Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2008

Απομαγνητοφώνηση Χτεσινής Συνέντευξης Τύπου

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2008

Πάνος Λάμπρου: «Καταρχήν να σας ευχαριστήσουμε που ήρθατε εδώ...το θέμα της σημερινής συνέντευξης τύπου που διοργανώνει σήμερα η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων αφορά τη λογοκρισία μέσα στη φυλακή. Ξέραμε, βέβαια, ότι μέσα στις φυλακές, τα λεγόμενα σωφρονιστικά καταστήματα υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα, πολλάκις έχουμε αναφερθεί σε αυτά με καταγγελίες και των ίδιων των κρατουμένων αλλά και άλλων φορέων που έχουν καταφέρει να επισκεφτούν το χώρο των φυλακών. Το τελευταίο διάστημα έχει προκύψει ένα σοβαρό κατά τη γνώμη μας θέμα λογοκρισίας που μας αφορά όλους και όλες, που αφορά τα ζητήματα της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Ο κρατούμενος ή η κρατούμενη στερείται μόνο το δικαίωμα της προσωπικής ελευθερίας. Τίποτε άλλο βάσει του σωφρονιστικού κώδικα και του εσωτερικού κανονισμού της φυλακής. Πρέπει να αναφέρουμε ότι ο σωφρονιστικός κώδικας αναφέρει ρητώς ότι ο κρατούμενος μπορεί να διαβάζει έντυπα, και να παραγγέλνει ο κρατούμενος ή η κρατούμενη εφημερίδα για παράδειγμα που θέλει να διαβάσει και βεβαίως έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί τηλεοπτικές εκπομπές ή να ακούει ραδιόφωνο. Τι συνέβη τώρα...Αν θυμάστε υπήρξε μία πειθαρχική ποινή σε έναν κρατούμενο -σας το έχουμε δώσει στο υλικό- ο οποίος συνελήφθη μετά από αιφνιδιαστικό έλεγχο να έχει στα χέρια του 5 έντυπα της εφημερίδας «Το Κελί» που εκδίδουμε εμείς ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, να κατέχει επίσης άλλα έντυπα όπως εφημερίδες, υλικό του ΣΥΡΙΖΑ, αφίσα της ΑΚΟΑ, αντιεξουσιαστικό έντυπο και με αυτό το πρόσχημα, με αυτά τα ενοχοποιητικά υλικά ο συγκεκριμένος κρατούμενος οδηγήθηκε στο πειθαρχικό συμβούλιο και του επιβλήθηκε πειθαρχική ποινή. Το θέμα αντιλαμβάνεστε ότι ήταν σοβαρό. Καταπατά και τα δικαιώματα των κρατουμένων και τα δικαιώματα ελευθερίας και δημοκρατίας που μας αφορούν όλους. Το θέμα ετέθη στη Βουλή με ερώτηση των 14 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία ο Υπουργός Δικαιοσύνης ο κ. Χατζηγάκης απάντησε και κατά τη γνώμη μας νομιμοποιεί τη λογοκρισία και ο οποίος αναφέρει ότι σύμφωνα με το σωφρονιστικό κώδικα σχετικά με την ενημέρωση των κρατουμένων το πειθαρχικό συμβούλιο της φυλακής έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει να απαγορεύσει τη κυκλοφορία στο κατάστημα συγκεκριμένου εντύπου στο οποίο να αναφέρονται αόριστοι, επιτηδευμένοι και ανακριβείς ισχυρισμοί για βασανισμούς, βαρβαρότητα, εξευτελισμό κλπ των κρατουμένων από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους και λέει και άλλα που θα τα διαβάσετε. Προηγουμένως είχαμε χαρακτηριστεί ως εφημεριδάκι «παρανόμως εκδοθείσα και κυκλοφορούσα» εφημερίδα. Αυτό ήταν το πρώτο κρούσμα. Το δεύτερο κρούσμα και σοβαρότερο κρούσμα κατά τη γνώμη μας είναι η απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης που ουσιαστικά δίνει το πράσινο φως στις διευθύνσεις των φυλακών και στα πειθαρχικά συμβούλια να ξεκινήσουν μια σειρά από διώξεις των κρατουμένων που βλέπουν να διαβάζουν την εφημερίδα της αρεσκείας τους. (...) «Το Κελί» το βγάζει η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Εμείς είμαστε οι αποστολείς εμείς το στέλνουμε στη φυλακή με διάφορους τρόπους, με το ταχυδρομείο, με τους συγγενείς, με διάφορους τρόπους που έχουμε βρει για να μπει η εφημερίδα μας που δεν κυκλοφορεί με το πρακτορείο για να μπορεί κάποιος να το παραγγείλει. Εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την είσοδο αυτής της «παράνομης» εφημερίδας μέσα στα σωφρονιστικά καταστήματα. Υπό αυτή την έννοια η κατοχή του «Κελιού» από έναν κρατούμενο δεν συνιστά απολύτως τίποτα. Κατέχει ένα υλικό το οποίο εμείς έχουμε ουσιαστικά στείλει. Εφόσον ένας κρατούμενος περάσει για αυτό το λόγο από πειθαρχικό συμβούλιο αυτό σημαίνει ότι το Πειθαρχικό Συμβούλιο κρίνει ότι ο κρατούμενος συναινεί, συμφωνεί με το υλικό του συγκεκριμένου εντύπου είτε το «Κελί» είτε με άλλες εφημερίδες γιατί υπάρχουν και τέτοια κρούσματα όπου καθημερινές ή εβδομαδιαίες εφημερίδες δεν φτάνουν στον κρατούμενο εφόσον το συγκεκριμένο φύλλο έχει ειδήσεις από το χώρο της φυλακής. Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Για παράδειγμα αν το ραδιόφωνο αναφερθεί στα ζητήματα των φυλακών με συγκεκριμένες καταγγελίες τι θα κάνει το σωφρονιστικό κατάστημα θα γυρίσει το κουμπί; Ή θα βάλει ωτοασπίδες στους κρατούμενους να μην ακούνε; Ή θα καταδικάσει τον συγκεκριμένο κρατούμενο γιατί άκουσε την εκπομπή και άρα συνάγεται ότι ο ίδιος υιοθετεί το περιεχόμενο της εκπομπής; Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα έντυπα. Το Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Δικαιοσύνης αυτό ακριβώς λέει κατά τη γνώμη μας, ότι λέμε υπερβολές που δημιουργούν ένα αίσθημα ανασφάλειας στους κρατούμενους και κρατούμενες και τους οδηγούμε σε εξεγέρσεις ή σε απεργίες ή σε στάση άρα πρέπει κάποιος για λόγους ασφάλειας να περιφρουρηθεί. Εμείς προσπαθούμε να βλέπουμε τη κατάσταση μέσα στη φυλακή και βεβαίως να ελέγχουμε κατά κάποιο τρόπο τις καταγγελίες. Ωστόσο υπάρχει μια σειρά καταγγελιών ή καταστάσεων μέσα στις φυλακές που δεν αμφισβητούνται με την έννοια ότι και τα ίδια τα σωφρονιστικά καταστήματα, οι υπάλληλοι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Ιατρικός Σύλλογος τα έχουν ήδη καταγγείλει και το Υπουργείο τα έχει αποδεχτεί ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα. Εμείς λέμε αποτελεί ή δεν αποτελεί βασανιστήριο ότι ένας κρατούμενος κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του σε μια φυλακή είναι δεμένος πισθάγκωνα και τραυματίζονται πολλάκις στη διάρκεια των στροφών; Είναι ή δεν εξευτελισμός ότι το κελί μέσα δεν διαθέτει πόρτα για την τουαλέτα και την ώρα που είναι κλειστό το κελί ο κρατούμενος ή η κρατούμενη που έχει κάποια συγκεκριμένη ανάγκη πρέπει να παρακολουθείται από τους συγκρατούμενούς του; Είναι ή δεν είναι βασανιστήριο ή εξευτελισμός ότι σε πολλές περιπτώσεις γίνεται κολπικό έλεγχος για τις γυναίκες και πρωκτικός για τους άντρες παρότι έχουν μηχανήματα από ότι οι ίδιοι λένε που μπορούν να ανιχνεύουν ναρκωτικές ουσίες που υποτίθεται ότι κατά την άδεια του και την επιστροφή του στη φυλακή μπορεί ένας κρατούμενος να μεταφέρει; Τέτοια ερωτήματα είναι πάρα πολλά και θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες για να δούμε αν αυτές οι καταγγελίες που οι ίδιοι κρατούμενοι αλλά και κοινωνικοί και πολιτικοί φορείς καταγγέλλουν αν πρόκειται για αόριστα και ανακριβή γεγονότα. Εμείς έχουμε συνέχεια καταγγελίες για την απομόνωση, για ξυλοδαρμούς κρατουμένων που δεν είναι τόσο πειθαρχικός όσο οι ίδιοι οι δεσμοφύλακες θα ήθελαν, οι εκβιασμοί υπάρχουν, η στέρηση καθημερινών τους αναγκών και το φαγητό ακόμα (...) Επομένως αναρωτιόμαστε αν είναι βασανιστήριο, εξευτελισμός ή βαναυσότητα αν υπάρχουν κελιά που δεν έχουν κρεβάτια και οι κρατούμενοι κοιμούνται στο πάτωμα. Αυτά τα έχουμε δει και με τα μάτια μας. Για παράδειγμα στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη που επισκεφτήκαμε παραπάνω από μια φορά αυτά είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια με την παρουσία αστυνομικών και δεσμοφυλάκων κρατούμενοι οι οποίοι κοιμόντουσαν στο πάτωμα σε ένα στρώμα ή υπάρχουν κρατούμενοι που κοιμούνται δίπλα στις τουαλέτες. Τι να πρωτοθυμηθούμε. Να θυμηθούμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται στις φυλακές που κρατούνται και είναι καρκινοπαθείς και πεθαίνουν αύριο και αρνούνται να τους δώσουν την άδεια να πεθάνουν σπίτι τους. Πρόσφατα ασχοληθήκαμε με την υπόθεση του Τσολακάκη που βρισκόταν στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου, ήταν γνωστό ότι πέθαινε και ο ίδιος το ήξερε το καταλάβαινε και ζήτησε να πεθάνει σπίτι του, αρνήθηκαν παρόλο που δεν είχε κάνει και κανένα τρομερό έγκλημα. Ή να θεωρήσουμε ότι είναι ή δεν είναι βασανιστήριο και εξευτελισμός ότι κρατούμενοι με φυματίωση που κρατούνται στο Νοσοκομείο του Κορυδαλλού στο φερόμενο ως νοσοκομείο των φυλακών στερούνται τον προαυλισμό και όταν ρωτήσαμε τους υπεύθυνους μας απάντησαν ότι αυτό δεν γίνεται για λόγους ιατρικούς αλλά για το μόνο λόγο ότι δεν υπάρχει ειδικός φρουρός στο προαύλιο για να υπάρχει επιτήρηση για ασφάλεια και λοιπά. Εμείς θεωρούμε ότι αν ο κ. Υπουργός δεν τα θεωρεί εξευτελισμό, δεν τα θεωρεί βαναυσότητα, δεν τα θεωρεί βασανιστήριο τότε του προτείνουμε να πάει στη φυλακή ως απλός πολίτης βεβαίως να μείνει μια βδομάδα και μετά να μας πει αν αυτά συνιστούν βασανιστήρια ή είναι κατοχυρωμένα από τα δικαιώματα. Έτσι είναι τα πράγματα όπως και βεβαίως η κ. Κιτσίλογλου η διευθύντρια του Νοσοκομείου του Κορυδαλλού μας είπε με θράσος ότι είναι λεπτομέρεια ότι οι ασθενείς του Νοσοκομείου των φυλακών του Κορυδαλλού δεν έχουν χαρτί υγείας ή δεν έχουν σαπούνι. Είναι λεπτομέρειες γιατί αυτά τα παίρνουν κατά καιρούς και κάνουν συλλογή. Εγώ βεβαίως της συνιστώ να μην χρησιμοποιεί ούτε η ίδια χαρτί υγείας στο σπίτι της αφού προφανώς είναι λεπτομέρεια και δεν το χρειάζεται. Θα δώσουμε το λόγο στη Γιάννα η Κούρτοβικ που είναι μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων δικηγόρος βεβαίως πολύ καλή φίλη και σύμβουλός μας είναι ο Γιάννης Μπανιάς βουλευτής επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και είναι και ο Δημήτρης Σεραφιανός από την Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου. Μέσα στα χαρτιά που σας δώσαμε υπάρχει μία γνωμάτευση του κ. Πανούση για το θέμα της λογοκρισίας και σε όλους μας νομίζω ότι είναι μία θετική συμβολή.

