Οι Δράσεις μας

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012


ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΟΡΟΘΕΤΙΚΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Mε αθρόες προφυλακίσεις, διαπόμπευση, παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας και του ιατρικού απορρήτου, επιχείρησαν οι άνθρωποι της συγκυβέρνησης να αποπλανήσουν προεκλογικά τους «νοικοκύρηδες» ψηφοφόρους τους. Στο όνομα ενός δήθεν «συλλογικού συμφέροντος» κατακρεούργησαν με τον πλέον απεχθή ρατσιστικό, σεξιστικό και απάνθρωπο τρόπο γυναίκες βαριά ασθενείς και τοξικοεξαρτημένες. Και σα να μην έφτανε η διαπόμπευσή τους, τις οδήγησαν στη φυλακή, αποστερώντας τους ουσιαστικά κάθε δυνατότητα πλήρους και αξιοπρεπούς θεραπείας. Με τη στάση τους αυτή, τόσο οι πρώην υπουργοί Χρυσοχοΐδης και Λοβέρδος όσο και οι υπεύθυνοι του ΚΕΛΠΝΟ απέδειξαν πως οι φασιστικές πρακτικές δεν είναι «προνόμιο» αποκλειστικά των ναζιστών της Χρυσής Αυγής. Έχουν ενσωματωθεί πλήρως στον κυρίαρχο πολιτικό λόγο των μέχρι πρότινος κομμάτων εξουσίας καθώς και στο λόγο των ΜΜΕ, εν αντιθέσει μάλιστα προς τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Είναι πρακτικές κάθε σκληρού θιασώτη του πατριαρχισμού που, αντί να προστατεύει, εξοντώνει ανερυθρίαστα θύματα του τράφικινγκ και ασθενείς ενώ ταυτόχρονα χαϊδεύει τα αυτιά των «οικογενειαρχών» πελατών τους αλλά και τον κάθε μαστροπό. Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση των προφυλακισμένων γυναικών, την εξασφάλιση για αυτές στέγης και θεραπείας.

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ


“Όχι άλλες υποχωρήσεις στο μέτωπο του συντηρητισμού
Οι κρατούμενοι διεκδικούν και έχουν δίκιο”




Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έδωσε σήμερα 25/1 στις 12 μ. στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ συνέντευξη Τύπου σε σχέση με την κατάθεση προς ψήφιση στη Βουλή δύο νομοσχεδίων, αυτού για τη “Βελτίωση των συνθηκών κράτησης και αποσυμφόρησης” και του Κώδικα για τα Ναρκωτικά. Στη συνέντευξη μίλησαν: η Τασία Χριστοδουλοπούλου, νομικός, ο Δημήτρης Χριστόπουλος, Ελληνική 'Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η Άντα Ψαρρά, δημοσιογράφος και μέλος του Δ.Σ. του ΚΕΘΕΑ, και ο Πάνος Λάμπρου, από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.
Η Τασία Χριστοδουλοπούλου τόνισε στην ομιλία της ότι “Όλα τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα είναι μοιραίο στη χώρα μας να μη συζητούνται ποτέ σφαιρικά και επί της ουσίας παρά μόνο ευκαιριακά και αποσπασματικά. Κάθε προσπάθεια για φιλελευθεροποίηση του ποινικού μας συστήματος, συναντά τους επαγγελματίες του φόβου που είναι πάντοτε απέναντι. Αυτό συνέβη και με τον Κώδικα των Ναρκωτικών αλλά και με την προσπάθεια για την αποσυμφόρηση των φυλακών (είχε ήδη μπει ως τροπολογία σε ένα άλλο νομοσχέδιο αλλά αποσύρθηκε γιατί εκβίαζαν το ΛΑΟΣ και η ΝΔ ότι δεν θα την ψηφίσουν και σήμερα επανήλθε με μορφή νομοσχεδίου). Βεβαίως τα ερωτήματα και πολύ περισσότερο οι απαντήσεις δεν έχουν τεθεί: Υπάρχει αύξηση της παραβατικότητας, ποιας και ποιών, στον καιρό του μνημονίου; Πόσο ευθύνεται ο δικαστικός αυταρχισμός για την αύξηση της παραβατικότητας; Η προσωρινή κράτηση της οποίας γίνεται κατάχρηση ως πού θα φτάσει; Το ποινικό μας σύστημα που είναι το πιο σκληρό και το πιο αυταρχικό θα αλλάξει επιτέλους και πόσο συντελεί στο να γεμίζουν οι φυλακές; Πόσο συντελεί η ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής στην αύξηση του αριθμού των μεταναστών κρατουμένων; Στις φυλακές βρίσκονται 7000 μετανάστες πολλοί από τους οποίους είναι μέσα γιατί δεν μπορεί να εκτελεστεί η δικαστική τους απέλαση ή γιατί δεν έχουν λεφτά να εξαγοράσουν τις ποινές τους, που μπορεί να είναι μέχρι δύο χρόνια. Ερωτήματα αμείλικτα που δεν τα συζητάει κανείς, οι νομικές σχολές, οι δικηγορικοί σύλλογοι, οι διανοούμενοι, οι κοινωνικές οργανώσεις, η Βουλή... Τα συζητούν μόνο οι αναρμόδιοι (ΜΜΕ, real estate, ρατσιστές) οι οποίοι φοβίζουν, τρομοκρατούν και διαλύουν την κοινωνία, την αλληλεγγύη, ό,τι μπορεί να δημιουργηθεί ως αντίσωμα. Έτσι λοιπόν μένουμε με τους αριθμούς και τις στατιστικές. Η ελληνική πολιτεία έχει κάνει ήδη τέσσερις προσπάθειες για αποσυμφόρηση, βγαίνουνε λίγοι και σε λίγο οι φυλακές ξαναγεμίζουν. Στην Ολλανδία, π.χ., εφαρμόζεται το εξής: υπάρχουν 15.000 θέσεις κρατουμένων. Αν βρεθεί ένας παραπάνω δεν μπαίνει στη φυλακή. Σ' αυτό πρέπει να καταλήξει και η ελληνική πολιτεία για να μάθουν οι δικαστές πώς πρέπει να μοιράζουν τις ποινές αλλά και τις εναλλακτικές μορφές τους, όπως η κοινωφελής εργασία που αυτή τη στιγμή δεν χρησιμοποιείται με ευθύνη και των δήμων. Η κατάσταση στις φυλακές είναι πραγματικά έκρυθμη κι αυτό είναι που οδηγεί τον υπουργό να πιέζει για την ψήφιση του νομοσχεδίου. Παρά την αποσπασματικότητά του λοιπόν και εμείς υποστηρίζουμε την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου, αν δεν αλλάξει κι άλλο προς το χειρότερο”.
Ο Δημήτρης Χριστόπουλος πήρε στη συνέχεια το λόγο: “Αυτή τη στιγμή στις ελληνικές φυλακές υπάρχουν 3000 κρατούμενοι πάνω από τη χωρητικότητά τους. Οι εκάστοτε νομοθετικές παρεμβάσεις στοχεύουν απλώς στο να μειώσουν πρόσκαιρα των αριθμό των κρατουμένων. Δεν έχουν καμία στρατηγική και δεν ανταποκρίνονται σε καμία κοινωνική ανάγκη. Επιπλέον κουβαλάνε ένα αρνητικό ιδεολογικό φορτίο. Αυτό που μένει στους δικαστές είναι ότι τελικά “όλοι βγαίνουν αργά ή γρήγορα, άρα μπορούν να φάνε λίγα χρόνια παραπάνω”. Κι αυτό που μένει στην κοινωνία είναι ότι κανείς δεν μένει μέσα, χαρίζουν ποινές, άρα δεν και τίποτα σπουδαίο η φυλακή.
Πρέπει να γίνουν νομοθετικές παρεμβάσεις με στόχο: μειώσεις των πλαισίων ποινών που στη χώρα μας είναι τεράστια, αποποινικοποίηση πράξεων, εναλλακτικές μορφές έκτισης ποινών και μείωση του χρόνου προσωρινής κράτησης”.

