Τρίτη, 24 Απριλίου 2007

Όποιος σπέρνει βαρβαρότητα, θερίζει εξέγερση...

Χθες το πρωί, ο ξυλοδαρμός του υπόδικου Γιάννη Δημητράκη από τους σωφρονιστικούς λειτουργούς των φυλακών υψίστης ασφαλείας του Μαλανδρίνου, έβαλε την παύλα δίπλα στην τελεία. Ως εδώ.-

Κάθε μέρα δεκάδες κρατούμενοι των φυλακών βασανίζονται, υφίστανται τις απαξιωτικές συμπεριφορές του απάνθρωπου προσωπικού των φυλακών, ζουν τη «φυλακή μέσα στη φυλακή» εκτίοντας τις επιπλέον ποινές που τους επιβάλλουν οι φύλακες ανεξέλεγκτα σύμφωνα με τη βούληση τους και στερούνται ακόμα και των προσχηματικών δικαιωμάτων που τους εξασφαλίζει ο Σωφρονιστικός Κώδικάς και το φερόμενο Κράτος Δικαίου, επιβεβαιώνοντας το αυτονόητο: Οι φυλακές δεν είναι σωφρονιστικά ιδρύματα, αλλά αποθήκες ανθρώπων που αν και δεν εφαρμόζουν την θανατική ποινή, επιβάλλουν την ανυποληψία και τα βασανιστήρια. (οι αμέτρητες τυχαίες ή ηθικά υποκινούμενες αυτοκτονίες των αφανών κρατουμένων, οι δεκάδες θάνατοι των ασθενών φυλακισμένων κάθε μέρα, στα υποκαταστήματα του Υπ. Δικαιοσύνης που ονομάζονται νοσοκομεία των φυλακών κ.λπ., κ.λπ., δεν αφήνουν περιθώρια για καμία αμφιβολία για τον «παιδευτικό χαρακτήρα» της φυλακής).

Γι’ αυτό οι φυλακισμένοι στο Μαλανδρίνο, εδώ και δυο μέρες, βρίσκονται σε κατάσταση εξέγερσης. Γι’ αυτό το λόγο και οι κρατούμενοι στις Φυλακές Λάρισας και Τρικάλων, αλληλέγγυοι στους φυλακισμένους του Μαλανδρίνου, απέχουν από τα συσσίτια. Γι’ αυτό το λόγο βρίσκονται υπό κατάληψη και οι Φυλακές Κορυδαλλού, της Πάτρας και της Κέρκυρας.

Γιατί η «σωφρονιστική» ασυδοσία και ο αστυνομικός σαδισμός είναι ανεξάντλητες. Γιατί η απογείωση της αυθαιρεσίας των δεσμοφυλάκων και οι εκβιασμοί των κρατουμένων από τη μαφία των φυλακών υπονομεύει και την οποιαδήποτε υπόληψη επιχειρεί να κατακτήσει το δικαστικό, αστυνομικό και σωφρονιστικό Βατικανό. Γιατί οι κρατούμενοι δεν είναι λιγότερο άνθρωποι από τους ανθρώπους. Γιατί ακόμα και μέσα στο ζόφο της ανυπαρξίας που τους επιβάλλουν, διεκδικούν την κατάργηση των πειθαρχικών ποινών και τη βία μέσα στη βία της φυλακής που οδηγεί στην κατάργηση αναστολών και των αδειών. Για να εφαρμοστούν τα ευεργετήματα της άδειας, αναστολής και γενικότερα εκείνων των μέτρων που βοηθούν στην ομαλή επανένταξη των κρατουμένων στην κοινωνία. Για να μειωθεί στα 12 χρόνια το όριο εκτειθείσας ποινής της ισόβιας κάθειρξης και για τη μείωση της ποινής σε 3/7 για όλα τα αδικήματα περί ναρκωτικών. Για την αποσυμφόρηση των φυλακών.

Για αυτούς τους λόγους, αλλά και για άλλους πολλούς οι κρατούμενοι των φυλακών είναι στις ταράτσες και τα προαύλια, αρνούμενοι να επιστρέψουν στα κελιά τους. Η πολιτική λύση που φαίνεται να προτάσσουν οι «στρατηγοί» του Υπ. Δικαιοσύνης και Δημ. Τάξης δεν μας εκπλήσσει, σίγουρα όμως μας οργίζει. Απειλή και άσκηση και άλλης βίας. Διμοιρίες ΜΑΤ, πάνοπλων και έτοιμων να πυροβολήσουν, να πνίξουν στα δακρυγόνα και να ξυλοκοπήσουν τους κρατούμενους πολιορκούν τις φυλακές, υποστηρίζοντας πως κατ’ αυτόν τον τρόπο θα «διαχειριστούν την κρίση».

Όποιος σπέρνει όμως και άλλη βαρβαρότητα, θα θερίζει εξέγερση...

ΑΡΧΕΙΟ