Γιάννα Κούρτοβικ: Λοιπόν, θα μιλήσω και εγώ για κάποια θέματα αφού πρώτα θυμήσω τι λέει ο νόμος. Στο άρθρο 4 του σωφρονιστικού κώδικα λέει ότι κατά την εκτέλεση της ποινής δεν περιορίζεται κανένα άλλο ατομικό δικαίωμα των κρατουμένων εκτός από το δικαίωμα στη προσωπική ελευθερία. Το άρθρο 7 προβλέπει τις υποχρεώσεις και περιορισμούς των δικαιωμάτων των κρατουμένων και λέει ότι οι κρατούμενοι δεν έχουν άλλες υποχρεώσεις ούτε υπόκεινται σε άλλους περιορισμούς των δικαιωμάτων τους, εκτός από αυτούς που προβλέπονται ρητά στον παρόντα Κώδικα και στις κατ’ εξουσιοδότηση του εκδιδόμενες κανονιστικές πράξεις. Τα μέτρα φύλαξης και εξασφάλισης της ομαλής λειτουργίας των καταστημάτων κράτησης δεν αποκλείουν την άσκηση των συνταγματικά κατοχυρωμένων ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των κρατουμένων κατά την έννοια του άρθρου 4 του παρόντος. Θυμίζω ξανά τι λέει το 4 ότι κατά την εκτέλεση της ποινής δεν περιορίζεται κανένα άλλο ατομικό δικαίωμα των κρατουμένων εκτός από το δικαίωμα στη προσωπική ελευθερία. Στο άρθρο 37 το οποίο ανέφερε και ο Πάνος Λάμπρου κατοχυρώνει το δικαίωμα του κρατούμενου στην ενημέρωση και αναφέρει ότι κάθε κρατούμενος έχει δικαίωμα να ενημερώνεται με εφημερίδες, περιοδικό, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Το Συμβούλιο Φυλακής προσδιορίζει τις λεπτομέρειες άσκησης του εν λόγω δικαιώματος όπως τόπο, χρόνο και διαδικασία. Οι εφημερίδες, τα περιοδικά, οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, αυτό είναι το υλικό από το οποίο κατά κανόνα επιτρέπεται η ενημέρωση και δεν αναφέρεται μια προκήρυξη. Αυτό είναι λογικό μια προκήρυξη έχει το μέγεθος έχει την δομή ενός εντύπου θα μπορούσε να είναι τμήμα ενός περιοδικού το υλικό μιας προκήρυξης. Ο νόμος περιορίζει μόνο το δικαίωμα της ενημέρωσης στο ότι το Συμβούλιο της Φυλακής ορίζει τον τόπο, χρόνο και διαδικασία επειδή οι κρατούμενοι δεν μπορούν να πάνε στο περίπτερο να αγοράσουν την εφημερίδα αυτό είναι προφανές. Αυτή η διάταξη πολύ περισσότερο αφορά την άσκηση του δικαιώματος στην ενημέρωση εφόσον αν δεν υποβάλλονται κάποιοι κανόνες μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα μέσα στη φυλακή. Όπως είπε και ο Πάνος ο Λάμπρου πλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα ούτε καν της εισόδου μέσα στη φυλακή βιβλίων και αν ακόμη επετραπούνε καταστρέφονται στην είσοδο ειδικά αυτά που έχουν σκληρό εξώφυλλο για να διαπιστωθεί αν μέσα στο βιβλίο υπάρχει τυχόν κρυμμένο κάτι. Πρέπει να πω ότι ακόμα και βιβλία που στάλθηκαν κατά παραγγελία των κρατούμενων από το Μορφωτικό Ίδρυμα δεν επετράπηκαν να περάσουν μέσα, επιστράφηκαν στο Μορφωτικό Ίδρυμα, τα ξανάστειλαν, χάθηκαν στην πορεία και ζητήθηκε μία προσωπική παρέμβαση η οποία και έγινε από τον κρατούμενο δηλαδή ζητήθηκε να του δώσουν τα βιβλία και επιτράπηκε ύστερα από μία προσωπική παρέμβαση σχεδόν υπό μορφή προσωπικής εξυπηρέτησης του συνηγόρου που το ζητούσε και παρέλαβε τα βιβλία δεν είμαι όμως σίγουρη ότι τα παρέδωσε. Με τέτοιους όρους δεν μπορεί να ασκείται το δικαίωμα του κρατούμενου στην ενημέρωση. Πρέπει να πω ότι η ενημέρωση είναι το μέγιστο δικαίωμα που δεν μπορεί να περιοριστεί στη δημοκρατία. Σε μία δημοκρατία όπου η ελευθερία της έκφρασης είναι κορυφαίο δικαίωμα κατά το Σϋνταγμα ο κρατούμενος υποβάλλεται σε περιορισμούς. Με διάφορες πρακτικές υπάρχουν περιορισμοί στην άσκηση του δικαιώματος στην έκφραση που έπρεπε να είναι απαραβίαστο και να μην έχει κανέναν περιορισμό. Παρόλα αυτά καμία νομοθεσία δεν τόλμησε ποτέ περιορισμό στην πρωτότυπη λήψη της πληροφορίας. Μπορεί να επιβάλλει στη μετάδοση της πληροφορίας –λογοκρισία, δεν μπορεί όμως να επιβάλλει στη λήψη της πληροφορίας. Είναι πρωτοφανές αυτό που συμβαίνει εδώ. Ο κρατούμενος όπως και ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα στην είδηση τόσο στην καλή όσο και στην κακή. Ο κρατούμενος έχει δικαίωμα στην είδηση έχει δικαίωμα στην πληροφορία τόσο στην καλή όσο και στην κακή. Τόσο στην αληθινή αν θέλετε όσο και στην ψευδή. Η δυνατότητα να επιβληθούν οι περιορισμοί στην μετάδοση της πληροφορίας που προβλέπεται όπως είπαμε από το νόμο μπορούν να υλοποιηθούν από τα αρμόδια όργανα. Πολύ περισσότερο να πω ακόμα ότι εφόσον εδώ και αρκετά χρόνια ο κρατούμενος έχει δικαίωμα ψήφου δικαίωμα λόγου και άποψης για το ποιος και πως κυβερνάει αυτή τη χώρα για να μπορεί να ασκήσει αυτό το δικαίωμα πρέπει να είναι απαραβίαστο το δικαίωμα στη πληροφόρηση. Τώρα ως προς το περιεχόμενο του εντύπου σας είπε ο Πάνος ο Λάμπρου η ύπαρξη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατούμενων έχει τη δυνατότητα να φέρει στο φως όσα συμβαίνουν μέσα στις φυλακές. Να τα φέρει στην κρίση του κοινού. Με τη δημοσιοποίηση αυτών οι φυλακές έχουν πλέον τοίχους γυάλινους που μέχρι χτες δεν είχαν. Δεν ξέραμε τι συνέβαινε μέσα στις φυλακές. Σήμερα όμως έχουν τοίχους γυάλινους. Αν λοιπόν, το «Κελί» η εφημερίδα που βγάζει η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων θέτει θέματα και πρέπει να απαγορευθεί πρέπει να απαγορευθεί και η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ενάντια στα Βασανιστήρια, η οποία επανειλημμένα