Η Άντα Ψαρρά μίλησε, μεταξύ άλλων για τα προβλήματα των εξαρτημένων μέσα στη φυλακή: “Ένας φυλακισμένος που επιλέγει το δρόμο της απεξάρτησης έχει να παλέψει με δεκαπλάσια εμπόδια σε ένα απόλυτα ακατάλληλο περιβάλλον. Οι θεραπευτικές κοινότητες στις φυλακές είναι ελάχιστες, ενώ και όπου υπάρχουν το βράδυ και τα σαββατοκύριακα ο κρατούμενος επιστρέφει στο θάλαμο, δηλαδή στην πιάτσα. Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν ένα σισύφειο έργο ενώ θα ήταν τόσο απλό και σωτήριο να θεραπεύονται έξω. Υπάρχουν στις κοινότητες μέλη καθαρά για πάνω από δύο χρόνια και δεν φιλοτιμείται κανείς να τους δώσει αναστολή της ποινής τους. Για πολλούς από αυτούς είναι μοιραίο το πισωγύρισμα μόνο και μόνο από απόγνωση και κούραση, να ακούνε συνεχώς ένα όχι στην υπό όρους απόλυση. [...] Η Πορτογαλία, με ένα νόμο του '91 , αποποινικοποίησε όλα τα ναρκωτικά. Αυτό δεν σημαίνει νομιμοποίηση, όμως οι παραβιάσεις του νόμου λόγω χρήσης αποτελούν μόνο διοικητικά παραπτώματα και καταργείται η ποινική τους διάσταση. Η ζωή των χρηστών απέκτησε ξανά αξιοπρέπεια, αποσυμφορήθηκαν οι φυλακές, αυξήθηκαν κατά 1/3 τα μέλη των κοινοτήτων απεξάρτησης και μειώθηκε η χρήση στις νεαρές ηλικίες. [...] Πρέπει να ψηφιστεί άμεσα και χωρίς αλλαγές ο νόμος για τα ναρκωτικά που κινείται σε πλαίσια αποεγκληματοποίησης των εξαρτημένων και δίνει το δικαίωμα απεξάρτησης σε όλους όσοι το ζητήσουν. Οι δυνάμεις της σημερινής Βουλής, μνημονιακές ή όχι, έχουν μία ευκαιρία να κάνουν κάτι που θα δικαιολογεί έστω και ελάχιστα μια ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας. Κατά τη γνώμη του ΚΕΘΕΑ το νομοσχέδιο αναγνωρίζει επιτέλους πως η θέση των εξαρτημένων είναι στην κοινωνία και όχι στη φυλακή. Την ίδια στιγμή όμως που σε νομοθετικό επίπεδο δίνεται προτεραιότητα στη θεραπευτική αντιμετώπιση των χρηστών, η ασκούμενη πολιτική πλήττει σοβαρά τους φορείς θεραπείας με μεγάλες περικοπές στην επιχορήγηση και άλλα μέτρα που απηχούν μια λογιστικού τύπου προσέγγιση της κοινωνικής πολιτικής [...]”.
Εκ μέρους της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων ο Πάνος Λάμπρου τόνισε ότι “γνωρίζοντας και χωρίς να παραγνωρίζουμε την αποσπασματικότητα και τα κίνητρα των μέτρων αποσυμφόρησης αλλά και την ατολμία του Κώδικα περί Ναρκωτικών, υποστηρίζουμε την ψήφισή τους γιατί έχουμε στο μυαλό μας εικόνες μέσα από τις φυλακές, εικόνες ανθρώπων, συγκλονιστικές που σε οδηγούν σε ένα σφίξιμο του στομαχιού. Καθημερινά μας παίρνουν τηλέφωνα που μαρτυρούν τον παραλογισμό και την τρέλα: υπάρχει κρατούμενος ετών 92, υπάρχει τοξικοεξαρτημένη δικασμένη σε ισόβια για διακίνηση δέκα γραμμαρίων ηρωίνης με αντάλλαγμα καλλυντικά (αυτή η αυθαιρεσία με το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά τελειώνει). Η ίδια η αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου παραδέχεται ότι σήμερα στις φυλακές το 60% των κρατουμένων είναι άποροι με αποτέλεσμα να μην μπορούν να καλύψουν ούτε στοιχειώδεις ανάγκες υγιεινής ή διατροφής. Αυτοί οι άνθρωποι είναι έγκλειστοι. Αν τους δώσουν να φάνε, θα φάνε, αν δεν τους δώσουν, δεν θα φάνε. Αν του δώσουν σαπούνι, θα το χρησιμοποιήσει. Αν δεν του δώσουν δεν θα το χρησιμοποιήσει. Πέντε άνθρωποι κρατούνται σε ένα κελί που είναι φτιαγμένο για έναν. Κοιμούνται κάτω από τα κρεβάτια και μέσα στις τουαλέτες. Σχετικά με την ψήφιση των νομοσχεδίων ελπίζουμε να μην νικήσει το μαυρο μέτωπο του συντηρητισμού και να οδηγηθούμε σε περαιτέρω εκπτώσεις στους νόμους αλλά επιτέλους αυτό το μικρό βήμα προς την βελτίωση της κατάστασης να προχωρήσει."

Στη διάρκεια της συνέντευξης τηλεφωνική παρέμβαση έκανε κρατούμενος από τις αγροτικές φυλακές Τίρυνθας για να καταγγείλει την επιβολή πειθαρχικών επειδή διαμαρτυρήθηκαν με έγγραφο για τις συνθήκες κράτησης. Οι καταγγελίες αφορούν στην ελλιπή θέρμανση (1 ώρα την μέρα), τον υπερπληθυσμό, τον ελλιπή προαυλίσμό καθώς και τις μη αιτιολογημένες απορρίψεις αδειών.

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012


Πρόσκληση σε Συνέντευξη Τύπου: Όχι άλλες υποχωρήσεις στο μέτωπο του συντηρητισμού

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ


Πρόσκληση σε Συνέντευξη Τύπου

Αθήνα, 23/01/2012

Όχι άλλες υποχωρήσεις στο μέτωπο του συντηρητισμού.

Οι κρατούμενοι διεκδικούν και έχουν δίκιο.

Καλούμε σε συνέντευξη τύπου την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 12:00 στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ , Ακαδημίας 20, σχετικά με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης για την αποσυμφόρηση των φυλακών και τον κώδικα για τα ναρκωτικά.

Ομιλητές/τριες: Λάμπρου Πάνος, Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων
Ψαρρά Άντα, ΚΕΘΕΑ
Χριστόπουλος Δημήτρης, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Χριστοδουλοπούλου Τασία. Νομικός

--
Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων
Ακαδημίας 62, 5ος όροφος, Αθήνα, Τηλέφωνο: 210-3635667, kratoymenoi@gmail.com
Κοινωνικό Κέντρο - Στέκι Μεταναστών, Ερμού 23 & Βενιζέλου, Θεσσαλονίκη (2310-265346) gedikoule@socialcenter.gr
http://www.keli.gr/

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012


Μην κοροϊδεύετε άλλο τους κρατούμενους, πείτε την αλήθεια!

