Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2006: ΤΟ ΚΕΛΙ 80



 30 Μαρτίου 2006: Το Κελί 80


Στις 30 Μαρτίου 2006 ένας θόρυβος λίγο πριν από τα μεσάνυχτα ξυπνάει τους κρατούμενους της ακτίνας Δ' στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο θόρυβος δυναμώνει, σπάνε τζάμια, φαίνονται οι πρώτες φλόγες. Οι κρατούμενοι έχουν πιαστεί από τα κάγκελα και ζητάνε βοήθεια. Εκείνη τη νύχτα στο Κελί 80,  κάηκαν ζωντανοί  τρεις κρατούμενοι ενώ ακόμη ένας, που βρέθηκε σε κωματώδη κατάσταση, ξεψύχησε   αργότερα στο νοσοκομείο.
Υπάλληλος των φυλακών Κορυδαλλού καταγγέλει - μια μέρα μετά το περιστατικό - την ανεξήγητη αδιαφορία και αμέλεια που επέδειξαν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι της Δ´ Πτέρυγας των φυλακών Κορυδαλλού, τα μεσάνυχτα της 30ής Μαρτίου: «Λίγα λεπτά μετά τις 12 το βράδυ άκουσα τους κρατουμένους να φωνάζουν και να διαμαρτύρονται, να χτυπούν τις πόρτες και να προκαλούν εκκωφαντικό θόρυβο. Δεν μπορούσα όμως από τη θέση όπου βρισκόμουν να αντιληφθώ τον λόγο της διαμαρτυρίας τους. Δεν γνωρίζω γιατί οι υπάλληλοι της Δ´ Πτέρυγας επενέβησαν στο κελί 80 ύστερα από ένα τέταρτο»(1)
Παρά τον μεγάλο θόρυβο και τις κραυγές των κρατουμένων, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι καταφθάνουν στο Κελί 80 μετά από 15-20 λεπτά με αποτέλεσμα να αντικρύσουν δυο κρατούμενους απανθρακωμένους στο επάνω κρεβάτι, έναν κρατούμενο με εγκαύματα τρίτου βαθμού που εξέπνευσε μετά από λίγο και άλλον έναν που μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και εξέπνευσε αρκετές μέρες μετά.

Κρατούμενοι της Δ´ Πτέρυγας μίλησαν για ύποπτες κινήσεις των σωφρονιστικών υπαλλήλων στο κελί όπου βρήκαν τραγικό θάνατοι οι τέσσερις κρατούμενοι. Όπως υποστηρίζουν, λίγα λεπτά πριν από την εκδήλωση της πυρκαγιάς παρατήρησαν δύο σωφρονιστικούς υπαλλήλους να εισέρχονται στο κελί 80.  Ρουμάνος κρατούμενος των φυλακών Κορυδαλλού ισχυρίζεται ότι προειδοποίησε τον ετεροθαλή αδελφό του Νικολάε Ράντου - ενός εκ των τριών Ρουμάνων που βρήκαν τραγικό θάνατο μαζί με τον Νίκο Στρουμπάκο - να μην μπει στο κελί του το βράδυ της 30ής Μαρτίου γιατί υπήρχαν πληροφορίες ότι θα το κάψουν. (2)

Ο Παναγιώτης Γεωργιάδης, κρατούμενος τότε απέναντι από το Κελί 80, δήλωσε τότε:
 
«Άργησαν να τους ανοίξουν. Ο φύλακας ήρθε μετά από μισή ώρα για να ξεκλειδώσει το κελί. Γι' αυτό κάηκαν οι 4 άνθρωποι. Όσοι ήμασταν τότε στον Κορυδαλλό ξέρουμε πως η φωτιά σχετίζεται με διακίνηση ναρκωτικών και την έβαλε υπάλληλος της φυλακής ρίχνοντας εύφλεκτο υλικό κάτω από την πόρτα του κελιού. Οι συγκεκριμένοι κρατούμενοι θα πήγαιναν εκείνο το πρωινό στον ανακριτή προκειμένου να καταθέσουν για διακίνηση ναρκωτικών στις φυλακές. Την παραμονή της ανάκρισης τους άλλαξαν αιφνιδιαστικά κελί και από την Γ' ακτίνα, τους μετέφεραν στη Δ, εκεί δηλαδή που τους έκαψαν. Για να μη μιλήσουν» (3).