εδώ και χρόνια καταγγέλλει την Ελλάδα για τις συνθήκες στις φυλακές καταγγέλλοντας ξυλοδαρμούς κρατουμένων, καταγγέλλει κακομεταχείριση κρατουμένων, καταγγέλλει απάνθρωπη μεταχείριση για την οποία επανειλημμένα έχει καλέσει την Ελλάδα να διακόψει πρακτικές για να αλλάξει τις συνθήκες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η τελευταία έκθεση που κυκλοφόρησε προ ημερών και αφορά την επίσκεψή της στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 2007, ανά δυο έτη περίπου βγαίνει αυτή η έκθεση επαναλαμβάνει για μία ακόμα φορά ότι δεν έχουν αλλάξει τα πράγματα στις φυλακές όπως διαπίστωσε και στην προηγούμενη έκθεση το 2005. Ξυλοδαρμοί με κακοποιήσεις κρατουμένων εξακολουθούν να υπάρχουν και η έκθεση περιορίζεται μόνο στον Κορυδαλλό. Δεν μπόρεσε η Επιτροπή να επισκεφθεί και άλλες φυλακές δεν πήγε σε φυλακές όπου οι κρατούμενοι βρίσκονται ανά 30 άτομα σε κελί ο ένας πάνω στον άλλο όπου δεν υπάρχει χώρος ούτε όρθιοι να κάτσουν ο φοβερός συνωστισμός και οι κρατούμενοι δεν μπορούν καν να καθίσουν καθιστοί στο κρεβάτι τους χτυπάνε στο κρεβάτι του από πάνω και πρέπει να ξαπλώσουν αν θέλουν να σταθούν ή για να μπορούν να σταθούν λίγο καθιστοί πρέπει να πάνε στην τουαλέτα. Το μόνο μέρος που μπορεί να σταθεί σε ένα κάθισμα σαν άνθρωπος είναι η τουαλέτα. Άλλες πρακτικές εξευτελιστικής μεταχείρισης όπως είπε ο Πάνος ο Λάμπρου είναι η πρακτική του κολπικού και πρωκτικού ελέγχου για όσους γυρνούν από άδεια ή πρωτοεισάγονται στις φυλακές για τον έλεγχο τυχόν ναρκωτικών όπως και η χρήση σε κάποιες περιπτώσεις εγκλεισμού στην απομόνωση της τουαλέτας μπροστά σε κάμερα για τον έλεγχο εισαγωγής ναρκωτικών μας λέει για μία φορά ακόμα για αυτό το τελευταίο η έκθεση να σταματήσει να διακόψει αμέσως την εφαρμογή αυτής της πρακτικής. Ο κ. Χατζηγάκης θα πρέπει μια φορά να πάει στις φυλακές να δει τι γίνεται να μπει μέσα στα κελιά και προτού απαντάει με τέτοιο τρόπο στη Βουλή νομίζω ότι θα πρέπει να μας πει πόσοι νεκροί και πόσες αυτοκτονίες υπάρχουν στις φυλακές το τελευταίο χρόνο του 2007. Αν διερευνήθηκαν αυτοί οι θάνατοι και οι αυτοκτονίες. Να μας πει σε πόσες περιπτώσεις ολοκληρώθηκε έρευνα για αυτούς τους νεκρούς. Να μας πει πόσοι γιατροί υπάρχουν για αυτούς τους κρατούμενους, τόσο στο Νοσοκομείο του Κορυδαλλού όσο και στις υπόλοιπες φυλακές. Το Νοσοκομείο των Φυλακών δεν είναι νοσοκομείο όπως επανειλημμένα έχουμε πει. Είναι ένα κτίριο χωρίς γιατρούς, χωρίς εγκαταστάσεις, χωρίς μηχανήματα εξετάσεων, χωρίς εκπαιδευμένους νοσοκόμους, χωρίς τη δυνατότητα να σώσουν έναν άνθρωπο εκεί μέσα. Ας μας πει ο κ. Χατζηγάκης πόσες μεταγωγές έχουν κάνει κρατούμενοι για παράδειγμα ο Πάλλης μέσα στον τελευταίο χρόνο. Ας μας πει τι σκοπεύει να κάνει για να βελτιώσει τις συνθήκες στις φυλακές και να μειώσει τον συνωστισμό στις φυλακές. Το να χτίζει νέες φυλακές δεν αρκεί. Πρέπει να χτίζει νέες φυλακές για να καταργηθούν οι παλιές. Όμως με καινούριες φυλακές δεν λύνεται το πρόβλημα του συνωστισμού των φυλακών. Έχουμε υπερποινικοποίηση στο νόμο, υπερ-αυστηροποίηση των δικαστικών αποφάσεων. Έχουμε υπερεπιβάρυνση των φυλακών. Στέλνουμε ανθρώπους στις φυλακές χωρίς λόγο, άδικα, παράνομα και ενάντια στο νόμο. Κάποτε όλα αυτά πρέπει να σταματήσουν.

Πάνος Λάμπρου: Να ευχαριστήσουμε πολύ τη Γιάννα την Κούρτοβικ. Ο Γιάννης ο Μπανιάς έχει το λόγο.

Γιάννης Μπανιάς: Πιστεύω ότι για μία ακόμα φορά θα πρέπει να βάλουμε το δάκτυλο επί των τύπων των ήλων. Να μιλήσουμε δηλαδή καθαρά, με τόλμη και αναλυτικά για το καθεστώς των φυλακών. Ακούστηκαν συγκεκριμένα πράγματα που δεν θα τα επαναλάβω. Συνοψίζοντας εγώ θα έλεγα ότι το καθεστώς των φυλακών στην Ελλάδα σήμερα είναι άθλιο και ο χαρακτηρισμός που δώσαμε στο παρελθόν «μεσαιωνικό» δεν νομίζω πια ότι μπορεί να χαρακτηριστεί ως χαρακτηρισμός υπερβολικός. Είχαμε επισκεφθεί παλιότερα και με τον Αλέκο τον Αλαβάνο και με την επιτροπή που είχε έρθει για την κατάσταση που υπάρχει στο χώρο των κρατουμένων και τις φυλακές και το Νοσοκομείο των κρατουμένων στο Κορυδαλλό αλλά ακόμη και τις φυλακές των νέων για τη νεολαία δηλαδή στον Αυλώνα. Με διαβάθμιση φυσικά ο καθένας από αυτούς τους χώρους μπορούμε να πούμε ότι υπήρξαν, διαπιστώσαμε δηλαδή, καταστάσεις που πραγματικά εγγίζουν τα όρια αυτού που ονομάζουμε βασανιστήριο. Ξέρουμε στην εποχή μας ότι ο όρος βασανιστήριο, και δεν το λέμε μόνο εμείς, το λένε και στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ανοίξει συζητήσεις ευρύτατες προ ημερών ήμουν στο Συμβούλιο της Ευρώπης που ένα από τα ζητήματα που συζητούσαν ήταν αυτό και ξεκινούσε από το Γκουαντάναμο για να πάει όμως στις συγκεκριμένες καταστάσεις που υπάρχουν σε συγκεκριμένες χώρες της Ευρώπης. Να περάσει από αυτό το γεγονός των αεροπλάνων της CIA που περνούσαν και πάνω από τη χώρα μας και πάνω από άλλες χώρες για να οδηγήσουν κρατούμενους για να ανακριθούν σε χώρες όπου επιτρέπονται τα βασανιστήρια. Θα πρέπει εδώ να δούμε τα πράγματα και για αυτά να μιλήσουμε. Πιστεύω ότι η κυβέρνηση και ο υπουργός με τον τρόπο που απάντησαν στην ερώτηση που του κάναμε όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή πρόσφατα δείχνει με