Η περιβόητη πλέον τροπολογία για την αποσυμφόρηση των φυλακών, η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα την αποφυλάκιση όλων κι όλων 800 κρατουμένων με ποινές μέχρι δέκα ετών, πηγαινοερχόταν επί μέρες για να αποσυρθεί τελικά σε μία νύχτα μετά τις έντονες αντιδράσεις πτερύγων της βουλής που επενδύουν σε συντηρητικά αντανακλαστικά και να ξαναέρθει την προηγούμενη Πέμπτη ως αυτοτελές σχέδιο νόμου.
Εδώ και μήνες το υπουργείο Δικαιοσύνης προσπαθεί να καθησυχάσει τους κρατούμενους που βρίσκονται στα όρια της εξαθλίωσης και της εξαγρίωσης παρουσιάζοντάς τους ως καρότο μια την τροπολογία μια το νόμο για τα ναρκωτικά (ελπίζουμε να μην είναι το επόμενο θύμα των ισορροπιών τρόμου της κυβέρνησης Παπαδήμου). Άλλωστε, όπως παραδέχεται και το ίδιο το υπουργείο στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, “το 60% των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές είναι άποροι, δηλαδή περίπου 7.300 κρατούμενοι δεν έχουν τη δυνατότητα να προμηθευτούν ούτε τα στοιχειώδη είδη προσωπικής υγιεινής και ένδυσης. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι τη στιγμή αυτή κρατούνται περί τους 800 κρατούμενους που δεν μπορούν να εξαγοράσουν (εξαγοράσιμες) ποινές φυλάκισης, καθότι αδυνατούν να βρουν τα χρήματα γι' αυτό”.
Εν τέλει, όμως, η (μικρομέγαλη) πολιτική μπήκε στη ζυγαριά με τις ζωές των κρατούμενων και παραλίγο να κερδίσει -τι περίεργο!- η πρώτη.
Απαράδεκτοι και μισάνθρωποι οι βουλευτές και οι υπουργοί του ΛΑΟΣ και της ΝΔ που μπλόκαραν την τροπολογία με λαϊκισμούς περί επικίνδυνων εγκληματιών που αφήνονται ελεύθεροι στους δρόμους.
Μοιραίοι και άβουλοι οι βουλευτές και οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ με τα «τερτίπια» τους.

Όχι άλλα παιχνίδια στις πλάτες των κρατουμένων.

Απαιτούμε την άμεση ψήφιση της τροπολογίας (σχέδιο νόμου πλέον) ως ελάχιστο δείγμα πολιτικής βούλησης για την αποσυμφόρηση των φυλακών.

Παρότι τα καλοριφέρ στα κελιά δεν άναψαν, οι φυλακές βράζουν.

Την Τετάρτη 25/1/2012 στις 12:00 θα πραγματοποιηθεί συνέντευξη τύπου σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ σχετικά με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012


Επίσκεψη στην αστυνομική διεύθυνση Λάρισας

Την Παρασκευή 29/12/2011, μέλη της Πρωτοβουλίας Λάρισας για τα Δικαιώματα
των Κρατουμένων πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στην Αστυνομική Δ/νση
Λάρισας, για δύο λόγους. Ο πρώτος για να επισκεφτούμε τα κρατητήρια και
να διαπιστώσουμε από κοντά την κατάσταση που επικρατεί, καθώς και να
συνομιλήσουμε με κρατούμενους. Αυτό τελικά δεν μας επιτράπηκε με πρόσχημα
τυπικούς και διαδικαστικούς λόγους. Ο δεύτερος αφορούσε στις καταγγελίες
που δέχτηκε η πρωτοβουλία, για τον τρόπο σύλληψης, τον άγριο ξυλοδαρμό
και την ρατσιστική συμπεριφορά που ακολούθησε στα κρατητήρια, όπως και
την απαγόρευση της επαφής με δικηγόρο, των δύο νεαρών διαδηλωτών με τα
μη «καθαρά» ελληνικά επίθετα, που συνελήφθησαν μετά το τέλος της πορείας
στις 17 Νοέμβρη. Όπως είχαμε καταγγείλει τότε, οι δύο νέοι σύρθηκαν δεμένοι
από το λαιμό σε όλη τη διαδρομή από την πλατεία ταχυδρομείου μέχρι το τμήμα
μεταγωγών, όπου και ξυλοκοπήθηκαν βάναυσα, όπως επιβεβαιώθηκε και από τις
γνωματεύσεις γιατρών του νοσοκομείου.

Ο Αστυνομικός Δ/ντής ισχυρίστηκε -με περισσή αλαζονεία- ότι οι καταγγελίες για
τους ξυλοδαρμούς είναι ανυπόστατες. Όμως στην μικρή πόλη που ζούμε είναι
τουλάχιστον προκλητικό να θεωρούνται οι πολίτες που ήταν αυτόπτες μάρτυρες
του τρόπου σύλληψης των νεαρών, πολύ δε περισσότερο οι γιατροί του
νοσοκομείου που εξέτασαν τους κρατούμενους, θύματα οφθαλμαπάτης. Η στάση
του μάλλον επιβεβαιώνει ότι για την αστυνομία και για το Υπουργείο «Προστασίας»
του πολίτη ο πρωταρχικός στόχος της δράσης τους είναι η καταστολή
του «εσωτερικού εχθρού» (βλέπε διαδηλωτές).
Ως πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων καταγγέλλουμε τη
σύλληψη και τον άγριο ξυλοδαρμό σαν ενέργεια παράνομη, καταχρηστική και
ρατσιστική , που συνιστά κατάφωρη παραβίαση θεμελιωδών των κρατουμένων
και παραβίαση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής συνθήκης για τα δικαιώματα του
ανθρώπου.
Θεωρούμε ότι τα φαινόμενα αυτά έπαψαν από καιρό να αποτελούν «μεμονωμένα
περιστατικά», άλλωστε η πόλη έχει και την πικρή εμπειρία των συλλήψεων και των
κατηγοριών που αποδόθηκαν στους ανηλίκους τον Δεκέμβρη του ’08. Το έλλειμμα
δημοκρατίας στην χώρα μας είναι πλέον κάτι παραπάνω από φανερό και από την
πλευρά μας θα επιμείνουμε στην άσκηση κοινωνικού ελέγχου ως μέσου αντίστασης
στην αυθαιρεσία και διασφάλισης των δικαιωμάτων μας.

Πρωτοβουλία Λάρισας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012


Την αλλαγή του νέου έτους υποδέχθηκε η "Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των κρατουμένων Λάρισας" έξω από το κατάστημα κράτησης Λάρισας

Την αλλαγή του νέου έτους υποδέχθηκε η "Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των κρατουμένων Λάρισας" έξω από το κατάστημα κράτησης Λάρισας.
Μέλη της "Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων Λάρισας" συμμετείχαν στην δράση που οργανώθηκε από αλληλέγγυους/ες στους κρατούμενους καθώς και στην κοινή συνέλευση που προηγήθηκε (μετά από ανοιχτό κάλεσμα...) και ένωσαν τις φωνές τους φωνάζοντας συνθήματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τους κρατουμένους...
Σημειώνεται πως τέτοια κίνηση γίνεται για πρώτη φορά στη Λάρισα. Όπως και σε άλλες πόλεις στην Ελλάδα έξω από φυλακές, ένας «διάλογος» ανθρωπιάς και αγωνιστικότητας αναπτύχθηκε ανάμεσα στους φυλακισμένους και στους αλληλέγγυους κάνοντας, έστω για μια στιγμή, μια ρωγμή στο τείχος της σιωπής. Η θερμή ανταπόκριση από μεριάς των κρατουμένων και ο ζωντανός διάλογος μέσα από την ανταλλαγή συνθημάτων «ακύρωσε» έστω προσωρινά τα συρματοπλέγματα που χωρίζουν τους «μέσα» από τους «έξω». Το γεγονός αυτό υπογραμμίζει την ανάγκη αλλά και το καθήκον για μας για συχνότερες παρεμβάσεις γιατί η κινηματική αλληλεγγύη που επικεντρώνεται στην υπεράσπιση δικαιωμάτων, είναι η ελάχιστη δική μας συμβολή στον καθημερινό αγώνα των κρατουμένων να μην στερηθούν πέρα από την ελευθερία τους και του δικαιώματος τους να παραμένουν άνθρωποι.
Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, ως ανεξάρτητη και συλλογική προσπάθεια στο κίνημα υπεράσπισης και αλληλεγγύης σε όσους είναι πίσω από τα κάγκελα σε φυλακές και κρατητήρια, ενώνουμε τις δυνάμεις μας με κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, με εργαζόμενους, άνεργους, γιατρούς, δικηγόρους, φοιτητές, συγγενείς και πρώην ή νυν κρατούμενους. Τηλ. επικοινωνίας 6951719793, 2103635667.

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων Λάρισας

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011


ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ «ΧΩΡΟ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ» ΤΗΣ ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑΣ

Το ακόλουθο δελτίο τύπου συνυπογράφουν η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων και το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών.
Οι φωτογραφίες που επισυνάπτονται τραβήχτηκαν στη διάρκεια της επίσκεψης και είναι από τον θάλαμο στον οποίο μπήκε η φωτιά και τραυματίστηκαν 7 ανήλικοι κρατούμενοι.