Το πόρισμα της ΕΔΕ που διεξήχθησε για την υπόθεση δεν απέδωσε ευθύνες στα διευθυντικά στελέχη των φυλακών Κορυδαλλού, αλλά μόνο απλή αμέλεια παράβασης καθήκοντος. Η ποινή με την οποία «τιμωρήθηκε» από τον υπουργό Δικαιοσύνης Αν. Παπαληγούρα ο διευθυντής των φυλακών Κορυδαλλού Γ. Μαρινάρος - που είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα μετά τον τραγικό θάνατο των τεσσάρων κρατουμένων - ήταν η στέρηση τριών ημερομισθίων.Ανάλογα πρόστιμα κράτησης μισθού από δύο ως πέντε ημέρες επιβλήθηκαν και στους αρχιφύλακες και υπαρχιφύλακες των φυλακών Κορυδαλλού. Η ΕΔΕ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κ. Μαρινάρος είχε φροντίσει για την ασφάλεια των κρατουμένων, αφού είχε ζητήσει την έκδοση πιστοποιητικού πυρόσβεσης των φυλακών από την Πυροσβεστική. Ωστόσο, το πιστοποιητικό, έως την ημέρα που εκδηλώθηκε η πυρκαγιά στις φυλακές, δεν είχε εκδοθεί, διότι η Πυροσβεστική ζητούσε από το διευθυντή των φυλακών συμπληρωματικά στοιχεία. Απλή αμέλεια ανέφερε η ΕΔΕ και για τους εμπλεκόμενους αρχιφύλακες και υπαρχιφύλακες (4).

TA ΘΥΜΑΤΑ

Νίκος Στρουμπάκος: 44 ετών, εξέτιε ποινή κάθειρξης οκτώ ετών για αδικήματα του νόμου περί ναρκωτικών. Στις φυλακές Κορυδαλλού εγκλείστηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2005. Στις 20 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους, η μητέρα του Διονυσία Στρουμπάκου αποπειράθηκε κατά τη διάρκεια επισκεπτηρίου να εισαγάγει στις φυλακές Κορυδαλλού 52 γραμμάρια ηρωίνης, τα οποία είχε κρύψει στα τακούνια παπουτσιών που προόριζε για τον γιο της.
Μαριάν Γκρέκα: 38 ετών, εξέτιε ποινή κάθειρξης επτά ετών για κλοπές. Είχε καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης ενός έτους για παράνομη είσοδο στην Ελλάδα. Στις 9 Ιουλίου 2004 αποφυλακίστηκε (εξέτιε την ποινή της στις φυλακές Αμφισσας), αλλά στις 16 Αυγούστου συνελήφθη για κλοπές. Στις 31 Αυγούστου προφυλακίστηκε (φυλακές Κορυδαλλού).
Φανέλ Παντουράρου: 34 ετών. Τον βάρυναν δύο καταδικαστικές αποφάσεις, για παράνομη είσοδο στην Ελλάδα και ληστεία. Μετά την έκτιση της πρώτης ποινής του στις φυλακές Μαλανδρίνου, 20 Απριλίου 2004, αποφυλακίστηκε και αυθημερόν απελάθηκε από τη χώρα. Τρεις μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 2004, συνελήφθη για ληστεία και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 3,6 ετών. Μετά τον εγκλεισμό του στις φυλακές Κορυδαλλού, 28 του μηνός, τιμωρήθηκε τρεις φορές με περιορισμό σε ειδικό κελί.
Νικολάε Ράντου: 30 ετών, υπόδικος για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και εμπορία ανθρώπων. Στις φυλακές Κορυδαλλού οδηγήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2005. Ο ετεροθαλής αδελφός του, όπως λέγεται, την ίδια ημέρα τον προειδοποίησε να αποφύγει να μπει στο κελί 80: «Μην πας απόψε, θα το κάψουν».

Με αφορμή τον τραγικό θάνατο των τεσσάρων κρατουμένων  οι οποίοι απανθρακώθηκαν στο κελί 80,  ιδρύθηκε, τον Απρίλιο του 2006, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, 9 χρόνια τώρα, προσπαθεί να έχει συνεχή παρέμβαση στις φυλακές και την κοινωνία για όσα συμβαίνουν στις φυλακές και τα κρατητήρια όλης της χώρας και καλεί κρατούμενους, συγγενείς ή φίλους τους, αλλά και όσους/ες απλώς ενδιαφέρονται να αγωνιστούν για την αξιοπρέπεια, να επικοινωνήσουν.
Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων καλεί στις συναντήσεις της κάθε Τετάρτη, στις 8 μμ,  στα γραφεία της, Βλαχάβα 11 και Αθηνάς, Μοναστηράκι όποιον επιθυμεί (πρώην κρατούμενους, φίλους, συγγενείς κρατουμένων) να συμμετάσχει, να συζητήσει για τα προβλήματα των κρατουμένων ή να καταγγείλει παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους.

ΑΡΧΕΙΟ