τον πιο παραστατικό τρόπο δείχνει την αναλγησία και της κυβέρνησης και του υπουργού δικαιοσύνης σε αυτή τη πραγματικότητα που είναι διαπιστωμένη και σας είπε και η Γιάννα η Κούρτοβικ συγκεκριμένα και από διεθνείς οργανισμούς. Υπάρχουν και άλλα στοιχεία μπορούμε σε άλλη περίπτωση να σας τα θέσουμε υπόψη σας πραγματικά η απάντηση που μας έδωσαν από την κυβέρνηση ο υπουργός δηλαδή που εκπροσωπεί την κυβέρνηση μπορεί να χαρακτηριστεί λίαν επιεικών ανάλγητη αλλά είναι χαρακτηριστική της αντίληψης που έχει αυτή η κυβέρνηση. Πιστεύω ότι σιγά σιγά επιστρέφουμε γιατί δεν είναι μόνο οι κρατούμενοι είναι και σε άλλες πλευρές, θα ήθελα αυτό απλώς μόνο να το θίξω, προχτές είχαμε πάει με τη Γιάννα και μία ομάδα φίλων που είναι στα κινήματα από διάφορα κινήματα και διάφορες οργανώσεις και επισκεφθήκαμε τον Προϊστάμενο της Εισαγγελίας τον κ. Κούλιο για το θέμα της Χρυσής Αυγής. Για τα βασανιστήρια δηλαδή, που έκαναν σε άλλους ανθρώπους όταν τα ΜΑΤ ήταν μπροστά όταν μέλη της Χρυσής Αυγής μαχαίρωσαν ανθρώπους και περίπου πήραμε την απάντηση ότι δεν διαπιστώθηκε από την Εισαγγελία λόγος παρέμβασης έστω και προκαταρκτικής εξέτασης. Αυτά τα πράγματα καθώς συσσωρεύονται γίνονται μία επικίνδυνη πραγματικότητα γενικότερα. Η λογοκρισία αποσκοπεί στο να επιβάλλει τη σιωπή και να τρομοκρατήσει τους κρατούμενους που αντιδρούν και ευτυχώς υπάρχουν εκεί μέσα γενναίοι άνθρωποι γιατί πρέπει να πούμε ότι οι φυλακισμένοι δεν είναι πολίτες τρίτης και τέταρτης κατηγορίας όπως τους εννοεί η πολιτεία και θέλει να τους έχει σε αυτή τη κατάσταση. Είναι πολίτες όπως όλοι εμείς. Και θα θυμηθώ ότι αυτό το καθεστώς που πάει να επιβάλλει σήμερα η κυβέρνηση θυμίζει, εμένα τουλάχιστον που είμαι πιο παλιός, ένα καθεστώς που είχε ξεκινήσει με το να απαγορεύονται τελείως οι εφημερίδες, και στη συνέχεια να απαγορεύονται οι αριστερές εφημερίδες –τότε δεν υπήρχε τηλεόραση και στους πολιτικούς κρατούμενους. Σήμερα φαντάζομαι το επόμενο βήμα θα είναι να τους κλείσουν και την τηλεόραση. Να τους απομονώσουν ώστε να τους τρομοκρατήσουν. Το καθεστώς που είδαμε για παράδειγμα στις φυλακές του Κορυδαλλού είναι λίαν επιεικώς απαράδεκτο, είναι άθλιο. Όταν δηλαδή υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι είναι βαριά άρρωστοι φυματικοί δηλαδή, αλλά όταν είδαν ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να πληρώσουν την επιτήρηση του προαυλίου –προαύλιο υπήρχε δεύτερο- επειδή ο γιατρός είπε ότι σε αυτή τη φάση να μην επικοινωνούν γιατί είναι επικίνδυνο για την υγεία των υπολοίπων δεν πληρώνουν έναν ή δύο ανθρώπους που χρειάζονται για τις βάρδιες για την επιτήρηση και υποχρεώνουν αυτούς τους ανθρώπους που είναι σε κακά χάλια επειδή είναι φυματικοί σε τελευταίο στάδιο, δεν τους επέτρεπαν να προαυλίζονται ούτε μία ώρα την ημέρα. Αυτό είναι βασανιστήριο με οποιαδήποτε ερμηνεία νόμων είτε στην Ελλάδα είτε διεθνώς αυτά τα προβλήματα έχουν λυθεί. Όταν επίσης είδαμε ανθρώπους ετοιμαθάνατους σε κακή κατάσταση έτοιμοι να πεθάνουν και τους είπαμε «Τι τους κρατάτε αυτούς τους ανθρώπους;» είναι επικίνδυνοι για την κοινωνία αυτοί να βγουν έξω; Να πεθάνουν στο σπίτι τους και δεν τους αφήνουν. Όταν είδαμε νέους ανθρώπους στις φυλακές του Αυλώνα επειδή είναι αλλοδαποί και δεν έχουν καμία επικοινωνία με κανέναν άνθρωπο, και ένας συγκεκριμένα μας είπε ότι είχε μία φίλη έναν δεσμό πριν συλληφθεί και δεν επιτρέπουν σε αυτόν τον άνθρωπο να δεχθεί επίσκεψη επειδή είναι αλλοδαπός και δεν ήταν παντρεμένοι αλλά δεν επιτρέπουν και σε κανέναν άλλον να του κάνει επισκεπτήριο. Αυτό λέγεται βασανιστήριο. Άρα όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να τα εξετάσουμε, να τα αναδείξουμε πρέπει να αλλαξουμε αυτή τη πραγματικότητα. Και η λογοκρισία είναι ένα στοιχείο αυτής της πραγματικότητας που πρέπει να το αλλάξουμε να το καταγγείλουμε. Τελειώνω λέγοντας ότι ο υπουργός και η κυβέρνηση πρέπει να δουν την κατάσταση στις φυλακές και να την αλλάξουν. Αν η «Ελευθεροτυπία», η «Αυγή», η «Εποχή», το «Κελί» άλλες εφημερίδες γιατί είναι πολλές οι εφημερίδες, αν η τηλεόραση γιατί πολλές φορές έχει παρουσιάσει πολλές φορές τέτοια θέματα. Ας τολμήσουν να διώξουν τις εφημερίδες. Ας διώξουν τις ψευδείς ειδήσεις. Όχι υποκριτικά να επικαλούνται ότι είναι ψευδείς οι ειδήσεις και για αυτό δεν επιτρέπουμε την κυκλοφορία. Αυτά είναι αστεία πράγματα. Για αυτά έχει μεγάλες ευθύνες η πολιτική ηγεσία, η κυβέρνηση. Έχει ευθύνες ολόκληρη η κοινωνία γιατί η ευαισθητοποίηση δεν αρκεί να γίνεται από ορισμένους, από ορισμένες οργανώσεις, από ορισμένες δυνάμεις της κοινωνίας και της πολιτικής μας ζωής. Είναι υπόθεση όλων μας και πρέπει αντίστοιχα να την παλέψουμε. Απαράδεκτη η απάντηση του Υπουργού που μας παραπέμπει στο Συμβούλιο των Φυλακών. Εμείς θα επανέλθουμε στη Βουλή με επερωτήσεις όπως έχουμε δικαίωμα, για ουσιαστικότερο έλεγχο της κυβέρνησης για να αναδείξουμε στην κοινωνία με τα πιο μαύρα χρώματα γιατί μας θυμίζουν αυτές τις σκοτεινές μνήμες της πατρίδας μας σε ότι αφορά τον κρατούμενο. Θα επανέλθουμε και στη Βουλή αλλά και στη δημοσιότητα για να καταγγείλουμε αυτά τα γεγονότα αλλά κυρίως για να αλλάξουμε αυτή τη πραγματικότητα.