--

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Ακαδημίας 62, 5ος όροφος, Αθήνα, Τηλέφωνο: 210-3635667, kratoymenoi@gmail.com

Κοινωνικό Κέντρο - Στέκι Μεταναστών, Ερμού 23 & Βενιζέλου, Θεσσαλονίκη (2310-265346) gedikoule@socialcenter.gr

http://www.keli.gr/



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ «ΧΩΡΟ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ» ΤΗΣ ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑΣ
Κανένα παιδί σε κελί!

Την Τετάρτη 30 Νοέμβρη 2011, Επιτροπή στην οποία συμμετείχαν μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, του Ελληνικού Συμβούλιου για τους Πρόσφυγες, του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, της Επιτροπής Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, της Ομάδας δικηγόρων για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών, της Διεθνούς Αμνηστίας καθώς και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης, πραγματοποίησαν επίσκεψη στο κέντρο κράτησης ανηλίκων αλλοδαπών της Αμυγδαλέζας.

Όπως ενημερωθήκαμε εκεί, ο χώρος δεν είναι κέντρο κράτησης αλλά χώρος φιλοξενίας «Πρότυπο Κέντρο Φιλοξενίας Ανηλίκων Αλλοδαπών Αμυγδαλέζας». Φιλοξενία με αστυνόμευση, φρούρηση και πλήρη ανελευθερία. Εκεί λοιπόν σε 4 κλειστούς (με λουκέτο) θαλάμους των 10 ατόμων, ο καθένας με τσιμεντένια χτιστά κρεβάτια, «φιλοξενούνται» 24 άτομα διαφόρων εθνικοτήτων, ηλικίας από 12 ετών μέχρι 18 ετών. Οι ανήλικοι δεν έχουν προσωπικά αντικείμενα, δεν τους παρέχονται σεντόνια και μαξιλάρια, ενώ τους έχουν αφαιρέσει και τα κορδόνια των παπουτσιών τους. Ο μόνος λόγος κράτησής τους είναι ότι δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα και γι’ αυτό το κράτος αποφάσισε να τους απελάσει στη χώρα τους ή να τους κρατήσει εκεί μέχρι να βρεθεί πραγματικός χώρος φιλοξενίας. Οι απαντήσεις σχετικά με τη σκοπιμότητα της κράτησης ήταν ασαφείς και αντιφατικές. Δεν δόθηκαν στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των απελάσεων που τελικά πραγματοποιούνται, ούτε -έστω κατά προσέγγιση- σχετικά με τον αριθμό των ανηλίκων που έχουν μεταφερθεί σε κέντρα φιλοξενίας του Υπουργείου Υγείας ή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Αβίαστα συμπεραίνουμε ότι για την πλειονότητα των ανηλίκων η απέλαση είναι ανέφικτη και παρόλα αυτά εκτίουν τιμωρητικά 6 και πλέον μήνες κράτησης και έπειτα αφήνονται ελεύθεροι. Πρόκειται για κατάχρηση της διοικητικής κράτησης, για ακραία και εκτός κάθε έννοιας προστασίας αντιμετώπιση των ανήλικων μεταναστών, για πρακτική που ουσιαστικά δεν διακρίνει μεταξύ ανηλίκων και ενηλίκων.

Πληροφορηθήκαμε ότι τελικά τις παροχές που πρέπει να προσφέρει το κράτος στα παιδιά κρατούμενους, τις παρέχουν ΜΚΟ. Γιατρός από ΜΚΟ, διερμηνείς από ΜΚΟ, δημιουργική απασχόληση ΜΚΟ, κουβέρτες και ρούχα από ΜΚΟ. Τα προγράμματα όμως των ΜΚΟ κάποτε τελειώνουν. Ενδεικτικό ότι η ψυχαγωγία, η οποία περιορίζεται σε ποδόσφαιρο μία φορά την εβδομάδα έχει να γίνει μία φορά το μήνα, διότι απλώς η ΜΚΟ σταμάτησε να έρχεται. Τα περισσότερα παιδιά δεν γνωρίζουν τον λόγο κράτησής τους καθώς κανένας δεν τους τον εξήγησε σε γλώσσα που να κατανοούν. Η επικοινωνία τους με τους συγγενείς τους γίνεται με δυσκολία, γιατί ενώ μας διαβεβαίωσαν ότι τους παρέχονται τηλεφωνικές κάρτες, τα ίδια τα παιδιά μας είπαν ότι κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ποτέ από την υπηρεσία.

Ο άθλιος, κατεστραμμένος (μόνο μια βρύση από τις 8 δούλευε στα μπάνια) και αφιλόξενος χώρος είναι και μερικώς καμένος καθώς πριν από ένα μήνα κρατούμενοι έβαλαν φωτιά στα στρώματα του θαλάμου τους διαμαρτυρόμενοι για την κράτησή τους και διεκδικώντας την ελευθερία τους, με αποτέλεσμα 7 από τα παιδιά να μεταφερθούν στο νοσοκομείο σε σοβαρή κατάσταση, ενώ χαρακτηριστική ήταν η ολιγωρία των υπευθύνων να επέμβουν για να σβήσουν τη φωτιά. Τελικά οι επτά ανήλικοι αφέθηκαν ελεύθεροι με εντολή εισαγγελέα. Όταν ρωτήσαμε: «πρέπει να βάλουν φωτιά, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους, για να αποκτήσουν την ελευθερία τους;», η απάντηση που λάβαμε είναι ότι «και αυτή είναι μια ερμηνεία». Οι κανόνες πυρασφάλειας που προβλέπονται για τέτοιους χώρους δεν τηρούνται καθώς δεν υπάρχει σύστημα αυτόματης πυρόσβεσης, ούτε οι πόρτες ανοίγουν αυτόματα σε περίπτωση φωτιάς, καθώς κλειδώνουν με λουκέτο. Την ώρα της φωτιάς χρειάστηκε τροχός για να κοπεί το λουκέτο.

Είναι τουλάχιστον απάνθρωπο να κρατούνται παιδιά και μάλιστα ακόμα και 12 χρονών σε τέτοιες συνθήκες, με στρώματα κατεστραμμένα, βρόμικες κουβέρτες, χωρίς καμία εκπαίδευση και για διαστήματα που μπορεί να ξεπερνούν και τους 13 μήνες.

• Απαιτούμε το κλείσιμο των κρατητηρίων ανηλίκων της Αμυγδαλέζας.

• Απαιτούμε δομές στήριξης, φροντίδας και πρόνοιας για τους ασυνόδευτους ανηλίκους.
• Απαιτούμε να καταργηθεί κάθε φυλακή και χώρος κράτησης ανηλίκων.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
ΔΙΚΤΥΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ



Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011


Πανελλαδική συνάντηση στη Λάρισα

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων


Την Κυριακή 5 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε συνάντηση μελών της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων με κρατούμενους και τη διεύθυνση στη φυλακή Λάρισας, έπειτα από σχετική άδεια που μας δόθηκε. Με την επίσκεψη αυτή δεν θεωρούμε βέβαια πως «σπάει» το άβατο αλλά σίγουρα μπορούμε να μιλήσουμε για μια ρωγμή στο τείχος της σιωπής που περιβάλλει το σκληρό καθεστώς κάθε φυλακής. Κατά τη συνομιλία, οι κρατούμενοι επικεντρώθηκαν κυρίως στην αναίτια φειδωλή χορήγηση αδειών που αποθαρρύνει τη σύνδεσή τους με την κοινωνία, στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού αφού η φυλακή ‘φιλοξενεί’ 786 άτομα αντί για 500 που είναι περίπου το δυναμικό της, στην αναμονή στην οποία εξαναγκάζονται αφού η συμβουλευτική παρέμβαση για τους εξαρτημένους αδυνατεί να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες, και την ανεπάρκεια της κοινωνικής υπηρεσίας (μόλις 2 κοινωνικοί λειτουργοί καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες 786 ατόμων). Επίσης οι κρατούμενοι αναφέρθηκαν στις ανύπαρκτες εξετάσεις υγείας που πολλές φορές είναι η αιτία για να μεταδοθούν ασθένειες εντός της φυλακής.

