Κυριακή, 1 Απριλίου 2007

Σε θάνατο δι' ασήμαντον αφορμήν

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΟΥΓΑΝΗ

Θα μπορούσαν να είναι εικόνες ενός θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, είναι όμως η γκρίζα πραγματικότητα των κρατητηρίων όπως τη σκιαγραφούν στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης που παρουσιάζονται πρώτη φορά.


Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν περάσει τουλάχιστον μία νύχτα σε κρατητήριο αστυνομικού τμήματος!

*Οι θάνατοι των κρατουμένων στα κρατητήρια της αστυνομίας αυξάνονται διαρκώς, φτάνοντας τους 57 την τελευταία δεκαετία. Επίσης, από το 2002 και μετά, περισσότεροι από 1 εκατομμύριο (!) άνθρωποι, πέρασαν μία ή και περισσότερες νύχτες στα αστυνομικά τμήματα.

*Από το 1997, οπότε και υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, αυτοκτόνησαν 28 κρατούμενοι. Αλλα έντεκα άτομα πέθαναν από παθολογικά αίτια. Τρία χτυπήθηκαν από ανακοπή, ενώ δύο έπαθαν «θανατηφόρα ατυχήματα σε απόπειρες αποδράσεων».

*Ανησυχία προκαλούν και οι έξι θάνατοι τοξικομανών κρατουμένων από πνευμονικό οίδημα (πέντε από το 2005!).

*Τα τελευταία δύο χρόνια, οι θάνατοι διπλασιάστηκαν σε σχέση με τη διετία 2003-2004 και έφτασαν τους 18.

Απίστευτες ιστορίες

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ οι επιθεωρήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι αλλεπάλληλες. Εκατοντάδες είναι οι καταγγελίες πολιτών, μη κυβερνητικών οργανώσεων, του Συνηγόρου του Πολίτη, της Διεθνούς Αμνηστίας, βουλευτών, ακόμη και αστυνομικών. Πλήθος ήταν οι υπουργικές εξαγγελίες για δραστικές αλλαγές στο ποινικό σύστημα που τελικώς οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών στα κρατητήρια.

1. Απίστευτη δείχνει η ιστορία του 36χρονου Βασ. Καραλευθέρη: Τον Ιούνιο του 2005 τον συνέλαβαν για λίγα γραμμάρια χασίς και τον οδήγησαν στα κρατητήρια της Ασφάλειας Πτολεμαΐδας όπου, σύμφωνα με την αστυνομία, «αυτοπυρπολήθηκε» αν και ήταν πισθάγκωνα δεμένος με χειροπέδες.

Η υπόθεση μπήκε στο αρχείο! Ομως, η οικογένεια Καραλευθέρη κατάφερε να την φτάσει στα δικαστήρια. Σε επιστολή της στον τύπο της Κοζάνης αναφέρει ότι «τραγικά γεγονότα, παραλείψεις και πλημμελείς χειρισμοί από την πλευρά των "υπευθύνων" έβαλαν φωτιά στο κορμί του αδερφού μας που, δεμένος (!!!), βρέθηκε νεκρός 35 μόλις λεπτά μετά τη σύλληψή του».

2. Με τον 47χρονο Ρουμάνο Κον. Κατούρ δεν ασχολήθηκε κανείς. Τον Φεβρουάριο του 2001 συλλαμβάνεται χτυπημένος και μεθυσμένος. Αντί να τον πάνε αμέσως στο νοσοκομείο, τον μετέφεραν στο κρατητήριο του Τμήματος Πετραλώνων.

Αντιμετώπιζε απέλαση επειδή δεν είχε μαζί του τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα. Λίγο μετά, είχε ακατάπαυστους εμετούς και αιμοπτύσεις. Πέθανε λίγες ώρες αργότερα στον «Ευαγγελισμό».

Και οι τραγωδίες στα κρατητήρια δεν τελειώνουν: Με 26 απαγχονισμούς και δύο που πέθαναν πηδώντας στο κενό από το παράθυρο.

Κοινωνική διαπόμπευση

«Πολλοί ήταν τοξικομανείς που παρουσίασαν σύνδρομο στέρησης, δεν τους πήγαν σε γιατρό όπως έπρεπε και τρελάθηκαν. Αρκετοί μετανάστες έγιναν αυτόχειρες από το φόβο της απέλασης. Κάποιοι δεν άντεξαν την κοινωνική διαπόμπευση, επειδή τους κράτησαν για μία ακάλυπτη επιταγή. Δηλαδή για ποινικά αδικήματα για τα οποία σε καμία άλλη χώρα δεν θα είχαν αυτή τη μεταχείριση», υπογραμμίζει η δικηγόρος Κατερίνα Ιατροπούλου.

3. Χαρακτηριστική είναι η αυτοκτονία κρατούμενου τον Ιούλιο του 2005 στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Γιαννιτσών. Ο 24χρονος χρησιμοποίησε ως βρόχο θανάτου ένα κομμάτι από την ίδια του την κουβέρτα. Εις βάρος του εκκρεμούσαν καταδικαστικές αποφάσεις για μικροκλοπές και παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

4. Για σύγκρουση με δύο σταθμευμένα αυτοκίνητα οδηγήθηκε στο κρατητήριο ένας 51χρονος τον Μάρτιο του 2000. Δεν πρόλαβαν να τον οδηγήσουν στο αυτόφωρο. Κρεμάστηκε χρησιμοποιώντας τα κορδόνια του. Κανείς αστυνομικός δεν κατάλαβε ούτε ενδιαφέρθηκε να καταλάβει τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζε.

5. Τον Φεβρουάριο του 2003 στη Θεσσαλονίκη ένας 36χρονος Σέρβος συνελήφθη επειδή έμπλεξε σ' έναν καβγά. Βρέθηκε κρεμασμένος λίγες ώρες μετά στο κρατητήριο.

Ο δικηγόρος Κ. Παπαδάκης εξηγεί ότι «η αστυνομία παραγνωρίζει συστηματικά το γεγονός ότι η σύλληψη μπορεί να είναι μια κορυφαία στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου. Συνήθως αντιμετωπίζουν απαξιωτικά τους συλληφθέντες. Ειδικά αν είναι μετανάστες».

Κατά καιρούς, στα κρατητήρια μένουν χιλιάδες αβοήθητα άτομα που περιμένουν επί μήνες για να απελαθούν. «Στην ουσία έχουν μετατραπεί σε απάνθρωπες μικρές φυλακές γι' αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι υποσιτίζονται και δεν προαυλίζονται», λέει ο δικηγόρος Βασ. Παπαστεργίου.

Εύκολες οι προφυλακίσεις

Πρόκειται για εικόνες που φαντάζουν ξένες για τους μέσους πολίτες, αφού δεν υποθέτουν ότι μπορεί να περάσουν πάνω από ένα βράδυ στο τμήμα. Ωστόσο, ο «πόλεμος κατά του εγκλήματος» τους αφορά περισσότερο από ποτέ. Οι κρατούμενοι αυξήθηκαν από 172.051 το 2004 σε 234.098 το 2006 (μια αύξηση περίπου 25%).

Ο Χαρ. Κωνσταντάκης, δικηγόρος, πιστεύει ότι «ειδικά στις συνθήκες που δημιουργήθηκε με το παραδικαστικό κύκλωμα, είχαμε αθρόες (και συχνά παράνομες) συλλήψεις αλλά και προφυλακίσεις. Αστυνομικοί ενοχοποιούν και δικαστές φυλακίζουν χωρίς επαρκή στοιχεία για να μην τους πουν διεφθαρμένους.

»Δεκάδες αδικήματα που χαρακτηρίζονται με χαρακτηριστική ευκολία σε βαθμό κακουργήματος. Μόνο στην Αττική δικάζονται εκατοντάδες κακουργηματικές υποθέσεις την εβδομάδα!»

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=01.04.2007,id=61329444

ΑΡΧΕΙΟ