Πανος Λάμπρου: Ευχαριστούμε τον Γιάννη τον Μπανιά πριν δώσω το λόγο στο Δημήτρη Σεραφιανό δυο πραγματάκια συμπληρωματικά ως προς συγκεκριμένες καταγγελίες για αυτό που είπε η Γιάννα πριν έχουν παραπονεθεί για τα βιβλία σε δυο τουλάχιστον φυλακές δηλαδή της Χαλκίδας και στο Ναύπλιο. Έμαθα επίσης ότι η προσωπική αλληλογραφία των κρατουμένων δεν φτάνει ποτέ στους ανθρώπους που τα στέλνουν και μάλιστα πετιούνται τα γράμματα στον κάλαθο των αχρήστων. Τελευταίο εμείς θα επιμείνουμε βεβαίως στην έκδοση της «παρανόμως κυκλοφορούσαν και εκδοθείσας» εφημερίδας είμαστε έτοιμοι και σε λίγες μέρες θα είναι στα χέρια μας και θα δώσουμε μάχη να μπει στη φυλακή. Ο Δημήτρης Σαραφιανός από την Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας.

Δημήτρης Σαραφιανός: Είναι προφανές ότι κάποιοι δοκιμάζουν τη νοημοσύνη μας και τη γνώση μας όσον αφορά τα Συνταγματικά Δικαιώματα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα κρούσμα λογοκρισίας και θα πρέπει ίσως να δούμε γιατί συμβαίνει αυτό με αυτό τον τρόπο σήμερα. Υπάρχει ελευθερία από το Σωφρονιστικό Κώδικα για την διακίνηση εφημερίδων και οποιούδήποτε άλλου υλικού δεν υπάρχει αμφιβολία για τις διατάξεις των συνταγματικών δικαιωμάτων διότι η ελευθερία εφημεριδοπώλησης είναι βασική προϋπόθεση όπως είπε η Γιάννα η Κούρτοβικ για την ελευθερία της σκέψης και την ελευθερία της έκφρασης. Δηλαδή βασική προϋπόθεση για να μπορέσει να διαμορφώσει μία άποψη, να πληροφορείται για τα γεγονότα τα οποία περιγράφουν τις ίδιες τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζεις. Αυτό που νομίζω θέλουν να απαγορέψουν σε αυτή τη περίπτωση είναι ακριβώς να εκφράσουν οι κρατούμενοι τις διαμαρτυρίες στις συνθήκες κράτησης. Να διατηρήσουν τις φυλακές σαν ένα κλειστό κάστρο απομονωμένο από την κοινωνία. Κάτι τέτοιο όμως, δεν είναι επιτρεπτό πραγματικά. Δεν είναι επιτρεπτό καν από τις ίδιες τις διατάξεις του Σωφρονιστικού Κώδικα. Αν υπάρχει ένα ιερό δικαίωμα κατά τη γνώμη μου, είναι να κραυγάζει και να διαμαρτύρεται για τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζει. Από τη στιγμή που η φυλακή υπάρχει αυτές οι κραυγές των κρατούμενων είναι που συγκλονίζουν την κοινωνία είναι που οδηγούν σε μεγάλο βαθμό στις μεταρρυθμίσεις στο ίδιο το σωφρονιστικό σύστημα. Και αν αυτές τις κραυγές θέλουν να τις κάνουν να σωπάσουν τότε αυτό κάτι σημαίνει για την ίδια μας την κοινωνία. Γιατί μία κοινωνία κρίνεται με τον τρόπο που αντιμετωπίζει ακριβώς αυτή την εξαίρεση. Ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο έρχεται η ίδια η κοινωνία να διαφυλάξει. Να έχουμε ένα σωφρονιστικό σύστημα μέσα στο οποίο ο κρατούμενος δεν χάνει τίποτε άλλο παρά την ελευθερία του. Στην προκείμενη περίπτωση στην Ελλάδα αυτό που έχει διαπιστωθεί εδώ και πολλά χρόνια είναι ότι αυτό που κυρίως στερείται είναι η αξιοπρέπειά του. Είναι μια μέθοδος μεσαιωνικού σωφρονισμού. Νομίζουμε λοιπόν ότι πρώτον όσον αφορά το ζήτημα για το αν υπάρχει ευθύνη του κρατούμενου για το υλικό που βρίσκεται στα χέρια του. Δεν νοείται αντικειμενική ευθύνη όσον αφορά το περιεχόμενο μιας είδησης ή το περιεχόμενο ενός εντύπου. Υπεύθυνοι είναι οι εκδότες και οι διευθυντές των εφημερίδων όπως είναι γνωστό. Καμία άλλη ευθύνη δεν μπορεί να έχεις για το γεγονός ότι διαθέτεις στα χέρια σου ένα έντυπο υλικό. Πρέπει να αποδειχθεί για οποιαδήποτε νομική ή πειθαρχική ευθύνη ότι το έγραψες. Δεν νοείται να απαγορευθεί η κυκλοφορία εφημερίδων ή υλικών ως αόριστων καταγγελιών. Όλες οι καταγγελίες που αφορούν τις συνθήκες κράτησης των εγκλείστων αφορούν συγκεκριμένες γενικές καταγγελίες για την κατάσταση που είναι αυτή που περιγράφτηκε παραπάνω. Για να μπορέσει να στοιχειοθετηθεί οποιαδήποτε πειθαρχική ευθύνη και οποιαδήποτε ποινική ευθύνη θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη κατηγορία ψευδής και να απευθύνεται μέσα στα όρια της συκοφαντικής δυσφήμισης συγκεκριμένων ατόμων π.χ. συγκεκριμένων σωφρονιστικών υπαλλήλων ή συγκρατουμένων για να μπορέσει να στοιχειοθετηθεί οποιαδήποτε πειθαρχική ποινή πάλι υπό τη λογική της έκφρασης όχι υπό τη λογική της κατοχής ενός συγκεκριμένου εντύπου. Άρα είναι απολύτως προφανές ότι όλα αυτά που ειπώθηκαν για αυτή τη περίπτωση δεν βασίζονται απολύτως πουθενά. Βέβαια μας κάνει εντύπωση ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης αποδείχθηκε για μία ακόμα φορά υπουργός περιστολής δικαιωμάτων όταν πρόσφατα εξέδωσε τον νόμο για τις κάμερες ή όταν πρόσφατα επιτίθεται με τέτοια σφοδρότητα σε κάποια κτήματα του δικαστικού συστήματος που υπερασπίζονται δικαιώματα; Η αλήθεια είναι ότι δεν θα μας κάνει. Αυτό όμως το οποίο που θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση και ευτυχώς δείχνει κάποιες αντιδράσεις από τη μεριά της κοινωνίας είναι ότι