Την ίδια στιγμή έξω από τη φυλακή, μέλη της Πρωτοβουλίας πραγματοποίησαν συγκέντρωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Η θερμή ανταπόκριση από μεριάς των κρατουμένων και ο ζωντανός διάλογος μέσα από την ανταλλαγή συνθημάτων «ακύρωσε» έστω προσωρινά τα συρματοπλέγματα που χωρίζουν τους «μέσα» από τους «έξω». Το γεγονός αυτό υπογραμμίζει την ανάγκη αλλά και το καθήκον για μας για συχνότερες παρεμβάσεις αυτού του είδους γιατί η κινηματική αλληλεγγύη που επικεντρώνεται στην υπεράσπιση δικαιωμάτων, είναι η ελάχιστη δική μας συμβολή στον καθημερινό αγώνα των κρατουμένων να μην στερηθούν πέρα από την ελευθερία τους και του δικαιώματος τους να παραμένουν άνθρωποι.

Μετά την παρέμβαση στη φυλακή, πραγματοποιήθηκε η πανελλαδική συνάντηση της Πρωτοβουλίας. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στις συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές και τα κρατητήρια -τα οποία είναι πραγματικά κολαστήρια και για τα οποία αναφορές έχουν κατ’ επανάληψη συνταχθεί ακόμη και από εργαζόμενους σε αυτά-, στο πρόβλημα του υπερσυνωστισμού, στην παράνομη και αυθαίρετη μη χορήγηση αδειών, στις καταγγελίες για βασανισμούς και αυθαιρεσίες σωφρονιστικών υπαλλήλων, στην ανεπαρκή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ανεξέλεγκτη χορήγηση ψυχοφαρμάκων, στον απάνθρωπο τρόπο μεταγωγών κ.ά. Επίσης, συζητήθηκε το θέμα των κρατικών περικοπών που καθιστούν ακόμη χειρότερη την κατάσταση στις φυλακές και τα κρατητήρια (π.χ. θέρμανση, φαγητό, είδη πρώτης ανάγκης, περίθαλψη, προγράμματα απεξάρτησης, σχολεία δεύτερης ευκαιρίας κτλ).

Στην πανελλαδική μας συνάντηση, θεωρώντας ότι οι όποιες βελτιωτικές προσπάθειες έχουν γίνει στο σωφρονιστικό είναι σταγόνα στον ωκεανό, επιβεβαιώθηκε εκ νέου η αναγκαιότητα να παλεύουμε πιο δυναμικά για το αυτονόητο. Ότι δηλαδή, σύμφωνα με το νόμο, εγκλεισμός σημαίνει στέρηση ελευθερίας και μόνο, και όχι ηθική ή φυσική εξόντωση των ανθρώπων. Στόχος μας είναι να ακούγεται η φωνή των κρατουμένων, να προωθούμε τα δικά τους αιτήματα και να προβάλλουμε τις δικές τους ανάγκες, να στηρίζουμε και να διαδίδουμε τους αγώνες τους, να τους κάνουμε υπόθεση της κοινωνίας, γιατί κοινωνικές είναι οι αιτίες που οδηγούν ανθρώπους στις φυλακές. Και αυτά χωρίς να υποσχόμαστε ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις στα προβλήματα των κρατουμένων ή δημιουργώντας ψεύτικες ελπίδες.

Ο τρόπος απονομής της δικαιοσύνης, η ποινικοποίηση της φτώχειας και η κατάσταση στις φυλακές μας αφορά όλους… Την εποχή του Δ.Ν.Τ. και των μνημονίων, της τρόικα και των μέτρων, τη στιγμή που η οικονομική και κοινωνική κρίση οξύνεται, η φτώχεια γίνεται μεγαλύτερη και η ανεργία καλπάζει, την εποχή που οι ταξικές ανισότητες βαθαίνουν και οι κοινωνικοί, πολιτικοί και συνδικαλιστικοί αγώνες καταστέλλονται ή ποινικοποιούνται, όλοι είμαστε «εν δυνάμει κρατούμενοι». Ταυτόχρονα, όσο η χρήση ουσιών παραμένει αδίκημα και οι χρήστες φυλακίζονται αντί να δέχονται θεραπεία, όσο οι μετανάστες και οι πρόσφυγες διαπράττουν το ‘έγκλημα’ να βρίσκονται στη χώρα χωρίς χαρτιά, όσο οι προφυλακίσεις μοιράζονται απροκάλυπτα κατά παράβαση του νόμου καταργώντας στην ουσία το τεκμήριο της αθωότητας και οι ποινές μοιράζονται χωρίς φειδώ -κυρίως σε αυτούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για στοιχειώδη υπεράσπιση-, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα βρίσκονται στην απελπιστική θέση ενός κρατούμενου.

Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, ως ανεξάρτητη και συλλογική προσπάθεια στο κίνημα υπεράσπισης και αλληλεγγύης σε όσους είναι πίσω από τα κάγκελα σε φυλακές και κρατητήρια, σύντομα θα ξεκινήσουμε καμπάνια για μαζικές αποφυλακίσεις και περιορισμό της φυλακής ως απάντηση στα σχέδια επέκτασης του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας. Ταυτόχρονα, συνεχίζουμε να εργαζόμαστε για τη λειτουργία μας και σε άλλες πόλεις από τις ήδη υπάρχουσες (Αθήνα, Θεσ/νίκη, Λάρισα, Τρίκαλα, Βόλος, Λαμία κ.α.) ενώνοντας τις δυνάμεις μας με κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, με εργαζόμενους, άνεργους, γιατρούς, δικηγόρους, φοιτητές, συγγενείς και πρώην ή νυν κρατούμενους. Τηλ. επικοινωνίας 6951719793, 2103635667.

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011


२ χρόνια από τον "περίεργο" θάνατο της Κατερίνας Γκουλιώνη





Στους παρακάτω σύνδεσμους μπορείτε να παρακολουθήσετε αποσπάσματα από την εκδήλωση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων για τα 2 χρόνια από τον "περίεργο" θάνατο της Κατερίνας Γκουλιώνη, όπως τα δημοσίευσε το aformi.gr τους οποίους και ευχαριστούμε


Το βίντεο της Πρωτοβουλίας για την Κατερίνα εδώ ή εδώ




Ολόκληρη η εκδήλωση εδώ


Επιστολή της Σουλτάνας Γκουλιώνη, μητέρας της Κατερίνας εδώ

Επιστολή της Μαριάνθης Πατσελή, πρώην συγκρατούμενης εδώ

Επιστολή της Φαίης Μάγιερ, πρώην κρατούμενης εδώ

Αθηνά Τσουβαλίδου, πρώην κρατούμενη εδώ

Μαργαρίτα Γεραλή, πρώην κρατούμενη στη Χούντα εδώ

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011


Εκδήλωση-συζήτηση: 2 χρόνια από το θάνατο της Κατερίνας Γκουλιώνη

Πέρασαν δύο χρόνια από τον τραγικό και "περίεργο" θάνατο της αγωνίστριας κρατούμενης και μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, Κατερίνας Γκουλιώνη.
Η Πρωτοβουλία διοργανώνει εκδήλωση-συζήτηση για τις συνθήκες κράτησης των γυναικών κρατουμένων, προς τιμή της την Πέμτπη 17 Μαρτίου, στις 8μμ, στο Στέκι Μεταναστών (Τσαμαδού 13A).
Στην εκδήλωση θα προβληθεί βίντεο από τις γυναικείες φυλακές, που μιλά και η Κατερίνα και θα μιλήσουν πρώην συγκρατούμενες της.
Η βραδιά θα κλείσει με μουσική και ποτό, όπως θα ήθελε και η ίδια η Κατερίνα.

