Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2020

ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

 




Αυστηρή οδηγία Αρείου Πάγου για διερεύνηση θανάτων στις φυλακές

(αναδημοσίευση από το efsyn.gr)
Άντα Ψαρρά

Τραγική επικαιρότητα –λόγω πέντε πρόσφατων θανάτων κρατουμένων στις φυλακές– αποκτάει η αυστηρή παρέμβαση του Αρείου Πάγου με αφορμή άλλη μια ελληνική καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η υπόθεση αφορά την ολοκλήρωση διερεύνησης θανάτου κρατουμένου μετά από 56 ολόκληρους μήνες!
Συγκεκριμένα, η οικογένεια του άτυχου κρατουμένου, αφού δεν κατάφερνε επί 4 χρόνια και οκτώ μήνες να έχει μια απάντηση για τις ακριβείς συνθήκες θανάτου του, προσέφυγε τελικά στο ΕΔΔΑ.

Στην πολύχρονη προκαταρκτική εξέταση δεν κλήθηκε σχεδόν κανένας μάρτυρας, ούτε καν οι αυτόπτες συγκρατούμενοι και φύλακες, αν και –όπως αναφέρει ο Άρειος Πάγος– η ελληνική έννομη τάξη προβλέπει αυτεπάγγελτη εισαγγελική παρέμβαση μόλις ο διευθυντής μιας φυλακής (όπως είναι υποχρεωμένος από τον Νόμο) ανακοινώσει θάνατο κρατουμένου.

Ο Άρειος Πάγος τονίζει με έμφαση σε έκτακτη οδηγία προς τους εισαγγελείς Εφετών και κατ’ επέκταση τους εισαγγελείς Πρωτοδικών της περιφέρειάς τους ότι: «ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών υποχρεώνεται όχι μόνο να παραγγείλει τη διενέργεια προανακριτικής εξέτασης, αλλά να φροντίσει ώστε αυτή να διενεργηθεί επιμελώς και να περατωθεί ταχύτατα σε χρόνο όχι μεγαλύτερο των εννέα μηνών».

Επιπλέον, ο Άρειος Πάγος κρίνει αναγκαίο να αξιοποιούνται σχολαστικά από τον εισαγγελέα όλες ανεξαιρέτως οι μαρτυρίες όλων όσοι έχουν γνώση του συμβάντος και να αναζητά τυχόν ποινική ευθύνη που ενδεχομένως προκύπτει από την προκαταρκτική έρευνα. 

Η νομολογία του ΕΔΔΑ

Η έκτακτη αυτή οδηγία του Αρείου Πάγου εκδόθηκε μετά την καταδικαστική απόφαση του ΕΔΔΑ και προκειμένου να πάψει να παραβιάζεται η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Στην προκειμένη περίπτωση, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι η Ελλάδα παραβίασε το άρθρο 2 περί του δικαιώματος στη ζωή. Το άρθρο δεν προστατεύει απλώς όποιον έχασε τη ζωή του ενώ βρισκόταν υπό την ευθύνη της πολιτείας, αλλά και εκείνον για τον οποίο δεν υπήρξε γρήγορα και σχολαστικά έρευνα για τις συνθήκες θανάτου του.

«Κατά τη νομολογία του ΕΔΔΑ, η υποχρέωση της προστασίας του δικαιώματος στη ζωή, που επιβάλλει το άρθρο 2 της ΕΣΔΑ, σε συνδυασμό με το γενικό καθήκον που έχει η Πολιτεία δυνάμει του άρθρου 1 να αναγνωρίζει σε όλα τα εξαρτώμενα εκ της δικαιοδοσίας της πρόσωπα τα καθοριζόμενα στη Σύμβαση δικαιώματα και ελευθερίες, απαιτεί επίσης, σιωπηρά, να διενεργείται μια μορφή επίσημης και πραγματικής έρευνας όταν η προσφυγή στον εξαναγκασμό επέφερε ανθρώπινο θάνατο, με σκοπό να εξασφαλιστεί, μέσω μιας τέτοιας έρευνας, η πραγματική εφαρμογή των εθνικών νόμων που προστατεύουν το δικαίωμα στη ζωή και, στις υποθέσεις που εμπλέκονται υπάλληλοι ή όργανα του Κράτους, να εξασφαλιστεί ότι αυτοί θα λογοδοτήσουν σχετικά με τους θανάτους που συνέβησαν υπό την ευθύνη τους.

Το ΕΔΔΑ τονίζει ακόμη ότι για να είναι πραγματική η εν λόγω έρευνα απαιτείται να είναι αυτεπάγγελτη και συνάμα να χαρακτηρίζεται από επιμέλεια, ταχύτητα και σχολαστικότητα», αναφέρει η οδηγία του Αρείου Πάγου.

Ο συγκεκριμένος άνθρωπος το 2008 είχε συλληφθεί για χαμηλής έντασης αδικήματα λόγω χρήσης ουσιών. Αρχικά μετήχθη στις φυλακές Αλικαρνασσού ενώ παράλληλα εμφάνιζε πολύ σοβαρά στερητικά σύνδρομα.

Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Χίο, αντιμετωπίζοντας και άλλα ζητήματα υγείας. Γιατρός τού χορήγησε –όπως πάγια συνηθίζεται– ψυχοφάρμακα προκειμένου να βρίσκεται σε ήρεμη κατάσταση, όμως ο κρατούμενος λίγο αργότερα πέθανε μέσα στη φυλακή.

Αποτελεί σχεδόν ειρωνεία το γεγονός ότι από τη μέρα που το υπουργείο Δικαιοσύνης παραχωρήθηκε στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη κι ενώ έκτοτε υπήρξαν τουλάχιστον πέντε επιβεβαιωμένοι θάνατοι κρατουμένων μέσα στις φυλακές, η γενική γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής δεν μπήκε καν στον κόπο να εκδώσει ένα δελτίο Τύπου!

  Πηγή:https://www.efsyn.gr

ΑΡΧΕΙΟ