Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

ΠΑΛΗΝΗ: ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΥΨΙΣΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ 12/7/2014



ΘΕΜΑ: Όταν αυτά συμβαίνουν στις «κανονικές» φυλακές, μπορεί καθένας να συμπεράνει τι θα συμβαίνει στις φυλακές τύπου Γ
Για να έχουμε μια πιο απτή εικόνα για το τι σημαίνει η περαιτέρω ισοπέδωση των ανθρώπων που φέρνουν οι φυλακές τύπου Γ, αρκούν κάποιες αναφορές για τις έως τώρα συνθήκες κράτησης στις υπάρχουσες φυλακές. Οι συνήθεις λέξεις που περιγράφουν τις ισχύουσες συνθήκες είναι: εξαθλίωση, απάνθρωπη μεταχείρηση, βασανιστήρια. Και αυτά δεν είναι λόγια μόνο των κρατούμενων, αλλά και βαρυσήμαντων ή απλά βαρύγδουπων διεθνών ή τοπικών οργανισμών και φορέων. 

3 σύντομες αναφορές σε ανεξαρτητους οργανισμούς δείχνουν στον καθένα κατά πόσο η παρέμβαση που χρειάζεται το λεγόμενο «σωφρωνιστικό» σύστημα είναι ο εξανθρωπισμός ή η νομιμοποίηση της βαρβαρότητας:Η 1η  αναφορά συνοψίζει την εικόνα της τελευταίας 10ετίας: Το 2012 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης Μεταχείρισης (CPT) του Συμβουλίου της Ευρώπης καταγγέλλει τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης Ελλήνων και αλλοδαπών, σημειώνοντας ότι από το 1993 που επισκέφθηκε για πρώτη φορά φυλακές και κρατητήρια στην Ελλάδα μέχρι και την επίσκεψή της τον Ιανουάριο του 2011, η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές και στα κέντρα κράτησης αλλοδαπών αντί να βελτιώνεται, γίνεται ολοένα και πιο απάνθρωπη. Οι συνθήκες διαβίωσης στις ελληνικές φυλακές είναι κατάφωρα αντίθετες προς τις διατάξεις που απαγορεύουν την απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση.