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010


Οι κρατούμενοι συνεχίζουν δυναμικά

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010,

Την κλιμάκωση και την αύξηση της συμμετοχής στον αγώνα των κρατουμένων –και όχι την αποκλιμάκωσή του όπως διατείνεται το υπουργείο Δικαιοσύνης– καταγράφουν τα τηλεφωνήματα και τα φαξ που φτάνουν καθημερινά στα γραφεία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε μέχρι σήμερα στα χέρια μας υπολογίζουμε ότι από το συσσίτιο απέχουν 8.800 περίπου κρατούμενοι (σε σύνολο 12.622) σε 25 από τις 33 φυλακές της χώρας.
Συγκεκριμένα, στη φυλακή ανηλίκων του Βόλου συμμετέχουν 100 στα 148 άτομα. Στις Γυναικείες Κορυδαλλού 119 από τις 180 κρατούμενες. Στην Πάτρα Α΄ πτέρυγα 217, Β΄ όλοι, Γ΄ όλοι. Στη Χαλκίδα 119 από τους 250.. Στα Τρίκαλα Γ2 πτέρυγα 72 άτομα, Β1&Β2&Δ2 220 άτομα, Δ1 64 άτομα). Μαλανδρίνο καθολική συμμετοχή από σήμερα περίπου 480. Κορυδαλλός περίπου 2500 κρατούμενοι. Γρεβενά καθολική συμμετοχή (περίπου 600 άτομα). Γιάννενα 150 άτομα. Κομοτηνή 180 άτομα. Κόρινθος 20 άτομα. Διαβατά 500 από τους 540 άνδρες και όλες οι γυναίκες. Λάρισα 600 από τους 850. Ναύπλιο 280. Νεάπολη καθολική συμμετοχή (περίπου 127 άτομα). Άμφισσα καθολική συμμετοχή (περίπου 250 άτομα). Τρίπολη 40 άτομα. Χανιά 42 άτομα. Χίος 34 άτομα. Κως 22 άτομα.. Ελεώνας 80 άτομα. Πληροφορίες για μεγάλη συμμετοχή υπάρχουν και από τις φυλακές Νιγρίτας Σερρών, Κέρκυρας και Αλικαρνασσού χωρίς ωστόσο να έχουμε στη διάθεσή μας ακριβή αριθμό κρατουμένων. Αλληλέγγυοι στην κινητοποίηση είναι οι κρατούμενοι στο Νοσοκομείο του Κορυδαλλού, οι περισσότεροι από τους οποίους ωστόσο δεν είναι σε θέση να συμμετάσχουν στην αποχή συσσιτίου.
Τα περισσότερα από τα παραπάνω στοιχεία είναι ήδη κατατεθειμένα στις γραμματείες των φυλακών και συνοδεύονται από αριθμούς πρωτοκόλλου, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις η διοίκηση της φυλακής αρνείται να δώσει αριθμό πρωτοκόλλου στους κρατούμενους με αποτέλεσμα να μην υπάρχει, για ευνόητους λόγους, επίσημη καταγραφή της συμμετοχής στην αποχή. Επίσης έχουμε καταγγελίες από πολλές φυλακές ότι οι σωφρονιστικοί διαδίδουν, για επίσης ευνόητους λόγους, στους κρατούμενους ότι η κινητοποίηση φθίνει και ότι έχουν μείνει μόνοι τους. Οφείλουμε να τους πληροφορήσουμε ότι τόσο οι κρατούμενοι όσο και οι αλληλέγγυες σε αυτούς δυνάμεις δεν πτοούνται από φτηνά κόλπα σαν αυτά αλλά και σαν εκείνα των προηγούμενων ημερών. Για τον απλούστατο λόγο ότι έχουν το δίκιο με το μέρος τους.
ΥΓ. Τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου, στις 11πμ (Ακαδημίας 62, 5ος όροφος) θα δοθεί συνέντευξη Τύπου για αναλυτικότερη πληροφόρηση.

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010


ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΚΕΛΙ"


Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Θεσσαλονίκη διοργανώνει μουσική βραδιά με φαγητό για την οικονομική ενίσχυση της εφημερίδας το "ΚΕΛΙ", τη Δευτέρα 15 Νοέμβρη 2010, 9.30 μ.μ., στο Κοινωνικό Κέντρο-Στέκι Μεταναστών, Θεσσαλονίκη, Ερμού 23 & Βενιζέλου.

Παίζει το μουσικό σχήμα της "Πριγκηπέσσας":

Δημήτρης Μυστακίδης

Παναγιώτης Αστεριάδης

Δημήτρης Σφίγγος

Χρήστος Μαστέλος

Συμμετοχή στον μπουφέ-κουπόνι οικονομικής ενίσχυσης 10€.

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010


Καζάνι που βράζει... οι φυλακές

* 8η μέρα αποχής συσσιτίου για τους κρατούμενους οροθετικούς
* Από χθες ξεκίνησαν αποχή και οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις
* Απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχή συσσιτίου, ξεκινούν 200 κρατούμενοι από τις φυλακές Τρικάλων
* Απεργία πείνας από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε ο Ν. Μαζιώτης για να του επιτραπεί να δει το νεογέννητο παιδί του. 60 αλληλέγγυοι κρατούμενοι ξεκίνησαν χθες αποχή συσσιτίου
* Συνεχίζονται οι βασανισμοί στον Σίμο Σεϊσίδη. Καθυστερεί η Αντιτρομοκρατική την τοποθέτηση πρόσθετου μέλους


