Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ




Επιστολή κρατουμένου από τις φυλακές Δομοκού. 
Η αυθαιρεσία ως  πρακτική του Δικαστικού Συμβουλίου  Λαμίας

Παραθέτουμε την επιστολή  του κρατούμενου στις Φυλακές Δομοκού, Δημήτρη Μπαλτά,  μία από τις πολλές καταγγελίες κρατουμένων που λαμβάνει η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων σχετικά με τις συχνές απορριπτικές αποφάσεις των δικαστικών συμβουλίων  και των συμβουλίων των φυλακών στις αιτήσεις των κρατουμένων τόσο για την  υφ' όρον απόλυση όσο και για τις  άδειες. 

 *******

Είμαι 22 χρόνια στη φυλακή εκτίοντας ποινή ισόβιας κάθειρξης, τίμημα δυσανάλογο σε σχέση με τον πραγματικό μου ρόλο στην υπόθεση για την οποία καταδικάστηκα. Καταδικάστηκα για ανθρωποκτονία κατά τη διάρκεια ληστείας το 1995, ενώ ήταν ξεκάθαρο από όλα τα στοιχεία ότι δεν είμαι εγώ αυτός που πυροβόλησε. Έχουν περάσει 22 χρόνια από τότε και δεν έχω διαμαρτυρηθεί δημόσια γι’ αυτήν την αδικία, παρότι εξάντλησα όλα τα μέσα που προβλέπει ο νόμος φτάνοντας μέχρι το Συμβούλιο Χαρίτων, το οποίο απέρριψε για πολλοστή φορά το αίτημά μου το 2010. 

Αν φτάνω στο σημείο να δημοσιοποιήσω την κατάστασή μου είναι γιατί ενώ έχω περάσει κυριολεκτικά τη μισή μου ζωή μέσα στη φυλακή, συνεχίζω μέχρι σήμερα να πέφτω θύμα της πιο ακραίας δικαστικής εκδικητικότητας και ασυδοσίας. Ενώ βάσει νόμου δικαιούμαι υφ΄όρον απόλυση από τα 19 χρόνια φυλακής, εδώ και τρία χρόνια το Δικαστικό Συμβούλιο της Λαμίας -και παρά τις θετικές εισαγγελικές εισηγήσεις- επιμένει να μου απορρίπτει το δικαίωμα της ελευθερίας χρησιμοποιώντας αίολα και αβάσιμα επιχειρήματα με μια σαδιστική αντίληψη της απόλυτης και ανεξέλεγκτης εξουσίας του πάνω στις ανυπεράσπιστες ζωές των φυλακισμένων.

Τα δικαστικά συμβούλια που απαρτίζονται από δικαστές οι οποίοι δεν έχουν καμιά προσωπική επαφή ούτε με τη φυλακή ούτε με τους κρατούμενους, τα αιτήματα των οποίων εξετάζουνε, εκδίδουν τις απορριπτικές αποφάσεις τους με καθυστέρηση πολλών μηνών, γεγονός που οξύνει το μαρτύριο του εγκλεισμού και συνεπάγεται διπλή τιμωρία. Στο τέλος κρίνουν το φάκελο του κάθε κρατούμενου όχι με βάση την πραγματικότητα αλλά με βάση τις ξεθωριασμένες κοκκινίλες που έχει εκδικητικά αφήσει η Ασφάλεια από τις προηγούμενες δεκαετίες.

Ευθύνη φυσικά για τα παραπάνω έχει και η σημερινή κυβέρνηση που εκλέχτηκε όχι επειδή θα έσκιζε τα μνημόνια (κανείς δεν πίστεψε κάτι τέτοιο) αλλά επειδή υποτίθεται θα φρόντιζε και θα νομοθετούσε ώστε να προστατεύσει τα δικαιώματα των αδυνάτων και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Αντ' αυτού το υπουργείο Δικαιοσύνης αντί να νομοθετεί για την προστασία των φυλακισμένων απέναντι στη δικαστική ασυδοσία, περιορίζει την όποια πολιτική του στις φιέστες αυτοπροβολής του Γενικού Γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής, προβάλλοντας ένα ανθρώπινο πρόσωπο που στην πραγματικότητα είναι ανύπαρκτο, εξαπατώντας έτσι την κοινή γνώμη.

Δημήτρης Μπαλτάς
Φυλακές Δομοκού
Ιανουάριος 2017


ΑΡΧΕΙΟ