2η αναφορά: Το 2009 η ίδια επιτροπή  στην έκθεσή της καταγγέλει  επανειλημμένα περιστατικά άσκησης σωματικής βίας κατά τη σύλληψη και την ανάκριση από την Ασφάλεια, βασανιστήρια από αστυνομικά όργανα στα κρατητήρια και ατιμωρησία των υπεύθυνων.
Καταγγελίες από την CPT ή καταδίκες από το ΕΔΑΔ (το οποίο καταδικάζει και σε χρηματικά πρόστιμα την Ελλάδα υπέρ των κρατουμένων) έχουν εκδοθεί για τις φυλακές των Ιωαννίνων, της Τρίπολης, του Κορυδαλλού, της Λάρισσας, του Δομοκού – γενικά ακολουθούν το γεωγραφικό χάρτη της χώρας.
3η αναφορά: Το 2011 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εκδίδει άλλη μια καταδικαστική απόφαση για παραβίαση της νομοθεσίας για τα βασανιστήρια και την απάνθρωπη μεταχείριση, σε βάρος κρατούμενου στις φυλακές Ιωαννίνων. Σχολιάζοντας την απόφαση, μέλος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου δήλωνε τότε: «Η απόφαση αυτή ίσως παίξει σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της άθλιας κατάστασης που επικρατεί σήμερα στις ελληνικές φυλακές»!
Εκτός των άλλων, γίνεται φανερή και η αναποτελεσματικότητα αυτών των θεσμικών φορέων...
Αντί να αντιμετωπιστούν οι τραγικές ανεπάρκειες του «σωφρονιστικού» συστήματος, αντί να επανεξεταστεί το βάρβαρο μέτρο της φυλακής (και αποτυχημένο ταυτόχρονα, αφού εκτός των άλλων ανακυκλώνει τον πληυθυσμό της), αντί να επανεξεταστεί η διαδικασία απονομής της δικαιοσύνης, αντί να εφαρμοστούν μέτρα που προβλέπονται ήδη- όπως η κοινωνική εργασία, η ημιελεύθερη διαβίωση, η έκτιση σε αγροτικές φυλακές (που εχουν υποπληθυσμό –όταν στις άλλες κοιμούνται ακόμη και στο τσιμεντο της τουαλετας)-, αντί για εναλλακτικές δομές για τους ανήλικους, αντί για παρέμβαση στις κοινωνικές & οικονομικές αιτίες που γεννούν την εγκληματικότητα, το κράτος νομοθετεί έναν τύπο φυλακής υψίστης «ασφαλείας» που καταργεί την ασφάλεια και τα δικαιώματα των κρατούμενων. Χωρίς καμιά αναστολή θεσμοθετεί το τέλος της ιδέας του «σωφρονισμού», του οποίου θεμελιώδης αρχή είνει ότι ο κρατούμενος στερείται μόνο την ελευθερία του.
Στη συνέχεια επιχειρούμε να δώσουμε μια συγκεκριμένη ιδέα για το τι σημαίνουν κάποιες παράμετροι που θα διέπουν τις φυλακές–κολαστήρια Γ, μέσα από περιστατικά που βιώνουν ήδη οι κρατούμενοι στις «κανονικές» φυλακές. Περιστατικά που δείχνουν τι σημαίνει απόλυτη αυθαιρεσία, στέρηση νόμιμης άδειας, φύλαξη και επέμβαση της αστυνομίας, περιορισμός κατά βουληση της επικοινωνίας, απομόνωση. Ελάχιστα περιστατικά βίας, βασανιστηρίων ή δολοφονιών που κατάφεραν να σπάσουν τα κάγκελα της σιωπής των φυλακών και των ΜΜΕ, και να γρατζουνίσουν την αδιαφορία των απέξω...
 1. Μια ένδειξη για το πού μπορεί να φτάσουν οι ανεξέλεκτες πρακτικές αποτελεί η βάρβαρη δολοφονία του Ιλί Καρέλι με διαδοχικούς ξυλοδαρμούς μέχρι θανάτου με συνοδεία βασανιστηρίων από ομάδες δεσμοφυλάκων και αστυνομικών το Μαρτη 2014 στις «κανονικές»φυλακές Νιγρίτας. Αυτή ήταν η ποινή που αποφάσισαν και εκτέλεσαν τα όργανα της φυλακής για το φόνο ενός δικού τους από τον Καρελι, σε μια απελπισμένη αντίδρασή του όταν του στέρησαν την πολυπόθητη άδεια που εδικαιούτο. Πλέον ο νόμος καταργεί εξ ολοκλήρου τις άδειες στους έγκλειστους των φυλακών τύπου Γ και τους παραδίδει στην απόλυτη αυθαιρεσία του διευθυντή, των σωφρονιστικών, αλλά και της αστυνομίας....
2. Η αστυνομία έχει δώσει δείγμα γραφής με τις εισβολές της στις φυλακές το 2013, όπου εφάρμοσε το δικό της νόμο - δηλαδή κακοποίηση και βασανιστήρια. Από δημοσίευμα για την εισβολή της αστυνομίας στα Γρεβενά: «Οι επιχειρήσεις των ΕΚΑΜ στις φυλακές της χώρας συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση, αγριότητα και αυταρχισμό. Μετά τις επεμβάσεις σε Τρίκαλα, Μαλανδρίνο, Γιάννενα, Δομοκό, Κορυδαλλό, οι άντρες των ΕΚΑΜ εισέβαλαν στη φυλακή των Γρεβενών φορώντας κουκούλες, χτύπησαν τους κρατούμενους με tazer, τους έγδυσαν και τους ανάγκασαν να περπατάνε στα τέσσερα, στη συνέχεια κατεστρεψαν τα κελια τους...»
3. Ερχόμαστε στον περιορισμό της επικοινωνίας: Το τηλέφωνο που ειναι το βασικό μέσο που συνδέει τον κρατούμενο με την κοινωνία έξω (στην οποία υποτίθεται ότι πρέπει να ενταχθεί ομαλά μόλις αποφυλακιστεί) απαγορεύεται. (Έτσι ανθεί ένα ιδιαίτερα προσοδοφόρο εμπόριο, αφού το τηλεφωνο πουλιέται μεσα στη φυλακή 1000 ευρω). Όμως το τηλέφωνο συνδέει και τους κρατούμενους μεταξύ τους όταν αποφασίσουν να διεκδικήσουν συλλογικά τα δικαιώματά τους. Έτσι οργάνωσαν οι 4500 κρατούμενοι και την πρόσφατη απεργία πείνας ενάντια στις φυλακές τύπου Γ– όπως και προηγούμενους αγώνες ενάντια στις συνθήκες εξαθλίωσης. Να θυμηθούμε ακόμη ότι τον Μαρτη του 2014 λίγες φωτογραφίες από ενα κινητό αποκάλυψαν στους απέξω την έσχατη εξαθλίωση των ασθενών που κρατούνται στο «νοσοκομείο» φυλακών Κορυδαλλού. Απειλή πειθαρχικής δίωξης ήταν η  απάντηση από το συμβούλιο της φυλακής, η οποία αποφεύχθηκε χάρη στην ευαισθητοποίηση των απέξω. Από σήμερα ο αποστολέας των φωτογραφιών θα θάβεται σε φυλακή τύπου Γ. Μόνο η κατοχή ενός κινητού αρκεί να παραταθεί άλλα 2 χρόνια ο εκεί εγκλεισμός του.
4. Στις φυλακές τύπου Γ θα μεταφέρονται και οι «απείθαρχοι». Κάθε αγώνας για αξιοπρέπεια ή ενάντια σε βασανιστήρια πλέον θεωρείται απειλή της τάξης της φυλακής και αποτελεί αυτόματα εισιτήριο για εγκλεισμό τύπου Γ. Για παράδειγμα αγωνίστριες ενάντια στον κολπικό έλεγχο, από την Γκουλιώνη που πέθανε στη διάρκεια μεταγωγής της σε άλλη φυλακή, μέχρι την Όλγα Ιωαννίδου που παρέμεινε σε απομόνωση  πάνω απο 40 μέρες θα καταλήγουν σε εγκλεισμό τύπου Γ. Τότε και η παρατεταμένη απομόνωση καταγγελθηκε ως βασανιστήριο (ο ίδιος ο Σωφρονιστικός Κώδικας δεν επιτρέπει την παραμονή σε καθεστώς απομόνωσης για περισσότερες από δέκα ημέρες). Πλέον στις φυλακές τύπου Γ η απομόνωση είναι βασικός κανόνας λειτουργίας.
Αν αυτά τα ελάχιστα περιστατικά δεν έχουν φτάσει στα αυτιά όλων, είναι γιατί οι τοίχοι της φυλακής κρύβουν καλά την ισοπέδωση ανθρώπων από το λεγόμενο «σωφρονιστικό» σύστημα. Πλέον οι τοίχοι υψίστης ασφαλείας παρέχουν ύψιστη ασφάλεια στους ισοπεδωτές της ανθρώπινης υπόστασης. Και αυτό κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να το επιτρέψει. Είναι γνωστό ότι ο κόσμος δεν χωρίζεται σε μέσα και έξω, αλλά σε τάξεις, σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους. Ο αγώνας ενάντια στην εξουσία που ψηφίζει την απόλυτη εκμηδένιση κάποιων από εμάς είναι υπόθεση όλων μας, και των μέσα και των έξω. Ο στόχος ειναι μπροστά μας: να μην εφαρμοστεί αυτός ο νόμος.

ΑΡΧΕΙΟ