Για την αποθήκη ψυχών, το κατ' ευφημισμό «Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού - Άγιος Παύλος» μίλησαν σήμερα, σε συνέντευξη Τύπου, που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, πρώην κρατούμενοι - ασθενείς καθώς και δικηγόροι και γιατροί.
Τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης στην πτέρυγα των οροθετικών -που βρίσκονται για 8η μέρα σε αποχή συσσιτίου- περιέγραψε ο πρώην κρατούμενος και οροθετικός, Άκης. «Οι οροθετικοί κρατούμαστε στο 2ο όροφο σε μία ειδική πτέρυγα με 5 κελιά δίκλινα, στα οποία συχνά στοιβάζονται μέχρι και 6 κρατούμενοι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι οι ελλείψεις φαρμάκων. Συνήθως τα φάρμακα αρκούν για 15 μέρες το μήνα. Τις υπόλοιπες μέρες είμαστε χωρίς θεραπεία με αποτέλεσμα να αδυνατεί ο οργανισμός μας. Από το 2004 δημιουργήθηκε ειδικό προαύλιο για τους οροθετικούς, το οποίο ποτέ δεν λειτούργησε ελλείψει προσωπικού. Έτσι προαυλιζόμαστε για μία ώρα το πρωί και άλλη μία το απόγευμα. Η καλύτερη λύση που θα μπορούσε να δοθεί είναι να μεταφερόμασταν στον Ελεώνα, όπου οι συνθήκες είναι πολύ καλύτερες και θα βοηθήσουν και την κατάσταση της υγείας μας».
Ο Παναγιώτης Γεωργιάδης, μέλος της Πρωτοβουλίας, που κρατήθηκε επίσης στο Νοσοκομείο του Κορυδαλλού, ανέλυσε τις ελλείψεις του νοσοκομείου, αφού πρώτα ενημέρωσε ότι από χθες ξεκίνησαν αποχή συσσιτίου και οι κρατούμενοι ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. «Το νοσοκομείο αποτελείται από 10 θαλάμους 6μ. επί 6μ., όπου κρατούνται 12-14 ασθενείς. Κάθε θάλαμος έχει δύο κομοδίνα, ενώ δεν υπάρχουν καρέκλες, ούτε σεντόνια, σαπούνια, χαρτί υγείας. Δεν γίνεται καμία διάκριση ασθενών -πέρα των οροθετικών-, έτσι στον ίδιο θάλαμο κρατούνται φυματικοί, νεφροπαθείς, καρκινοπαθείς, ακρωτηριασμένοι. Σε κάθε θάλαμο αντιστοιχεί ένα καρότσι ώστε να μπορούν να πάνε τουαλέτα οι ακρωτηριασμένοι, ενώ σε κάθε ακτίνα αντιστοιχούν δύο τουαλέτες και ένα μπάνιο. Οι νοσηλευτές και οι γιατροί δεν εξετάζουν τους κρατούμενους στα κρεβάτια τους, αλλά τους υποχρεώνουν να πάνε εκείνοι στο ιατρείο. Φανταστείτε πώς θα φτάσει μέχρι το ιατρείο κάποιος χωρίς πόδια και χωρίς καρότσι; Ή πώς θα φτάσει κάποιος κατάκοιτος χωρίς φορείο να τον μεταφέρει;».
Μία από τις μεγαλύτερες «αδικίες» που υπόκεινται οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις είναι ότι υποχρεώνονται να εκτίουν την ποινή τους αθροιστικά αφού δεν δύνανται να εργαστούν, άρα δεν ευεργετούνται από τα μεροκάματα, ώστε να αποφυλακιστούν πιο γρήγορα. Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλοί να πεθαίνουν μέσα στη φυλακή. «Πρόκειται για ευθανασία» παρατήρησε ο γιατρός, διευθυντής στο ενδοκρινολογικό τμήμα του Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Γιάννης Προκόβας, ο οποίος πρόσθεσε: «Αισθάνομαι ντροπή και ανατριχίλα που συμπολίτες μας ασθενείς, που βρίσκονται μάλιστα υπό την προστασία του κράτους, διαβιούν σε συνθήκες που θυμίζουν καταστάσεις Σπιναλόγκας του 19ου αιώνα ή, ακόμα χειρότερα, στρατόπεδα συγκέντρωσης του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ελλείψεις σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό, σε υποδομές και σε εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό αποτελούν καταπάτηση των υποχρεώσεων, κατακτήσεων, δικαιωμάτων που έχουν υπογράψει τα ευρωπαϊκά κράτη. Μένω πάντα έκπληκτος από την περιγραφή των όρων διαβίωσης συμπολιτών μας που νοσηλεύονται σε ειδικές συνθήκες. Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι η υπερσυνταγογράφηση, το «χαπάκωμα», που αποτελεί το χαλί κάτω από το οποίο κρύβονται οι ουσιαστικές ανάγκες των ασθενών και επιβάλλεται η καταστολή στη λογική της γενίκευσης της σιωπής».
«Το μεγαλύτερο βασανιστήριο για τους κρατούμενους στο Νοσοκομείο είναι το καλοκαίρι. Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή από τα πυρωμένα μπετά του Ιουλίου και του Αυγούστου. Στο Νοσοκομείο και το Ψυχιατρείο δεν υπάρχει ούτε ένας ανεμιστήρας. Το καλοκαίρι οι κρατούμενοι ασθενείς, οι οποίοι λόγω των χαπιών αισθάνονται ακόμα χειρότερα τη ζέστη, κάθονται ανάσκελα και προσπαθούν να φανταστούν τη δροσιά. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότερες αυτοκτονίες σημειώνονται αυτούς τους μήνες», πρόσθεσε ο δικηγόρος, πρώην κρατούμενος Χρήστος Νικολιτσόπουλος.
Συγκεκριμένα στις συνθήκες κράτησης του Σίμου Σεϊσίδη αναφέρθηκε ο δικηγόρος του, Κώστας Παπαδάκης: «Στη περίπτωση του Σίμου Σεϊσίδη έχει επιβληθεί τυπικά μία στοιχειώδης αντιμετώπιση της αναπηρίας του. Αλληλέγγυοι στο Σ. Σεϊσίδη συγκέντρωσαν χρήματα ώστε να τοποθετηθεί πρόσθετο μέλος στο ακρωτηριασμένο πόδι του. Ωστόσο, προκύπτουν συνέχεια εμπόδια στα ραντεβού του, τα οποία πρέπει να πραγματοποιούνται στα γραφεία της εταιρείας, επειδή η Αντιτρομοκρατική δεν μπορεί να στείλει φρουρούς». Πάντως είναι γενικό το πρόβλημα των αναπήρων κρατουμένων, οι οποίοι δεν χαίρουν κανενός ευεργετήματος, ούτε του ευεργετικού υπολογισμού μεροκάματων αλλά ούτε και κάποιου νόμου που θα προβλέπει αποφυλάκιση όσων πληρούν κάποιο ποσοστό αναπηρίας. «Ο νόμος 110Α του Ποινικού Κώδικα που τροποποιήθηκε το 2008, ύστερα από την απεργία πείνας των κρατουμένων, προβλέπει να επιτρέπεται η αποφυλάκιση των τετραπληγικών, για παράδειγμα, αλλά όχι των αναπήρων. Όλοι καταλαβαίνουμε γιατί. Εάν υπήρχε μία τέτοια πρόβλεψη τότε θα αποφυλακιζόταν ο Σάββας Ξηρός».
«Από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε απεργία πείνας ο Νίκος Μαζιώτης», ενημέρωσαν αλληλέγγυοι στους προφυλακισμένους για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα, «με αίτημα να του επιτραπεί να επισκεφτεί τη σύντροφό του και το νεογέννητο παιδί του στις 25 Ιουλίου, καθώς και να επισκέπτεται ο ίδιος την οικογένειά του στη φυλακή και όχι το αντίθετο -όπως προβλέπεται από το νόμο- καθώς θα είναι δύσκολη η μετακίνησή τους. Συμπαραστεκόμενοι στα αιτήματα της Π. Ρούπα και του Ν. Μαζιώτη, 60 κρατούμενοι απέχουν από το συσσίτιο από χθες».

Από σήμερα απεργία πείνας στις φυλακές Τρικάλων

Σήμερα, Τρίτη 20 Ιουλίου, πάνω από 200 κρατούμενοι των φυλακών Τρικάλων αρχίζουν απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχής συσσιτίου. Μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων ενημέρωσαν ότι «κατεβαίνουν σε απεργία πείνας με τρία καίρια για τη συγκεκριμένη φυλακή αιτήματα: Να εγκρίνονται οι αιτήσεις για άδεια, οι οποίες σε ποσοστό 97% απορρίπτονται. Να εγκρίνονται οι υφ' όρων απολύσεις και να απομακρυνθεί ο κοινωνικός λειτουργός από τη φυλακή, ο οποίος, ενώ ο θεσμικός του ρόλος είναι να υπερασπίζεται τους κρατούμενους, έχει «περάσει στο αντίπαλο στρατόπεδο», αυτό της καταστολής.

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010


ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡAXΩΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡAXΩΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ


Σήμερα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του θεσμού της φυλακής παραδέχονται την αποτυχία της φυλακής όχι απλώς να προετοιμάσει αλλά ούτε καν να επιτρέψει την κοινωνική επανένταξη των πρώην κρατουμένων.. Νομοθετικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των κρατούμενων καταστρατηγούνται, ακυρώνονται στην πράξη ή μετατρέπονται σε ευεργετήματα χορηγούμενα με ασαφή κριτήρια και με κυρίαρχο το επιχείρημα της ανάγκης να διαφυλαχθεί η τάξη και η πειθαρχία στις φυλακές και να προστατευθεί η κοινωνία από «ανέτοιμους να επανενταχθούν» εγκληματίες.

Ο θεσμός των «αδειών», που είναι ο σημαντικότερος δίαυλος επαφής με τον έξω κόσμο και συμβάλλει στην κοινωνική επανένταξη, τείνει να εκλείψει με τη δικαιολογία της «κακής χρήσης αδείας» και την αναγωγή των εξαιρέσεων σε κανόνα. Το συμβούλιο της φυλακής παίρνει το ρόλο της Πυθίας, ο χρησμός υποκαθιστά τον νόμο και οι προβλέψεις για την κακή χρήση της άδειας μετατρέπονται από ενδεχόμενο σε βεβαιότητα, έτσι ώστε να νομιμοποιείται η ουσιαστική ακύρωση των σχετικών ρυθμίσεων. Τη ρητορική του φόβου, ο οποίος προσωποποιείται στον έγκλειστο πληθυσμό, τροφοδοτούν και τα ΜΜΕ καθώς δεκάδες δημοσιεύματα έχουν εμφανιστεί στα 18 χρόνια ύπαρξης του θεσμού της άδειας, τα περισσότερα με τον τίτλο «άφαντοι οι αδειούχοι κρατούμενοι», υπονομεύοντας έτσι τον ίδιο το θεσμό των αδειών και όχι απλώς τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους. Από την εφαρμογή του θεσμού προκύπτει ότι ένα μικρό μόνο ποσοστό κρατουμένων (που δεν υπερβαίνει το 4%) κάνουν κακή χρήση του συγκεκριμένου δικαιώματος, ενώ και οι ποιοτικές αναλύσεις καταλήγουν σε θετική αποτίμηση.