υπάρχουν αντιδράσεις απέναντι σε τέτοιες επιθέσεις. Αυτού του είδους οι επιθέσεις γίνονται επειδή ακριβώς άρχισε να σπάει το άβατο των φυλακών. Άρχισε να σπάει όχι με έναν τρόπο θεσμικό. Άρχισε να σπάει μέσα από τους ίδιους τους αγώνες των ίδιων των κρατουμένων που προσπαθούν να ακουστούν και φυσικά από τους αγώνες της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Θέλω να επισημάνω δυο πράγματα. Εάν κάποιο πραγματικά είναι ένα στοιχείο το οποίο αναδεικνύει με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το επίπεδο της ποινικής δικαιοσύνης η κυβέρνηση είναι ακριβώς αυτή η έννοια του αβάτου. Δεν αφορά μόνο τους ίδιους τους κρατούμενους δηλαδή την προσπάθεια των κρατουμένων να βγει η φωνή τους προς τα έξω. Αφορά και τη δυνατότητα νομικών προσώπων, συμβούλων της κυβέρνησης, οργάνων της πολιτείας εντέλει να έχουν ίδια γνώση για τις φυλακές. Είναι γνωστό ότι απαγορεύεται στους δικηγορικούς συλλόγους να έχουν πρόσβαση στις φυλακές. Είναι γνωστό ότι απαγορεύτηκε και στο Συνήγορο του Πολίτη να έχει πρόσβαση στις φυλακές παρότι αποτελεί ένα τμήμα που αφορά την αρμοδιότητά του. Πρόκειται συγκεκριμένα κατά τη γνώμη μας για μια σιωπή που πρέπει να σπάσει. Πρέπει να προβλεφθούν συγκεκριμένες διαδικασίες μέσα από τις οποίες θα είναι δυνατή αυτή η πρόσβαση στις φυλακές. Να διαπιστωθεί εντέλει ότι όχι μόνο δεν είναι αόριστες και ψευδείς οι καταγγελίες που περιλαμβάνονται στην εφημερίδα το «Κελί» αλλά είναι η ζοφερή πραγματικότητα. Θα πρέπει να αλλάξει το καθεστώς της ίδιας της διοίκησης της φυλακής που συντηρεί αυτό το άβατο. Θα πρέπει να ανοίξει τις φυλακές στους κοινωνικούς φορείς, τους κοινωνικούς συλλόγους να μπορούν να έχουν συμμετοχή έτσι ώστε να διαπιστώνεται και να εξασφαλίζεται η τήρηση των δικαιωμάτων τους. Ο σωφρονιστικός μας κώδικας είναι πράγματι από τους πιο φιλελεύθερους στην Ευρώπη. Η εφαρμογή του είναι πράγματι από τις πιο μεσαιωνικές. Ένα τελευταίο. Θα πρέπει να σταθούμε επίσης ιδιαίτερα όχι μόνο στο πρόβλημα που γεννάει η ίδια η φυλακή αλλά στα προβλήματα του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης για το πως γεμίζει αυτή η φυλακή. Όλες οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση είτε των δικαιωμάτων των κρατουμένων είτε των δικαιωμάτων των συνθηκών κράτησης θα εξακολουθούν να βρίσκονται στο όριο πραγματικά, θα εξακολουθούν να βρίσκονται σε μία κατάσταση αδυναμίας αντιμετώπισης, θα οδηγούμαστε συνεχώς σε εξεγέρσεις των κρατουμένων για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης επειδή ως δικαστικό σύστημα, ως θεσμικό πλαίσιο γεννάμε διαρκώς νέους φυλακισμένους. Αυτό κυρίως γίνεται με τρεις τρόπους που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Το ένα είναι το θέμα των ναρκωτικών. Θα πρέπει επιτέλους να διαμορφωθούν όροι αποποινικοποίησης της χρήσης. Δεύτερον το ζήτημα αντιμετώπισης της λαθρομετανάστευσης. Αυτή η άθλια κατάσταση που έχει οδηγήσει στην (...) της Ελλάδας και έχουν αρμόδια όργανα. Αλλά και σήμερα για παράδειγμα στη Νορβηγία δεν αποστέλλουν πια κρίσεις για ζητήματα ασύλου στην Ελλάδα δεν μπορεί να στείλει αλλοδαπούς στην Ελλάδα γιατί είναι το σημείο εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση διότι η κατάσταση στην παροχή ασύλου στην Ελλάδα είναι πραγματικά καταστροφική. Έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό άρνησης παροχής ασύλου για λόγους ανθρωπιστικής μεταχείρισης. Με αυτό τον τρόπο καταδεικνύεται ότι η αντιμετώπιση αλλοδαπών στην Ελλάδα είναι άλλος ένας μηχανισμός παραγωγής φυλακισμένων είτε προσωρινά κρατουμένων προς απέλασης είτε στον τρόπο που τους αντιμετωπίζουμε εγγένη. Θα πρέπει να υπάρξει και εδώ μια αλλαγή θεσμικού πλαισίου έτσι ώστε να αντιμετωπίζεται η διαδικασία παροχής ασύλου και η διαδικασία αδειών παραμονής και εργασίας των αλλοδαπών. Τρίτον θα πρέπει να σταματήσει αυτό το άθλιο καθεστώς της προσωρινής κράτησης, το οποίο οδηγεί συνεχώς σε παραγωγή χωρίς δίκη νέων φυλακισμένων που μένουν στις ίδιες συνθήκες κράτησης με τους κρατουμένους οι οποίοι έχουν καταδικαστεί και οι οποίοι εκτελούν προκαταβολικά ποινή χωρίς να είναι καν βέβαιο ότι δεν θα καταδικαστούν. Ο τρόπος προσωρινής κράτησης έχει ακριβώς, και μάλιστα χωρίς την πίεση των ΜΜΕ, της προκαταβολικής έκτισης της ποινής. Θα πρέπει και στα τρία επίπεδα να υπάρχουν συγκεκριμένες θεσμικές παρεμβάσεις. Για να επιλύσουμε τα προβλήματα της φυλακής θα πρέπει να ξεκινήσουμε και έξω από τη φυλακή. Είναι ένα ζήτημα που μας αφορά όλους. Πως όσο αντιμετωπίζουμε τις φυλακές και το σωφρονιστικό μας σύστημα ως σύστημα παραγωγής απορριμμάτων και όσο προσπαθούμε απλώς να το θάψουμε προσπαθούμε να κάνουμε τους ανθρώπους να μην ακουστεί καν η φωνή τους όσο το σύστημα αυτό υπάρχει τόσο θα υπάρχουν αυτές οι κραυγές.

