Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2007

«Απέραντη Σπιναλόγκα, ενός Καιάδα οι σημερινές φυλακές»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ένα δριμύ «κατηγορώ» προς το υπουργείο Δικαιοσύνης για την κατάσταση στις φυλακές αποτελούν οι αντιδράσεις όσων μίλησαν στην «Ε».

Λεζάντα φωτογραφίας: Δημ. Παξινός

* «Κάποιος θα πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες του», μας λέει ο πρόεδρος του ΔΣΑ Δημήτρης Παξινός, υποδεικνύοντας τους ηθικούς αυτουργούς:

«Αυτό είναι πρωτοφανές και πιο πρωτοφανής είναι η έλλειψη ευαισθησίας που παρατηρείται. Η συμπεριφορά αυτή δεν είναι συμπεριφορά ενός νομικού πολιτισμού που διαπνέεται από αρχές και αξίες, που βασίζεται στο σεβασμό του ανθρώπου. Ο υπάρχων σωφρονιστικός κώδικας, όπως και πολλά νομοθετήματα, από θεωρητικής πλευράς είναι άψογα. Απλώς, πάσχουν στην πράξη, γιατί λείπουν οι στοιχειώδεις υποδομές που υπάρχουν σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο που θέλει να λέει ότι διαπνέεται από στοιχειώδη ανθρωπισμό. Στις περιπτώσεις που βλέπουμε να πεθαίνουν κρατούμενοι και κανείς δεν ενδιαφέρεται, υπάρχουν φυσικά ηθικοί αυτουργοί.

Λεζάντα φωτογραφίας: Ν. Μανιός

Κάποιος θα πρέπει να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του. Στις φυλακές πλέον βρίσκονται ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες, ευάλωτες κοινωνικά, οι οποίες κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή γιατί έχουν διαπράξει μικροαδικήματα και δεν μπορούν να εξαγοράσουν τις ποινές τους. Είναι ιδιαίτερης σοβαρότητας το θέμα των ναρκομανών και ο τρόπος αντιμετώπισής του. Όπως και ο τρόπος λειτουργίας των φυλακών. Θα έπρεπε να έχει ληφθεί ιδιαίτερη πρόνοια για τις κατηγορίες αυτές των εθισμένων στα ναρκωτικά, οι οποίες χρήζουν μιας ειδικής ιατρικής παρακολούθησης και περίθαλψης από το ελληνικό κράτος για την αποτοξίνωσή τους, ώστε να μπορούν να επανέλθουν στην κοινωνία. Και αυτή είναι υποχρέωση της Πολιτείας και όχι να τους στέλνει στα Τάρταρα.

Δεν είναι δυνατόν στη σημερινή εποχή η φυλακή να εξακολουθεί να είναι άβατο που το Άγιο Όρος μπροστά του ωχριά και να μη δίνεται η δυνατότητα επίσκεψης σε θεσμικούς φορείς οι οποίοι με τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους θα συμβάλουν στη βελτίωση του μεσαιωνικού αυτού καθεστώτος».

Συνθήκες απανθρωπιάς

Λεζάντα φωτογραφίας: Δημ. Βερβεσός

* Ως «απέραντη Σπιναλόγκα και Καιάδα» περιγράφει τις συνθήκες στις φυλακές το μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων και Φυλακισμένων και της διοίκησης του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών του '67-'74 Νίκος Μανιός, δίνοντας το μέγεθος της εγκληματικής αδιαφορίας για τη ζωή των κρατουμένων «δύο μεροκάματα ποινή βάλανε στους υπαλλήλους που βρήκαν ότι φταίνε για τους τέσσερις κρατούμενους που κάηκαν πέρσι ζωντανοί στη φυλακή. Όπως έχουμε ήδη καταγγείλει κατ' επανάληψη, οι συνθήκες κράτησης και φυλάκισης έχουν ξεπεράσει κάθε όριο απανθρωπιάς. Σε καμιά περίπτωση ο όρος σωφρονιστικό κατάστημα δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι με ευθύνη της Πολιτείας έχουν μεταμορφωθεί οι φυλακές σε μια απέραντη Σπιναλόγκα, σε έναν Καιάδα. Όπου ρίπτεται ό,τι η κοινωνία θεωρεί περιττό, δηλαδή συνάνθρωποί μας οι οποίοι υπέπεσαν ή όχι σε κάποιο παράπτωμα και εκεί αφήνονται βορά στα νύχια των επιτήδειων. Γι' αυτό και ο αριθμός των θανάτων στις φυλακές μήνα με το μήνα αυξάνεται και κανείς δεν ασχολείται με αυτό το πρόβλημα. "Αυτοκτονίες" 16χρονων, βιασμοί, θάνατοι από υπερβολική δόση ναρκωτικών, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς συμβαίνει σε μόνιμη βάση και το αρμόδιο υπουργείο και η κυβέρνηση κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται τίποτα. Και με προκλητικές δηλώσεις κατά καιρούς ομιλούν για τις "βελτιώσεις" που επιτυγχάνουν στις συνθήκες κράτησης των φυλακισθέντων».

* «Η εικόνα της κατάστασης των φυλακών και της κράτησης μιας χώρας αναδεικνύει και το επίπεδο πολιτισμού της», μας λέει ο γ. γραμματέας του ΔΣΑ Δ. Βερβεσός: «Η απουσία ευαισθησίας από τους αρμόδιους είναι πλέον καθεστώς. Το υπουργείο Δικαιοσύνης, αφού έλυσε τα προβλήματα της ενδοοικογενειακής βίας και της σεξουαλικής παρενόχλησης, προφανώς δεν επιθυμεί να ασχοληθεί και με το "ταπεινό" πρόβλημα των συνθηκών υγιεινής διαβίωσης και εν γένει κράτησης φυλακισμένων συμπολιτών μας και αλλοδαπών προσωρινώς ή οριστικώς. Φοβούμαι όμως ότι κοντά στην κρατική αδιαφορία υπάρχει μια γενικότερη κοινωνική αναλγησία απέναντι σε αυτήν την κατηγορία ανθρώπων, τόσο από την κοινωνία των πολιτών όσο και από θεσμικούς φορείς που θα έπρεπε να είχαν αναδείξει μεγαλύτερες πρωτοβουλίες απέναντι στο ζήτημα, όπως για παράδειγμα η ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος».

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=01.08.2007,id=11737512

ΑΡΧΕΙΟ