Πρόσφατες νομοθετικές  ρυθμίσεις, όπως ο Ν. 3772/09 που ψηφίστηκε επί υπουργίας Δένδια αυστηροποιούν την πρακτική χορήγησης αδειών σχετικοποιώντας και τα κριτήρια, με αποτέλεσμα άδειες να περικόπτονται αναίτια ή και αναιτιολόγητα ή με τυπικές αιτιολογίες. Παραμένει επίσης το πρόβλημα των καταδικασθέντων με βάση το νόμο περί ναρκωτικών, καθώς με την τροπολογία του  Ν. 3811/09 αυτοί εξακολουθούν να αποκλείονται από ευεργετικές διατάξεις όπως η χορήγηση άδειας  και η μεταγωγή  σε αγροτικά καταστήματα μετά την έκτιση του 1/5 της ποινής.
Η χορήγηση άδειας χρόνο  με τον χρόνο περιορίζεται, ενώ  ουσιαστικά αποκλείεται  και για τους αλλοδαπούς κρατούμενους καθώς στη μεγάλη πλειονότητά τους δεν έχουν τη δυνατότητα να δηλώσουν μόνιμη κατοικία (προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας) ενώ το ιδιαίτερο νομικό τους status συντείνει στην αντιμετώπισή τους ως εξ ορισμού επικίνδυνων.
 Γι’ αυτό σας καλούμε να στηρίξουμε το δικαίωμα των κρατουμένων στην άδεια και να τους αντιμετωπίζουμε ως μέρος της κοινωνίας και όχι ως εχθρό της.


Συλλογή υπογραφών στο adeiesfylakes@gmail.com

Στέλνουμε την υπογραφή μας γράφοντας όνομα, επάγγελμα και περιοχή

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010


Το μόνο παθολογικό αίτιο είναι η ίδια η φυλακή

Tετάρτη 7 Ιουλίου 2010,

Ιατρική περίθαλψη ζητούσε επίμονα τις τελευταίες δύο μέρες ο άνθρωπος που πέθανε τελικά προχθές στις φυλακές των Διαβατών. Παθολογικά τα αίτια διέγνωσε η ιατροδικαστής σαν πρώτη εικόνα… Τον 43χρονο βρήκαν παγωμένο στο κρεβάτι του το πρωί της Δευτέρας οι πέντε συγκρατούμενοί του στο ίδιο κελί.

Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας σε άνθρωπο που αντιμετωπίζει έντονους πόνους επί δύο συνεχείς ημέρες δεν είναι παθολογικό αίτιο που εντοπίζεται στη φυσική του κατάσταση. Το παθολογικό αίτιο είναι η ίδια η φυλακή.

Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας στον κρατούμενο είναι απόπειρα δολοφονίας του. Και σε πολλές περιπτώσεις είναι επιτυχής. Το κράτος ως συνεπής κατά συρροή δολοφόνος πέτυχε τον στόχο του για έκτη φορά μέσα σε ένα μήνα - τέσσερις κρατούμενοι στις φυλακές Γρεβενών, ένας στις φυλακές Αγίου Στεφάνου κι ένας στα Διαβατά, προστέθηκαν στον μακρύ κατάλογο των νεκρών πίσω από τα κελιά.

Πέρα από τα όποια αποτελέσματα ιατροδικαστικών εκθέσεων, νεκροψιών και τοξικολογικών εξετάσεων, το κράτος πρέπει να απολογηθεί ως ο μόνος κατηγορούμενος για τις ανθρωποκτονίες από πρόθεση δεκάδων ανθρώπων στο «πλήρως ελεγχόμενο» στο «άριστα φυλασσόμενο» περιβάλλον όπως το ίδιο διατυμπανίζει, υπερασπιζόμενο σθεναρά και δικαιολογώντας φθηνά, τους κολπικούς και πρωκτικούς ελέγχους, τις απομονώσεις, τα πειθαρχικά, την ατιμωρησία των ανθρωποφυλάκων και τις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν στις φυλακές του.

ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ,
ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΩΣ ΑΜΕΣΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

*εδώ και δύο χρόνια έχει ψηφιστεί η ένταξη των ανύπαρκτων δομών υγείας των φυλακών στο Ε.Σ.Υ. Καμία ενέργεια δεν έχει γίνει προς την κατεύθυνση αυτή έως τώρα

Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010


Για την επίσκεψη-διαμαρτυρία στις φυλακές ανηλίκων Βόλου

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
Δελτίο Τύπου
22/6/2010
Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Ιουνίου 2010, η επίσκεψη-διαμαρτυρία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στις φυλακές ανηλίκων Βόλου (Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου).
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων μαζί με αλληλέγγυους και αλληλέγγυες από διάφορες πόλεις της Ελλάδας πραγματοποίησαν προγραμματισμένη επίσκεψη στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου για να εξακριβώσουν όσα καταγγέλλονται σχετικά με τις συνθήκες κράτησης των φυλακισμένων παιδιών.

Ύστερα από διαπραγματεύσεις με τη Διεύθυνση των φυλακών, έγινε δεκτό το αίτημα μας να εισέλθει αντιπροσωπεία των παρευρισκομένων εντός των τειχών της φυλακής για να συνομιλήσουν με τη Διεύθυνση και τους κρατούμενους για τις συνθήκες που επικρατούν στη συγκεκριμένη φυλακή.

Η πραγματικότητα που αντικρίσαμε ξεπερνά κάθε νοσηρή φαντασία μιας και στο σκληρό πρόσωπο της Πολιτείας που επιμένει να στέλνει στα κάτεργα ανήλικα παιδιά και εμμένει στο να μην εφαρμόζει θεσμοθετημένα μέτρα εναλλακτικής έκτισης ποινών, έρχονται να προστεθούν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης των φυλακισμένων παιδιών.
Σύμφωνα και με τα λεγόμενα του Διευθυντή των φυλακών, περισσότερες από 160 παιδικές ψυχές στοιβάζονται σε χώρους ακατάλληλους, χωρίς δυνατότητα καθημερινού προαυλισμού. Ιδιαίτερα, το τελευταίο διάστημα με την επίφαση της οικονομικής κρίσης έχουν περικόψει όλα τα προγράμματα κοινωνικής υποστήριξης αλλά και επιμόρφωσης των παιδιών, ενώ έχουν φτάσει και στο σημείο να μειώσουν ακόμα και τις μερίδες του φαγητού!
Το ανάλγητο πρόσωπο του ελληνικού κράτους και της ελληνικής δικαιοσύνης φαίνονται ξεκάθαρα όταν περίπου 110 από τους κρατούμενους βρίσκονται στη φυλακή ως υπόδικοι περιμένοντας να δικαστούν, ενώ περίπου 25 παιδιά δεν έχουν κρεβάτια και κοιμούνται σε τραπέζια ή/και πατώματα.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει καμπάνια για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και την εφαρμογή μέτρων εναλλακτικών μορφών έκτισης της ποινής. Στο αίτημα αυτό συνηγορεί όχι μόνο η αποτυχία του θεσμού αλλά και η ευρωπαϊκή εμπειρία και κατεύθυνση. Η στέρηση της ελευθερίας σήμερα δεν είναι πλέον θεμιτή. Η αρχή της διαπαιδαγώγησης και η φροντίδα για την κοινωνική ένταξή τους πρέπει να αποτελούν τους πυλώνες της πολιτικής κράτησης των ανηλίκων.

Διεκδικούμε ένα πλαίσιο το οποίο να μην παράγει και να μην αποδέχεται τη λογική των "χαμένων περιπτώσεων". Η ζωή κανενός ανήλικου δεν μπορεί να ακυρωθεί ως παράπλευρη απώλεια με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την ανεπάρκεια των θεσμών.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ - ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΕΛΙ

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΒΟΛΟΥ

ΑΡΧΕΙΟ