Πάνος Λάμπρου: Ευχαριστούμε τον Δημήτρη Σεραφιανό. Να πω μόνο το εξής. Σε αυτή τη κουβέντα η Γιάννα Κούρτοβικ αναφέρθηκε στις αυτοκτονίες είχαμε προχτές ένα θάνατο μιας κρατουμένης στις φυλακές του Κορυδαλλού στην απομόνωση, οπού την έβαλαν χωρίς να έχει κάνει ιατρικές εξετάσεις για το αν η γυναίκα αντέχει μια τέτοια δοκιμασία χάθηκε η ζωή της. Υπάρχει κάποια ερώτηση;

Δημοσιογράφος: Όταν μιλάτε για θανάτους και αυτοκτονίες ξέρετε περίπου τον αριθμό. Και ξέρετε τον αριθμό κρατουμένων γιατί το υπουργείο λέει ότι είναι 10.000 ενώ οι ίδιοι οι κρατούμενοι λένε ότι είναι παραπάνω από 14.000.

Πάνος Λάμπρου: Για τους θανάτους δεν μπορούμε να έχουμε ακριβή νούμερα. Οι δικές μας πληροφορίες δίνουν έναν πολύ μεγάλο αριθμό. Στα χέρια μας έχουμε πάνω από 60 ονόματα τον τελευταίο χρόνο. Ο αριθμός πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερος γιατί δεν μαθαίνουμε όλους του θανάτους και αυτοί δεν ανακοινώνονται πουθενά όπως θα έπρεπε. Ενώ πολλοί παρουσιάζονται ως φυσικοί θάνατοι. Για τον αριθμό των κρατουμένων επίσης δεν υπάρχουν επισημα στοιχεία. Θεωρούμε ότι είναι πάνω από 11.500 κρατούμενοι. Μην ξεχνάμε ότι σε αυτά τα νούμερα δεν περιλαμβάνουν και τους ανθρώπους που βρίσκονται στα κρατητήρια. Οι συνθήκες εκεί διαβίωσης είναι κατά πολύ χειρότερες από τις φυλακές. Υποτίθεται ότι είναι προσωρινή η κράτηση άρα δεν έχει προβλεφθεί ούτε προαυλισμός ούτε τα κελιά να είναι αλλιώς διαμορφωμένα γιατί είναι για 48 ώρες.

Γιάννης Μπανιάς: Τα κρατητήρια θεωρούνται κτίρια μεταγωγών αλλά τώρα έχουν γίνει φυλακές. Πως να υπάρχει πρόβλεψη για κάτι τέτοιο σε κέντρα μεταγωγών;

Γιάννα Κούρτοβικ: Η κράτηση στα κρατητήρια θα πρέπει να είναι από 24 ως 48 ώρες και αν τυχόν παραταθεί να πάει μέχρι 5 μέρες ενός Έλληνα κατ’ εξαίρεση. Για τους αλλοδαπούς η κράτηση μπορεί να κρατήσει 3 μήνες μπορεί μετά να βγει καινούρια απόφαση απέλασης και κράτησης μετά τους 3 μήνες και να φτάσει να κάτσει στα κρατητήρια 6 μήνες ή και παραπάνω. Για αυτό το λόγο ο Συνήγορος του Πολίτη έχει απευθυνθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δεν υπάρχει η δυνατότητα πρόσβασης στα τηλέφωνα. Δεν υπάρχει η δυνατότητα ενημέρωσης όπως στη φυλακή. Στη φυλακή ο κάθε κρατούμενος έχει δικαίωμα να έχει τη δική του τηλεόραση από την οποία ακούει με ακουστικά για να μην ενοχλεί τους συγκρατούμενούς του όπως είναι πάνω κάτω τα κρεβάτια στο κελί. Στα κρατητήρια δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα. Οι κρατούμενοι στις φυλακές τρωνε στα πόδια δεν υπάρχει τραπέζι. Στα κρατητήρια τρώνε επίσης κάτω. Δεν υπάρχει δυνατότητα να φάνε σαν άνθρωποι. Τρώνε στα πόδια τους. (...)

Πάνος Λάμπρου: Αν έχουμε τελειώσει απλώς να πω ότι σήμερα είχαμε καλέσει τις δημοσιογραφικές ενώσεις, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ και το δικοικητικό συμβούλιο της ΕΣΠΥΝΤ όπως και το Δικηγορικό Σύλλογο και προσωπικά τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου τον κ. Παξινό, τον Συνήγορο του Πολίτη, αντιεξουσιαστικά έντυπα και άλλες εφημερίδες και γενικά είχαμε κάνει μία προσπάθεια να συνδράμουμε όλοι και όλοι μας σε αυτή την ιστορία που αισθανόμαστε ότι ξεφεύγει τα όρια της φυλακής βγαίνει έξω από τη φυλακή, υπό αυτή την έννοια θα έπρεπε να είμαστε όλοι εδώ και να τοποθετηθούμε. Ευχαριστώ πάντως όλους πολύ που ήρθατε (...)Ο Υπουργός κάνει μία ερμηνεία κατά το δοκούν. Εξετάζουμε αν θα ακολουθήσουμε ένα νομικό τρόπο για να εξασφαλίσουμε τη διακίνηση του Κελιού στη φυλακή. Ξέραμε από την αρχή ότι ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα η εφημερίδα αυτή γιατί σπάει το άβατο και η διακίνησή της στις φυλακές. Γνωρίζετε ακόμα ότι υπάρχει κίνδυνος και για τους ίδιους τους κρατούμενους. Για αυτό επειδή πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι άνθρωποι στην επικοινωνία που είχαμε με κρατούμενους και κρατούμενες τους λέγαμε ότι υπάρχουν κίνδυνοι και τους ρωτάγαμε αν θέλανε να στείλουμε την εφημερίδα και σε συνεννόηση μαζί τους, τους στέλναμε την εφημερίδα. Υπήρχαν βεβαίως άνθρωποι όπως είναι φυσικό, που φοβόντουσαν παρόλα αυτά ένας πολύ μεγάλος αριθμός εντύπων τελικά έφτασε μέσα στη φυλακή. Μεγάλος αριθμός παρά τις δυσκολίες. Έγινε μέσω μεταγωγών, έγινε μέσω δικαστηρίων, έγινε μέσω συγγενών, έγινε μέσω ταχυδρομείου. Είμαστε σίγουροι ότι το «Κελί» θα μπει ελεύθερο στα κελιά. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΑΡΧΕΙΟ