Σάββατο, 8 Απριλίου 2006

Απομαγνητοφώνηση εκπομπής «Απέναντι Όχθη»

ΚΟΚΚΙΝΟ 105.5

Π. Λάμπρου: Καλημέρα φίλες και φίλοι, η ώρα είναι οχτώ και πέντε πρώτα λεπτά και ξεκινάμε άλλη μια περιήγηση στην Απέναντι Όχθη του 105,5 στο Κόκκινο στο μικρόφωνο ο Πάνος Λάμπρου, στη ρύθμιση ήχου ο Σπύρος Παπακώστας, στο τηλεφωνικό μας κέντρο η Κατερίνα Μαλέσκου απαντά στο 3217777. Καλημέρα, μαζί μας και η Θεανώ Ποτήρη. Στις 13 Μαρτίου φίλες και φίλοι, η εκπομπή μας ταξίδεψε μέχρι τις φυλακές, μια ανύποπτη φάση δεν ήταν κάποια επέτειος, δεν υπήρχε τότε εξέγερση, δεν είχε συμβεί τότε το τραγικό γεγονός της πυρκαγιάς και ο θάνατος των τριών κρατουμένων στο κελί νούμερο 80 όπως λένε, ήταν θα λέγαμε μια προφητική εκπομπή. Μιλήσαμε εμείς και κυρίως οι ίδιοι οι κρατούμενοι για τις άθλιες συνθήκες ζωής και κράτησης λες και ξέραμε..., δεν ξέραμε, απλώς υποψιαζόμασταν. Σήμερα επανερχόμαστε, θα ακούσετε λίγο τι λένε οι ίδιοι οι κρατούμενοι και τι καταγγέλλουν, τι έγινε με το νερό, γιατί χάθηκαν οι 3 ζωές, γιατί έγιναν οι μεταγωγές, τι συνέβη με τους κρατούμενους στο απέναντι κελί οπό το κελί 80, πώς είναι η ζωή σήμερα στη φυλακή. Ποια είναι τα αιτήματα των κρατουμένων. Να καλημερίσουμε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα τους κρατούμενους που μας ακούν αυτήν τη στιγμή από τις φυλακές του Κορυδαλλού. Καλημέρα οπό το Κόκκινο και την Απέναντι Όχθη. Το τηλέφωνο μας 3217777.

Το θέμα σήμερα της εκπομπής μας στην Απέναντι Όχθη είναι οι φυλακές. Πιστεύαμε ότι δεν θα επανερχόμασταν τόσο γρήγορα. Σας υπενθυμίζουμε ότι στις 13 Μαρτίου Σάββατο πάντα στην εκπομπή μας είχαμε βγάλει το θέμα των φυλακών, είχαμε αναδείξει τις τραγικές συνθήκες ζωής και κράτησης των κρατουμένων. Πιστεύαμε ότι θα αργήσουμε να επανέλθουμε στο θέμα. Δεν πιστεύαμε ότι θα υπάρξουν τόσο γρήγορα εξελίξεις και μάλιστα τόσο τραγικές. Ήρθαν όμως δυστυχώς οι τραγικές εξελίξεις. Είχαμε όμως τους τρεις ανθρώπους που κάηκαν μέσα στο κελί τους. Στο κελί νούμερο 80, όπως έχουμε συνηθίσει πια να λέμε. Οι κρατούμενοι είναι σε αναστάτωση. Ήδη μια επιτροπή κρατουμένων έχει βγάλει ορισμένα αιτήματα τα οποία θα σας διαβάσουμε αμέσως. Ποια είναι τα αιτήματα των κρατουμένων, αμέσως μετά το τραγικό όπως είπα περιστατικό.

Το πρώτο είναι άμεση αποσυμφόρηση των φυλάκων με αναστολή ποινών και νομοθετικές ρυθμίσεις για έκτακτη παραγραφή. Ειδικότερα για τις φυλακές Κορυδαλλού έως δύο κρατούμενοι σε κάθε κελί. Θα πούμε αργότερα φίλες και φίλοι τι συμβαίνει με τα κελιά, τι χώρο έχουν, πως είναι μέσα, τι προδιαγραφές έχουν ένας δύο τρεις ή τέσσερεις κρατούμενοι. Το δεύτερο αίτημα να μειωθεί στα δώδεκα χρόνια το όριο εκτεθείσας ποινής για υφ’ όρων απόλυση σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης. Το τρίτο να μειωθεί το ανώτατο όριο εκτεθείσας ποινής για την υφ’ όρων απόλυση στις υπόλοιπες περιπτώσεις από τα 10-15 χρόνια περιλαμβάνοντας και την ενεργοποίηση του χρόνου εργασίας, τα μεροκάματα. Το τέταρτο να καταργηθεί η διάταξη περί της έκτισης των 4/5 της ποινής, για τα κακουργήματα που αφορά και να καθιερωθεί και σε αυτές το όριο των 3/5. Το πέμπτο να σταματήσει η προσχηματική και καταχρηστική απόρριψη των αιτημάτων αναστολής. Να χορηγείται η αναστολή σύμφωνα με το νόμο όταν οι κρατούμενοι έχουνε μπει στα προβλεπόμενα όρια ποινής. Το έκτο να χορηγούνται κανονικά οι άδειες όταν οι κρατούμενοι το δικαιούνται γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν χορηγούνται όπως πρέπει, όπως προβλέπεται. Έβδομο να σταματήσει η ανέγερση κλειστών φυλακών και να επεκταθούν οι αγροτικές φυλακές και τα καταστήματα για εργασία. (όγδοο) Να σταματήσει το καθεστώς απομόνωσης των κρατουμένων, που κατηγορούνται ως μέλη της 17 Νοέμβρη και του Ε.Λ.Α. Το ένατο εργασία για όλους τους κρατούμενους, να καθιερωθούν τα 45 ημερομίσθια και στις κλειστές φυλακές. Το δέκατο αίτημα να μειωθεί στους 12 μήνες το όριο προφυλάκισης σε όλες τις περιπτώσεις. Το ενδέκατο αίτημα να μπει φραγμός στην πρακτική των εύκολων προφυλακίσεων και των εξοντωτικών ποινών, να πάψουν τα συμβούλια να αποφασίζουν ανά εξάμηνο για την παράταση της προφυλάκισης, να αποτελούν μια τυπική διαδικασία και δωδέκατο αίτημα πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους κρατούμενους και ειδική μέριμνα για όλους τους χρήστες ναρκωτικών. Υπογράφει η Επιτροπή Κρατουμένων Κορυδαλλού. Κυριακή 2 Απριλίου 2006.

(διαφημίσεις, τραγούδι)

Π. Λάμπρου: Συνεχίζουμε φίλες και φίλοι, εδώ στο Κόκκινο 105,5 στην εκπομπή Απέναντι Όχθη. Στο μικρόφωνο ο Πάνος Λάμπρου. Συνεχίζουμε την συζήτηση για τις φυλακές. Ήδη με ειδοποιούν ότι είναι στην τηλεφωνική μας γραμμή ο Βαγγέλης Πάλλης, κρατούμενος στις φυλακές της Πάτρας (προσπάθεια σύνδεσης με Πάλλη).

Π. Λάμπρου: Κύριε Πάλλη μας ακούτε;

Β. Πάλλης: Καλημέρα

Π. Λάμπρου: Επιτέλους ,επιτέλους, κάναμε προσπάθειες να επικοινωνήσουμε

Β. Πάλλης: Σας ευχαριστώ πολύ

Π. Λάμπρου: Καλημέρα λοιπόν κ. Πάλλη. Νομίζω ότι η εκπομπή που είχαμε κάνει στις 13 Μαρτίου ήταν περίπου προφητική. Εσείς δηλαδή, γιατί μας είχατε πει πάρα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για την κατάσταση (ακούγονται φωνές).

Β. Πάλλης: Μισό λεπτό γιατί τηλεφωνώ από τις φυλακές Ναυπλίου και ακούγονται τα μεγάφωνα .Το καλό είναι να μην γινόμαστε προφήτες κακών, αν έχουμε την δυνατότητα να γινόμαστε προφήτες καλών.

Π. Λάμπρου
: Έχετε δίκιο κύριε Πάλλη αλλά δυστυχώς αυτήν την φορά είμαστε στο κακών ε;

Β. Πάλλης: Το ερώτημα είναι τους κάψανε με εγκληματική ενέργεια ή έγινε εγκληματική αμέλεια και να αποδοθούν ευθύνες όπου και αν υπάρχουν. Αυτό είναι το ερώτημα που μας καίει εμάς σαν κρατούμενους. Θέλουμε να μάθουμε πως έγινε. Θέλουμε να μάθουμε τι έγινε και να αποδοθούν ευθύνες.

Π. Λάμπρου: Τι πληροφορίες έχετε εσείς κύριε Πάλλη; Ξέρω ότι επικοινωνείτε ότι υπάρχει μια ενδοεπικοινωνία ανάμεσα στους κρατούμενους των διάφορων φυλακών. Εσείς έχετε κάποιες πληροφορίες;

Β. Πάλλης: Έχουμε πληροφορίες αλλά το να έχουμε πληροφορίες μέχρι το να έχουμε αποδείξεις απέχει πολύ. Δεν θα παίξουμε εμείς το παιχνίδι το δικό τους.

Π. Λάμπρου: Απέχει είναι γεγονός.

Β. Πάλλης: Εμείς οι κρατούμενοι τι πρέπει να κάνουμε, δηλαδή... παρακαλώ πολύ και σας ευχαριστούμε για το βήμα που μας δίνετε, θέλουμε οι κρατούμενοι του Κορυδαλλού, οι απέναντι, αυτοί που είδαν το απέναντι κελί, να βγουν και να μιλήσουν.

Π. Λάμπρου: Είναι το κελί νούμερο 80 που έγινε το περιστατικό με την πυρκαγιά και εσείς κ. Πάλλη αναφέρεστε στο απέναντι ακριβώς κελί τώρα.

Β. Πάλλης: Το απέναντι κελί έχει ένα μάτι σε σχήμα αυγού στην πόρτα και ακούν και βλέπουνε. Ε! ..δεν μπορεί τώρα να σπάσουν την πόρτα, να φωνάζουνε όλοι ότι καίγονται άνθρωποι ή τους βάλανε φωτιά και να μην είδε ή άκουσε κανείς. Ας βγει κάποιος να μιλήσει. Να πει είδα αυτό και αυτό. Κρατούμενοι είμαστε. Αύριο μπορεί να συμβεί και σε εμάς.

Π. Λάμπρου: Δεν μιλάνε κ. Πάλλη, πιστεύετε ότι φοβούνται; Ότι υπάρχει φόβος στις φυλακές;

Β. Πάλλης: Κοιτάξτε μετά το 1996 στις φυλακές με το κακούργημα αυτό το ανοσιούργημα του Γιαννόπουλου, που μετέτρεψε τα πλημμελήματα σε κακουργήματα σε κάθε μορφή αγώνα των κρατουμένων, δεν φοβούνται δικαίως. Φοβούνται όμως τα πλημμελήματα. Κάθε μορφή αγώνα στις φυλακές από πλημμέλημα έγινε κακούργημα με το ανοσιούργημα του Γιαννόπουλου τον Ιουνίου 96. Δηλαδή κάθε κρατούμενος που θέλει να αγωνιστεί για να αλλάξει κάτι… Εγώ θέλω να αγωνιστώ, ο διπλανός μου θέλει να αγωνιστεί, ο πίσω, ο μπροστινός μου θέλει να αγωνιστεί. Όταν εκδηλώνουμε μορφές αγώνα έχουμε έρεισμα για αγώνα και φαντάζομαι και ελπίζω να είναι καθημερινή ανάγκη και καθήκον ο αγώνας στις φυλακές και να πηγαίνουμε να δικαζόμαστε για κακουργήματα... Να σου φέρω ένα παράδειγμα. Όταν στασιάσουμε... τώρα θέλω να στασιάσω θα ανοίξω την πόρτα και θα βγω να πω ότι θέλω να βρω το δίκιο μου. Πως κάηκαν 3 άνθρωποι και δεν μιλάει κανένας. Εγώ που είμαι υπότροπος, που έχω ξανά στασιάσει και έχω δικαστεί θα φάω το μάξιμουμ 20 χρόνια. Ντρέπομαι να σας πω, αλλά έχω αναστολές και εγώ το ομολογώ δημοσίως και στον αέρα. Έχω αναστολές και εγώ να βγω να αρπάξω ένα φύλακα που μπαίνει μες στη φυλακή και νομίζει ότι μπαίνει στο ράντζο του και παίζει το κομπολόι του και χτυπάει την πλάτη στους κρατουμένους. Να τον πιάσω, να τον δέσω στο κάγκελο και να πω μιλήστε γιατί θα τον κρεμάσω! Τι πρέπει να κάνουμε! Να φτάσουμε σε τέτοιες ακραίες συμπεριφορές; Προς Θεού! Βοηθήστε και εσείς από το δική σας πλευρά να μάθουμε την αλήθεια πως κάηκαν.

Π. Λάμπρου: Προσπαθούμε κ. Πάλλη, προσπαθούμε να θίξουμε το ζήτημα, να το ψάξουμε.

Β. Πάλλης: Είναι δυνατόν τώρα… εδώ που έχω μπροστά μου. Την επομένη ακριβώς έστειλα ένα αίτημα για να μου απαντήσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης και στον κύριο Εισαγγελέα επόπτη φυλακών τον κ. Δαδούκη. Μου επιτρέπεται να το διαβάσω: αυτολεξεί είναι 2 λεπτά. Με αριθμό πρωτοκόλλου 6291 την επόμενη του προστατικού λέω λοιπόν να λάβετε τα παραπάνω γραφόμενα επιτέλους σοβαρά διότι νιώθω σαν άνθρωπος ντροπή που με κατατάσσετε στο εκάστοτε σωφρονιστικό κατάστημα του προεδρικού διατάγματος 2776 του 79 με την δυνατότητα του ΦΕΚ 2003, εσωτερικός κανονισμός σε πολίτη/ες β’ κατηγορίας. Αρνούμαστε να εκτελέσουμε εντολές αλαζονικών συμπεριφορών ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατουμένων στο άρθρο 31. Σαν άνθρωπος λέω, ερωτώ και περιμένω απάντηση. Αισθάνομαι ντροπή να μην μπορώ να μάθω πως χάθηκαν 3 συνάδελφοι κρατούμενοι ούτε από εσάς ούτε από τα ΜΜΕ που φιμώθηκαν εντέχνως από κυβερνητική εντολή. Εξοργίζομαι με κάθε απώλεια ζωής και αξιολογώντας τον απεριόριστο χρόνο που αναλώθηκε, όταν χάθηκαν οι ζωές των αστυνομικών στο μεταγωγών στην Κέρκυρα νιώθω πιο έντονα ότι οι εντολές και οι συμπεριφορές αλαζονικής συμπεριφοράς αντλούν όσοι έχουν την εξουσία στα χέρια τους, μας σπρώχνει στο τέλμα. Έχοντας 2 ανήλικα παιδιά αρνούμαι να υποταχθώ στον παραλογισμό που σου λέει ότι εδώ κάνεις ότι σου λέμε γιατί εμείς κάνουμε κουμάντο και λέω περιμένω, περιμένουμε, να μας απαντήσετε. Να μας δώσετε μια απάντηση. Τους έχετε δώσει δικαίωμα με το νομοθέτημα 2776, που σας προκαλώ να γνωρίσετε και εσείς εάν δεν το ξέρετε, πάρτε το στα χέρια σας, να δείτε τι εξουσία δίνει στον διευθυντή της φυλακής. Λέει: επιτρέπεται αυτό στις υποχρεώσεις των κρατουμένων, τιμωρείται αυτό με παραβατική συμπεριφορά, δεν τιμωρείται εκείνο και λέει κλείνοντας στο τελευταίο άρθρο: στην διακριτική ευχέρεια του διευθυντή των φυλακών για την εύρυθμη λειτουργία της φυλακής, επιτρέπεται ή απαγορεύεται κατά την κρίση του διευθυντή. Ένας λοιπόν διευθυντής σε μια καρέκλα που κάθεται, πίνει τον καφέ του, μου λέει εμένα αυτό, απαγορεύεται εκείνο, καταλύοντας τους θεσμούς.

Θ. Ποτήρη: Και ακυρώνοντας επίσης Υπουργικές Αποφάσεις, πολλές φορές .Το έχουμε δει και με τη Χασαβέτεια και με τους ανήλικους.

Β. Πάλλης: Καταργώντας Υπουργικές Αποφάσεις και την υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αυτό το 2776 έχει υπογραφεί από συναρμόδιους Υπουργούς 7 τον αριθμό και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ένας διευθυντής κάθεται λοιπόν στην καρέκλα του, τον παίρνουν από το πουθενά ή από το κάπου, δεν με ενδιαφέρει εμένα αυτό, εγώ είμαι κρατούμενους, εμείς είμαστε κρατούμενοι. Εμάς μας ενδιαφέρει το τι νομοθετήσανε να μας το αποδίδουνε, όχι να μας το αποδίδουνε μονόπλευρα όταν είναι να μας βάλουνε στο πειθαρχείο με μια παραβατική συμπεριφορά. Όταν εγώ π.χ. ή εμείς λέμε αυτό δεν είναι σωστό. Δεν το κάνουμε, μας πετάνε σε ένα πειθαρχείο πάνω στο τσιμέντο και περιμένουμε 15 ή 10 μέρες να βγούμε μια ώρα να κάνουμε ένα τηλέφωνο και άλλες συν 10 ημέρες γιατί αρνούμαστε να εκτελέσουμε εντολές.

Π. Λάμπρου: Μάλιστα κύριε Πάλη να σας ρωτήσουμε κάτι, να γυρίσουμε σε αυτό το τραγικό συμβάν.

Β. Πάλλης: Αυτό είναι και το μείζον.

Π. Λάμπρου: Ακριβώς γιατί μιλάμε για 3 ζωές έτσι δεν είναι;

Β. Πάλλης: Μιλάμε για 3 νέους ανθρώπους που εγώ περιμένω, στραβώθηκα στην τηλεόραση. Περιμένω στα ραδιόφωνα να ακούσω τον πατέρα, τη μητέρα, τον δικηγόρο αυτών των νέων ανθρώπων και δε τους ακούω πουθενά. Δηλαδή νιώθω όχι ντροπή, εξοργίζομαι που δεν μπορώ να ακούσω τι έγινε.

Θ. Ποτήρη: Έφυγε από την επικαιρότητα κ. Πάλλη αυτό είναι η ωμή αλήθεια ή ισχύουν αυτά που είπατε πριν συγκαλύπτονται. Όμως ο Υπουργός είπε ότι διέταξε ένορκη διοικητική εξέταση. Βέβαια είπε ότι θα απόσυμφορήσει τις φυλακές ότι θα βελτιώσει τις συνθήκες. Τα πιστεύετε όλα αυτά κύριε Πάλλη;

B. Πάλλης: Φυσικά και δεν τα πιστεύω. Να σας πω κάτι; Είπε ο Υπουργός δεν μου λέει τίποτα, τι είπε ο Υπουργός.

Θ. Ποτήρη: Τα έχουν ξαναπεί.

Β. Πάλλης: Μου λέει κάτι, μου λέει το μείζον. Που πήγαν, πως χάθηκαν, πως κάηκαν 3 νέοι άνθρωποι; Που είναι οι πατεράδες τους, τα αδέρφια τους, οι συνάδελφοι κρατούμενοι; Οι δικηγόροι τους; Που είναι κάποιος να πιέσει να μάθουμε την αλήθεια;

Π. Λάμπρου: Κύριε Πάλλη. Να σας ρωτήσω το εξής. Ξέρω γνωρίζω μου έχουν πει ότι μέσα στο κελί, τουλάχιστον μέσα στα κελιά του Κορυδαλλού, δεν ξέρω εκεί στο Ναύπλιο, έχετε πάει στο Ναύπλιο εσείς καταρχήν κύριε Πάλλη;

Β. Πάλλης: Έχω πάει πριν μια εβδομάδα μεταγόμενος από την Πάτρα.

Π. Λάμπρου: Για αυτό μίλησα για Πάτρα πριν αλλά έχετε πάει μεταγωγή στο Ναύπλιο.

Β. Πάλλης: Μα ήμουνα προ 20ημέρου στην Πάτρα. Μπορώ να σας πω.

Π. Λάμπρου: Μέσα στο κελί ξέρω λοιπόν υπάρχει ένας νιπτήρας. Άρα υπάρχει νερό. Δεν υπήρχε η δυνατότητα εκεί στην αρχή της πυρκαγιάς, να σβηστεί η φωτιά;

Β. Πάλλης
: 2.000 κρατούμενοι ξέρουμε ότι το κελί νούμερο 80, δεν είχε νερό. Η παροχή νερού είχε σταματήσει προ 24ώρου. Από την προηγούμενη είχε σταματήσει.

Θ. Ποτήρη: Μόνο το κελί νούμερο 80; Ή όλες οι φυλακές; Αυτό έφτασε σε μάς ως πληροφορία.

Β. Πάλλης: Εγώ έχω μπροστά μου άλλο με αριθμό πρωτοκόλλου. Να σας πω για το Μαλανδρίνο για την εστία που έχει κάνει η κατασκευαστική με αριθμό πρωτοκόλλου 5780. Είμαστε κρατούμενοι; Εντάξει. Που μας κατατάσσετε; Άτομα β΄; γ΄; τέταρτης κατηγορίας; Μας θεωρείτε σκυλιά; Μας θεωρείτε… γιατί δε μας παρέχετε νερό; Γιατί φτιάξατε την φυλακή αυτή και δεν έχει νερό η φυλακή αυτή; Όταν λοιπόν στείλαμε ενυπογράφως όλοι οι κρατούμενοι, μεταταχθήκαμε 30 άτομα, μεταξύ και ο ομιλών. Μετατάχθηκα στην Αλικαρνασσό από το Μαλανδρίνο με κλωτσιές και με μπουνιές. Με συγχωρείτε για την έκφραση.

Π. Λάμπρου: Αυτή είναι η εικόνα; Μπουνιές και κλωτσιές όταν γίνονται μεταγωγές;

Β. Πάλλης: Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όταν κάποιος φωνάζει τι γίνεται; Εγώ είμαι κρατούμενος, εγώ αντιστέκομαι, εγώ αρνούμαι στις εντολές κάθε εξουσίας γενικότερα. Αλλά σε αλαζονικές συμπεριφορές του εδώ κάνουμε κουμάντο εμείς και του θα είσαι κρατούμενος και θα υποστείς αυτά που εμείς σου λέμε. Αρνούμαι και προδιαθέτομαι να γίνω και μάρτυρας. Όσο παράξενο και όσο σκληρό και αν σας ακούγεται αυτό. Είναι δυνατόν μια φυλακή που φιλοξενεί 240 ανθρώπους να μην έχει νερό επί 24ώρου βάσεως; Να μην έχει φαρμακευτική περίθαλψη; Να σε δένουν σαν το λουκάνικο και να σε πηγαίνουν στο νοσοκομείο; Όλα αυτά που σας λέω μόλις σηκώσει το τηλέφωνο ένας κρατούμενος που έχει κάνει στο Μαλανδρίνο θα σας τα επιβεβαιώσει. Εδώ έχω τα ερωτήματα που έχουμε κάνει με αριθμό πρωτοκόλλου 5780.είναι το 1 και έχω 10.

Θ. Ποτήρη: Μα το παραδέχονται από το Υπουργείο κύριε Πάλλη. Μίλησα εγώ χθες και αποκηρύσσανε το Μαλανδρίνο. Ήτανε της προηγούμενης κυβέρνησης λέει και εμείς δεν έχουμε σχέση με αυτό. Να σας ρωτήσω εγώ κάτι; Γιατί είναι κακό πράγμα η μεταγωγή για έναν κρατούμενο; Διότι είναι μεγάλη απειλή το έχουμε δει να βγαίνει αυτό από όλες τις πληροφορίες που έχουμε και βέβαια τώρα η αίσθηση μας είναι ότι τώρα μετατεθήκαν οι πιο ζωηροί. Αυτοί που ήταν ενδεχομένως στην επιτροπή που διαμαρτυρήθηκε.

Β. Πάλλης: Γιατί περιμένουν τον Μάιο να εναρμονιστεί το δίκαιο ως προς την απόδοση των νόμων, όπως στην Ευρώπη. Έχει συμφωνήσει, έχει υπογράψει και η Ελλάδα.

Θ. Ποτήρη: Εννοείτε για τα ισόβια;

Β. Πάλλης: Έχει υπογράψει να γίνει ισόβια 12 χρόνια, να καταργηθούν τα 4/5 να σβηστεί παντελώς το άρθρο 24 που κάνει ανθρώπους με λευκή συνείδηση καταδότες. Ο ένας να δίνει τον άλλον και να γεμίζουν οι φυλακές. Να γίνει αποσυμφόρηση άμεση των φυλακών. Να γίνει διαχωρισμός μαλακών και σκληρών ναρκωτικών. Τι θα μας πει η Ελλάδα, ξέρετε; Θα μας το πει αλλά εμείς πρέπει να αγωνιστούμε, να αγωνιστούμε και έντονα τον Μάιο. Θα μας πει ότι δεν μπορεί να το χωρέσει η οικονομία της Ελλάδος αυτό. Δεν μπορούν να κλείσουν τα παραμάγαζα του Κορυδαλλού, της Λάρισας. Και αυτά είναι πολυεθνικές, συγνώμη, δεν μπορούμε να κλείσουμε αμέσως. Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε τώρα για να ξανακλέψουμε αργότερα. Φταίμε εμείς οι κρατούμενοι αν δεν υπάρχει υλικοτεχνική υποδομή; Φταίμε εμείς οι κρατούμενοι αν δεν νομοθετήσανε και άνοιξαν τα σύνορα και δεν μελέτησαν ότι οι 5.000, οι 3.700 τότε που ήμασταν θα γίνουμε δέκα, θα γίνουμε δεκαπέντε χιλιάδες. Που θα μας πάνε εμάς τους κρατούμενους; Θα σας πω ένα παράδειγμα το οποίο για εσάς που δεν ξέρετε θα σας ακουστεί ακραίο. Πουλάνε τα ναρκωτικά οι Εισαγγελείς, οι Φαρισαίοι, οι Διευθυντές και οι Αρχιφύλακες. Παίρνουν έναν κρατούμενο, μισό γραμμάριο και τον πάνε στο δικαστήριο και πόσα χρόνια για εισαγωγή μπορεί να ακούσει; Θα σας φανεί περίεργο όμως είναι η πραγματικότητα, 15 χρόνια. 15 χρόνια για εισαγωγή μισού γραμμαρίου. Αυτού που το πούλησε ο Αρχιφύλακας ή ο Εισαγγελέας ή ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου ή όποιος είναι αυτός. Εμένα δεν με νοιάζει, εγώ δεν τους γνωρίζω και να μου τους φέρετε να τους δω λόγω μυωπίας δεν μπορώ. Να τους βρούνε ο ίδιοι ποιοι είναι αυτοί. Αυτό είναι κατάντια, κοιτάξτε την κατάντια από 10 1776 και μετά μας το δημιουργήσανε αυτό το ανοσιούργημα. Θα είχαμε όλοι όρεξη για αγώνα. Δεν θα μας ένοιαζε. Αν ξέρω εγώ αν κάψουμε μια φυλακή, αν πιάσουμε δύο όμηρους ή ξέρω εγώ αν φωνάξουμε να έρθει ο Υπουργός εδώ. Θα κάνουμε κακουργήματα και θα γίνεται συναλλαγή. Ξέρετε τι ντροπή νιώθουμε εμείς οι κρατούμενοι; Η προηγούμενη γενιά κρατουμένων πάλεψε και κέρδισε κάποια δικαιώματα και εμείς τώρα κοιτάμε να παζαρέψουμε τα κεκτημένα. Δηλαδή ότι έχει καταχτήσει η προηγούμενη γενιά, τα παζαρεύουμε, αυτή είναι η κατάντια των κρατουμένων σήμερα. Παζαρεύουμε τα κεκτημένα των κρατουμένων. Λέει, μην κάνεις εκείνο για να πάρεις τη άδεια, μην κάνεις το άλλο. Σκύψε το κεφάλι. Γονάτισε για να πας στο σπίτι σου, είσαι καλό παιδί, με συγχωρείτε για την ένταση αλλά αυτά είναι καραγκιοζιλίκια.

Π. Λάμπρου: Εγώ θέλω να αναφέρω το τηλέφωνο μας 3217777 αν μας ακούν οι κρατούμενοι από τις φυλακές, θα ήθελα πάρα πολύ να μας πάρουν τηλέφωνο, να μας δώσουν πληροφορίες για το γεγονός. Έτσι δεν είναι κύριε Πάλη;

Β. Πάλλης: Βεβαίως μια και είναι καθήκον των κρατουμένων. Ξέρετε κάτι υπάρχει μια μορφή αγώνα δηλαδή η μήνυση , η καταγγελία. Είναι μια μορφή αγώνα, την οποία εγώ σε προσωπικό επίπεδο δεν την προσυπογράφω, αλλά είναι μια μορφή αγώνα. Κρατούμενοι σαν και εμένα, τους φωνάζουμε, τους ξεφωνίζουμε, δεν τους καταγγέλλουμε. Μας το κάνουν όμως σκοινί κορδόνι. Αφού δεν καταγγέλλει εκείνος ή ο άλλος και ο άλλος βέβαια φοβάται να μηνύσει γιατί θα έχει τα επακόλουθα, διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση της αλαζονικής συμπεριφοράς, της όποιας εξουσίας, της σωφρονιστικής, εν προκειμένω.

Θ. Ποτήρη: Εσείς όμως κύριε Πάλλη καταγγέλλετε. Εσείς τι απάντηση είχατε στην καταγγελία σας;

Β. Πάλλης
: Εγώ κάνω αιτήματα και περιμένω απαντήσεις δηλαδή τους λέω «Πείτε μας πως κάηκαν τρεις νέοι άνθρωποι, τους κάψατε η κάηκαν από μόνοι τους;»

Π. Λάμπρου: Περιμένετε κάποια απάντηση δηλαδή; Από τους υπευθύνους εννοώ;

Β. Πάλλης: Κοιτάξτε άμα δεν κάνουμε και τίποτα, εγώ αγωνίζομαι περιμένω μια απάντηση.

Π. Λάμπρου: Πολύ καλά κάνετε κ. Πάλλη. Αλλά ρωτάω αν περιμένετε κάποια απάντηση;

Β. Πάλλης: Θα είχα πάρει ήδη, την επομένη το έκανα και ακόμη δεν έχω πάρει και έφυγε μέσω γραμματείας δικαστικών φυλακών Ναυπλίου και έχει φτάσει στο Υπουργείο. Μα ο αντιεισαγγελέας εφετών ο κύριος Δανδούκης, που μέχρι τώρα έχει δείξει κάποια διαγωγή, δεν πρέπει να πάει στον Κορυδαλλό; Δηλαδή τι επόπτης φυλακών είναι; Να πάει στον Κορυδαλλό και να πει, για ελάτε εδώ, πόσοι ήταν βάρδια; Δεκαπέντε συγκεκριμένοι, ποιοι ήταν υποφύλακες; Τόσοι. Ποιοι ήταν στο απέναντι κελί; Που τους πήγατε αυτούς που ήταν στο απέναντι κελί;

Π. Λάμπρου: Έχουν εξαφανιστεί τελικά αυτοί που ήταν στο απέναντι κελί;

Β. Πάλλης: Αν δεν ήταν εξαφανισμένοι δεν θα έβγαιναν στο τηλέφωνο; Ας πάρει τηλέφωνο ο απέναντι. Ας βάλει το χέρι του στη καρδιά και ας σκεφτεί ότι αύριο μπορεί να καεί και αυτός και να πει, ξέρετε κάτι; Εγώ είδα αυτό, αυτό και αυτό. Τι φοβάται; Μήπως του κόψουν την άδεια; Μα θα αγωνιστώ εγώ. ο δίπλα, ο πίσω, ο γύρω μου. Αυτοί που ακούν θα αγωνιστούν. Δεν είναι τόσο κακό πράγμα η μεταγωγή, απλώς να σας πω κάτι; Πρέπει να σας ενημερώσω πως μεταγάγουν αυτούς που αντιστέκονται. Το να μας μεταγάγουν να μας πάνε από την μια φυλακή στην άλλη δεν είναι κουραστικό.

Π. Λάμπρου: Μάθαμε ότι έχουν μεταχθεί περίπου 70 άτομα από τον Κορυδαλλό αμέσως μετά το συμβάν.

Β. Πάλλης: Αυτό είναι η αλήθεια και να σας πω κάτι; Μπορεί να μην είναι 70 άτομα, γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε λογοπαίγνιο με τους αριθμούς. Μπορεί να είναι 120, να είναι 150. Εσείς μόλις πείτε, εσείς σαν δημοσιογράφοι ή ο εισαγγελέας, ο κ. Δανδούκης που υποτίθεται ότι τον έβαλαν να εποπτεύει όλες τις φυλακές, πει για ελάτε εδώ, για δώστε μου την προχθεσινή κατάσταση. Ποιοι ήταν στο απέναντι κελί; Οι τάδε; Που είναι τώρα; Που τους έχετε εξαφανίσει; Θα βρει αμέσως λύση για το ποια είναι τα ονόματα.

Θ. Ποτήρη
: Τον ρωτήσαμε και εμείς αλλά δεν πήραμε απάντηση.

Β. Πάλλης: Μα εσείς καλά κάνατε και τον ρωτήσατε, κάνατε την δουλειά σας. Εμείς έχουμε καθήκον να ρωτήσουμε. Έχουμε καθήκον να φωνάξουμε, έχουμε καθήκον να τους ξεφωνίζουμε. Καλώς ή καλώς είχαμε μια παραβατική συμπεριφορά. Πήγαμε σε ένα δικαστήριο, μας δίκασαν και από την στιγμή που μπήκαμε στη φυλακή λέει το 2776 τίποτα άλλο παρά την προσωπική μας ελευθερία χάνουμε εδώ, το εκλέγειν εκλέγεσθαι, το δικαίωμα να μορφωνόμαστε, το δικαίωμα να έχουμε διαλόγους, το δικαίωμα να σκεφτόμαστε, να είμαστε ελεύθεροι. Ακόμη και το σύνταγμα έχει κατοχυρώσει την απόδραση, λέει «αυτός που δεν σκέφτεται να ζήσει ελεύθερος δεν είναι νους υγιής»

Π. Λάμπρου: Δεν το είχα σκεφτεί, πολύ σωστά. Κύριε Πάλλη ποιο είναι το κλίμα σήμερα στις φυλακές, δηλαδή συζητιέται το συμβάν ανάμεσα στους κρατούμενους;

Β. Πάλλης: Μια καθημερινότητα είναι, δηλαδή συζητάμε όλοι και προσπαθούμε μέσα από το διάλογο να πάρουμε απαντήσεις. Να πιέσουμε καταστάσεις, αλλά κοιτάτε υπάρχει τώρα και αυτό το άλλο που οι περισσότεροι κρατούμενοι, κυρίως οι νέοι, δεν ξέρουνε. Υπάρχει και η προβοκάτσια. Οι προβοκατόρικες συμπεριφορές τις σωφρονιστικής εξουσίας. Τι κάνει τώρα; Σπρώχνει δύο, τρεις ανθρώπους και για αυτό παρακαλώ τους συναδέλφους κρατούμενους να μην πέσουν σε τέτοιες διαδικασίες. Σπρώχνει τώρα που δεν είναι καιρός για ψιλοπράγματα. Το δεύτερο θέμα είναι τον Μάη να πιέσουμε με τις δυνάμεις μας όλοι μαζικά. Αν δεν τους πιέσουμε μαζικά δεν θα κερδίσουμε τίποτα. Να τους πούμε ξέρετε κάτι; Είμαστε η Ευρώπη, θέλετε να είμαστε η Ευρώπη; 12 χρόνια δεν είναι η ισόβια, θα μας την αποδώσετε; Θα δουλέψει η γραμματεία της φυλακής να μην τρέχουμε εμείς σαν τους παραμπάτσους και να λέμε πότε παίρνουμε άδειες και πότε παίρνουμε αναστολές; Να δουλέψει η γραμματεία. Επιτέλους να δουλέψουν αυτοί οι καρεκλοκένταυροι και να μας αποδίδουν ότι δικαιούμαστε. Να μην φωνάζει ο Πάλλης και να έρθουν να τον ξεκρεμάσουν από το τηλέφωνο ή ο κάθε Πάλλης ή ο Νίκος ή ο Γιώργος. Άνθρωποι τέλος πάντων που αντιστεκόμαστε και που πρέπει να αντιστεκόμαστε όλοι, να μας κατεβάσει το τηλέφωνο, να μας πάρουνε δέκα νεαροί των χιλίων ευρώ. Να μην ξέρουνε τι κάνουν, να μας φιμώσουν, να μας πετάξουν σε ένα ειδικό χώρο κράτησης δέκα μέρες, να μας πάνε από τη μια φυλακή στην άλλη! Ε, λοιπόν τι θα μας κάνουν; Θα μας εξοντώσουν; Όχι!

Π. Λάμπρου: Όταν λέτε ειδικό χώρο κράτησης τι εννοείτε; Αυτό που λέγαμε παλιά απομόνωση;

Β. Πάλλης
: Βέβαια!

Π. Λάμπρου: Δηλαδή ισχύει ακόμη η απομόνωση;

Β. Πάλλης: Μα τι λέτε τώρα; Η απομόνωση είναι η καθημερινότητα εδώ πέρα. Μόλις αντισταθείς, μόλις πεις μια κουβέντα, ή παραβείς μια εντολή, την πιο μικρή εντολή εδώ της σωφρονιστικής εξουσίας σου λένε απείθεια, άρνηση εκτέλεσης εντολής. Σε πάμε στον εισαγγελέα και από το πουθενά, όταν λέμε από το πουθενά κοιτάει τα χαρτιά σου, βλέπει ότι είσαι υπότροπος, κοιτάει το παρελθόν σου και λέει δέκα μέρες περιορισμού. Μετά πας ειδική μεταγωγή. Δεν μας νοιάζει, δεν μας κουράζει. Ξέρετε τι μας κουράζει; Μας κουράζει όταν έχουν νομοθετήσει στο 2796, τα πειθαρχικά παραπτώματα, και ότι μετά την λήξη του πειθαρχικού δεν έχει καμία νομική ισχύ. Βρείτε μου εσείς ένα χαρτί που να μην έχει νομική ισχύ! Σαν τις κάρτες που έχει η τράπεζα με τα ψιλά γράμματα από κάτω και γράφει έχει τιμωρηθεί το 90 ο Πάλλης. Τιμωρήθηκε το 90, έχει κάνει απόδραση, στασίαση, ωραία το 2006, δεν του δίνουμε λοιπόν μια άδεια.

Θ. Ποτήρη
: Είναι το ποινικό μητρώο, δηλαδή που σας ακολουθεί όλη σας την ζωή; Να ρωτήσω κάτι κύριε Πάλλη; Στις εφημερίδες γράφτηκε και λίγο έτσι, οι συνειδήσεις μας αλάφρυναν, ότι φταίγανε και αυτοί, ότι είχαν ένα παράνομο αποστακτήριο, τσίπουρο, κ.τ.λ., σαν κάτι πολύ συνηθισμένο μέσα στην φυλακή. Αυτό ήθελα να σας ρωτήσω.

Β. Πάλλης: Κοιτάξτε το ότι γράφτηκε αυτό, αν λοιπόν τέσσερις νέοι άνθρωποι 35 κυβικά μέτρα είναι το κελί και φιλοξενεί τέσσερις ανθρώπους είναι δυνατόν να στηριχτεί αυτή η θεωρία; Θα σας πω πως γίνεται αυτή η διαδικασία να ξέρετε να το ακούσουν και οι ακροατές σας. Κλείνει η φυλακή, υπάρχει ένα καντράν σε κάθε κελί που χτυπάει S.O.S.

Π. Λάμπρου: Χτυπάει συναγερμός;

Β. Πάλλης: Όταν κάνει ντριν το κουδούνι ανάβει και λέει 80 S.O.S., παίρνει τα κλειδιά ο φύλακας.

Θ. Ποτήρη: Συγγνώμη το 80 είναι ο αριθμός του κελιού να το θυμίσουμε γιατί…

Β. Πάλλης: Βεβαίως το 80. Χτυπάει λοιπόν το 80 ότι έπιασε φωτιά. Θέλετε να δεχτούμε ότι έπιασε από τσιπουράδικο; Ας δεχτούμε για να διευκολύνουμε την συζήτηση. Χτυπάει λοιπόν το κουδούνι, τρέχουν οι φύλακες. Η πρώτη τους δουλεία είναι να πάρουν τα κλειδιά του 80, να τρέξουνε να δούνε τι έγινε μέσα. Το κάνανε; Γιατί αν το κάνανε για πέστε μου 35 κυβικά μέτρα που είναι το κάθε κελί. Ας πούμε στήνουν μια φόρμα στα πέντε λεπτά έχει πάει στη άλλη γωνία. Δεν θα χαθούνε τρεις νέοι άνθρωποι από το τσίπουρο! Αυτά είναι να τα λένε να τα ακούει η Μιχαλού. Τέλος πάντων με συγχωρείτε για την ένταση της φωνής μου, αλλά αυτά είναι για να τα ακούει ένας άνθρωπος, ένας ζαχαροπλάστης, ένας φούρναρης που δεν ξέρει τι γίνεται στις φυλακές και να συμφωνεί και να λέει αφού πίνανε ναρκωτικά, αφού έφτιαχναν ένα τσίπουρο καλά να πάθουν. Δεν είναι έτσι, αυτό είναι η κατάντια της σημερινής κοινωνίας. Ο καθρέφτης της κοινωνίας είναι οι φυλακές. Εμείς δεν είμαστε μόνοι μας. Δεν είμαστε από το πουθενά. Δεν κατεβήκαμε από τον Άρη! Έξω έχουμε τα αδέρφια μας, τους πατεράδες μας, τις μανάδες μας, τα παιδιά μας, τους φίλους μας. Είμαστε ο καθρέφτης της κοινωνίας, που εσείς, ακόμη και εσείς που μιλάμε θέλετε να μας κατατάσσετε σε πολίτες β’ και γ’ κατηγορίας και να υπάρχει αυτό το ταμπού. Είσαι φυλακισμένος, είσαι το περιθώριο, δεν είναι έτσι!

Π. Λάμπρου: Ελπίζω να μην ισχύει το ίδιο και για εμάς κύριε Πάλλη, έχουμε μια διαφορετική άποψη.

Β. Πάλλης: Εύχομαι και ελπίζω και εγώ να μην ισχύει.

Π. Λάμπρου: Έχουμε μια διαφορετική αντίληψη για αυτό και για αυτό ασχολούμαστε με αυτά τα θέματα.

Β. Πάλλης: Το ξέρουμε και σας ευχαριστούμε πολύ για το βήμα που μας δίνετε! Και παρακαλώ πολύ, να το ξαναπώ το τηλέφωνο σας, για να σας πάρουν οι κρατούμενοι. Επιτέλους να σκεφτούν ότι οι προηγούμενες γενιές έχουν παλέψει για τα κεκτημένα και τα κεκτημένα δεν παζαρεύονται, με καμία εξουσία.

Π. Λάμπρου: Να το πούμε κύριε Πάλλη το τηλέφωνο πάλι 3217777. Παρακαλούμε τους κρατούμενους των φυλακών του Κορυδαλλού να μας πάρουν ένα τηλέφωνο ανώνυμα να μας πουν τις δικές τους προσεγγίσεις γύρω οπό το ζήτημα, να πουν τι είδαν, τι άκουσαν, τι κατάλαβαν.

Β. Πάλλης: Δεν είναι ντροπή να κάνουν ένα ανώνυμο τηλεφώνημα και να πουν, να βγουν να αναλάβουν τις ευθύνες για ότι λένε...

Π. Λάμπρου: Κύριε Πάλλη σας τιμά το ότι εσείς βγαίνετε με το όνομα σας. Στην αρχή στην πρώτη εκπομπή ρώτησα αν θέλετε να βγείτε με το όνομα σας ή να πούμε ένα ψευδώνυμο ή κάτι… αλλά εσείς θέλατε να βγείτε με το όνομα σας. Σας τιμάει αυτό αλλά πρέπει να καταλάβετε τους φόβους των άλλων ανθρώπων.

Β. Πάλλης: Κύριε Λάμπρου θα σας πω κάτι και αν σας φανεί υπερβολικό να μου το πείτε σας παρακαλώ. Εάν ήξερα ότι θα με σκοτώσουν με ένα περίστροφο να γονατίσω θα δείλιαζα. Είμαι ο πιο φοβητσιάρης, ο πιο λαγός από όλους. Δεν μπορούνε να μας κάνουνε τίποτα αν το καταλάβουμε εμείς οι κρατούμενοι. Εάν το καταλάβουμε εμείς οι κρατούμενοι ότι δεν ζητάμε τίποτα παράλογο, ζητάμε να λειτουργήσουν οι θεσμοί. Αυτά τα καραγκιοζιλίκια που νομοθετήσανε, να μας το αποδίδουνε. Στο άρθρο 31 δικαιώματα και υποχρεώσεις των κρατουμένων. Δεν γίνεται να σκύβουμε το κεφάλι και να γονατίζουμε επειδή κακοξύπνησε ένας φύλακας, κακοαύτωσε ένας διευθυντής, με συγχωρείτε, δεν γίνεται να σκύβουμε το κεφάλι αδιαμαρτυριτί. Να ανεχόμαστε την αλαζονική συμπεριφορά της όποιας εξουσίας. Της σωφρονιστικής εν προκειμένω. Δεν γίνεται. Σας είπα εάν μου λέγανε σιώπησε γιατί θα σε εκτελέσουμε τρέχοντας θα πήγαινα να μπω κάτω από το τσιμέντο. Μα δεν πρόκειται να μας σκοτώσουν δηλαδή που ζούμε; Αν πάμε σε άλλες εποχές φυσικά και εγώ και το λέω και δημόσια θα δείλιαζα, θα φοβόμουνα. Δεν μπορούν να μας κάνουνε τίποτα, λοιπόν πρέπει να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας.

Π. Λάμπρου: Έχετε δίκιο.

Β. Πάλλης: Και να τους βροντοφωνάζουμε ότι αγωνιστήκαν και κερδίσανε οι προηγούμενες γενιές και πρέπει να το σεβόμαστε και δεν πρέπει να το παζαρεύουμε με καμία εξουσία. Την σωφρονιστική εν προκειμένω. Γιατί αν πάμε για άλλα μπορούμε να κάνουμε μια συζήτηση.

Π. Λάμπρου: Κύριε Πάλλη να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ. Εγώ θα επαναλάβω το τηλέφωνο. Θα είμαστε σε ανοιχτή επικοινωνία μαζί. Όποτε θέλετε η εκπομπή μας είναι ανοιχτή για εσάς αλλά και για άλλους κρατούμενους για να συζητήσουμε για το θέμα των φυλακών.

Β. Πάλλης: Κοιτάξτε δεν σας κρύβω ότι έχω πει το τηλέφωνο σας σε πολλούς συναδέλφους κρατουμένους και δεν άκουσα τη φωνή τους. Τους παρακαλώ λοιπόν... τους παρακαλώ και τους λέω. Τον Μάη είναι η ευκαιρία να τους δώσουμε την απάντηση και αναλαμβάνω την ευθύνη του τι λέω στον αέρα και δημόσια. Τον Μάη πρέπει μαζικά να τους πούμε είμαστε εδώ υπάρχουμε και δεν γονατίζουμε.

Π. Λάμπρου: Μάλιστα είναι μια προειδοποίηση. Κύριε Πάλλη σας ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσασταν μαζί μας και μας ενημερώστε για την κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές.

Β. Πάλλης: Εγώ σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσω... να προλάβω και κανένα εγκεφαλικό να μου βγει και κάτι καλό.

Π. Λάμπρου: Βέβαια κύριε Πάλλη.

Θ. Ποτήρη: Να προσέχετε, καλή δύναμη!

Π. Λάμπρου: Εδώ συνεχίζουμε φίλες και φίλοι, ακούσατε τον κύριο Πάλλη από τις φυλακές της Πάτρας, όχι του Ναυπλίου μάλλον τώρα γιατί έφαγε την μεταγωγούλα. Ήτανε νομίζω χαρακτηριστικές οι φράσεις του και οι απόψεις του, οι σκέψεις του και οι προβληματισμοί του για τη κατάσταση των φυλακών, για τη προοπτική και την πορεία. Μας είπε και για τον Μάιο, ζήτησε ο ίδιος να υπάρξει μια εγρήγορση από την μεριά των κρατουμένων αλλά και από όλους τους ανθρώπους που σκέφτονται ελεύθερα και που αντιλαμβάνονται ότι κάτι συμβαίνει στις φυλακές, ότι κάτι συμβαίνει κακό στις φυλακές.

Θ. Ποτήρη:
Να θυμίσω ό,τι μας είχε πει ο καθηγητής της εγκληματολογίας ο κύριος Καρύδης την προηγούμενη φορά που συζητάγαμε για τις φύλακες. Είχε πει ότι ενώ το σύνταγμα και οι ευρωπαϊκές συμβάσεις και το σωφρονιστικό δίκαιο θέλουν τον περιορισμό του ανθρώπου που έχει κάνει ένα έγκλημα, να μην ξανακάνει και άλλα ενδεχομένως. Δηλαδή βλέπουμε μια ανομολόγητη τάση να τον εξοντώσουμε τον εγκληματία, τον όποιο εγκληματία και αν είναι εγκληματίας. Διότι στις φυλακές καταλήγουν άνθρωποι για ψύλλου πήδημα. Έχει δίκιο ο κύριος Πάλλης που είπε τις υποθέσεις των χρηστών ουσιών τις έχουμε παρακολουθήσει και έχουμε δει πως συμπεριφέρονται αν όχι όλοι οι δικαστές των μεταναστών, δύο μεγάλες κατηγορίες αυτές που γεμίζουν τις φυλακές μετανάστες και χρήστες και έχουμε δει πώς η αυστηρότητα εξαντλείται σε αυτούς.

Π. Λάμπρου: Ωραία, ωραία δηλαδή είναι ένας τρόπος του λέγειν γιατί τα πράγματα δεν είναι καλά φίλες και φίλοι. Θα περάσουμε σε ένα μουσικό διάλειμμα, να πάρουμε μια ανάσα και θα συνεχίσουμε εδώ με το θέμα των φυλακών, έχουμε και άλλα θέματα ισχύει η πρόσκληση που έκανε και ο κύριος Πάλλης στους άλλους κρατούμενους του Κορυδαλλού. Εμείς μιλήσαμε εχθές με κρατούμενο από τον Κορυδαλλό και θα σας πούμε αμέσως μετά τι ακριβώς μας είπε.

(μουσικό διάλειμμα)

Π. Λάμπρου: Συνεχίζουμε φίλες και φίλες εδώ στην Απέναντι Όχθη στο Κόκκινο στους 105.5. Το τηλέφωνο μας είναι 3217777 και περιμένουμε πάντα, είναι ανοιχτή η πρόσκληση στους κρατούμενους των φυλακών Κορυδαλλού να συζητήσουμε να διαλευκάνουμε αν είναι δυνατό την υπόθεση με τους τρεις κρατούμενους που χάθηκαν με τόσο τραγικό τρόπο στο κελί νούμερο 80 με πυρκαγιά, κανείς δεν φρόντισε να ανοίξει την πόρτα και να βγουν οι άνθρωποι. Σας είπα προηγουμένως φίλες και φίλοι ότι εμείς μιλήσαμε με κρατουμένους από τον Κορυδαλλό. Θα σας πω τι μας είπε ένας κρατούμενος. Αύριο θα δημοσιευτεί η μικρή αυτή συνέντευξη στην εφημερίδα Εποχή. Είναι ο Γιώργος ο Καλαϊτζίδης, είναι πολίτικος κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού στην πρώτη πτέρυγα. Ακούστε λοιπόν τι μας είπε περίπου ο κύριος Καλαϊτζίδης: Τον ρωτάμε ποια είναι η κατάσταση σήμερα στον Κορυδαλλό μετά το συμβάν; Και απάντα. Είναι του λέμε ένα καζάνι που βράζει; Όχι λέει ακριβώς αλλά όλα είναι πιθανά, υπάρχει ηρεμία αλλά κάθε στιγμή μπορεί να ξεσπάσει. Μετά το τραγικό συμβάν έγινε αποχή από το συσσίτιο και κατάληψη πτέρυγας. Αυτή την στιγμή στη φυλακή επικρατεί ησυχία. Μας περιγράφει όπως και άλλοι κρατούμενοι τις κρίσιμες στιγμές. Το πρώτο που μας λέει είναι το νερό. Η έλλειψη του νερού. Το νερό λέει κόβεται συχνά. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο, μάνικες δεν υπήρχαν. Πυρασφάλεια ανύπαρκτη. Άλλοι κρατούμενοι έριχναν νερό με κουβάδες που είχαν συγκεντρώσει πριν για προσωπικές τους ανάγκες. Φώναζαν βοήθεια αλλά ποιος τους άκουγε...

Θ. Ποτήρη: Βέβαια από το Υπουργείο που τηλεφώνησα το διέψευσαν ότι ήταν κομμένο το νερό. Είπαν ότι το νερό υπήρχε.

Π. Λάμπρου: Έτσι λέει το Υπουργείο αλλά για να επικρατήσει ησυχία για να κατασταλεί στην γέννησή της φίλες και φίλοι η εξέγερση, χρειάστηκε να εφαρμοστεί η γνωστή μέθοδος των μεταγωγών. Τουλάχιστον έτσι εμείς μάθαμε. 70 κρατούμενοι απομακρύνθηκαν από τις φυλακές Κορυδαλλού, οι πιο δραστήριοι απομακρύνθηκαν. Μεταγωγές που έγιναν με βίαιο τρόπο. Μας το είπε και ο κύριος Πάλλης πως γίνονται οι μεταγωγές, με κλωτσιές και μπουνιές.

Θ. Ποτήρη: Πάλι από το Υπουργείο είπαν ότι έγιναν προγραμματισμένες μεταγωγές.

Π. Λάμπρου: Να λέμε τι λέει και το Υπουργείο, να δούμε ποια είναι η αλήθεια. Πολλοί κρατούμενοι αυτό είναι επιβεβαιωμένο 100% δεν πήραν καν τα πράγματα τους. Έγινε με τόσο βίαιο τρόπο η μεταγωγή που δεν πήραν καν τα πράγματα τους. Υπήρχαν άνθρωποι που έπαιρναν φάρμακα και άρα στην διάρκεια της μεταγωγής δεν είχαν τα φάρμακά τους. Με αποτέλεσμα να φτάσουν στην άλλη φυλακή και να τρέχουν μετά οι φύλακες και η διεύθυνση των άλλων φυλακών να τους πάνε σε νοσοκομεία της φυλακής για να μπορέσουν να πάρουν τα φάρμακα που χρειαζόντουσαν οπωσδήποτε. Άτομα με σοβαρές παθήσεις και σοβαρές ασθένειες. Αυτές είναι πολύ συγκεκριμένες καταγγελίες που δεν διαψεύδονται εύκολα γιατί είναι η πραγματικότητα.

Θ. Ποτήρη: Δεν διαψεύδονται αλλά αν κρίνουμε από αυτόν που μίλησα στο Υπουργείο υπάρχει μια αίσθηση ότι άτομα τελευταίας κατηγορίας είναι, κρατούμενοι είναι, μην τους πιστεύετε.

Π. Λάμπρου: Για να συνεχίσουμε όμως, ο Γιώργος Καλαϊτζίδης, πολιτικός κρατούμενος στις φυλακές του Κορυδαλλού είπαμε στην πρώτη πτέρυγα που είναι 9 μήνες, είναι αυτήν την στιγμή στην φυλακή προφυλακισμένος, μας μιλάει για τις συνθήκες κρατήσεις. Τα κελιά λέει είναι απελπιστικά μικρά 2,5 επί 5. Πως το ακούς;

Θ. Ποτήρη: Είναι φοβερό, 4 άνθρωποι με όλα τα πράγματα τους τα κρεβάτια τους, ήτανε εγκλωβισμένοι!

Π. Λάμπρου: 4 άνθρωποι με προδιαγραφές για ένα άτομο. Το συγκεκριμένο κελί, σήμερα στεγάζει 4 κρατούμενους. Ο χώρος έχει 2 διώροφα κρεβάτια έναν νιπτήρα που είπαμε ότι δεν λειτουργούσε σύμφωνα με τις καταγγελίες που υπήρχαν και μια τούρκικη τουαλέτα χωρίς πόρτα. Πως το ακούς αυτό; Χωρίς πόρτα προσέξτε!

Θ. Ποτήρη: Δεν φτάνει που τους στερούμε την ελευθερία τους, να τους κάνουμε όλα τα άλλα… είναι και να τους εξευτελίζουμε σαν ανθρώπους.

Π. Λάμπρου: Προσπαθούμε λέει ο κύριος Καλαϊτζίδης να πηγαίνουμε στην τουαλέτα όταν οι υπόλοιποι είναι στο προαύλιο ή στο διάδρομο. Μοιράζουμε όσο μπορούμε τον χρόνο. Δηλαδή προσπαθούν οι άνθρωποι και αυτό είναι πολύ φυσιολογικό να πηγαίνουν στην τουαλέτα την ώρα που οι άλλοι είναι έξω. Άρα αντιλαμβάνεστε 4 άνθρωποι κάποια στιγμή μπορεί να ταυτίζονται οι ανάγκες τους.

Θ. Ποτήρη: Κάποιες ώρες είναι αναγκασμένοι να είναι μέσα σχεδόν ένα 15ωρο.

Π. Λάμπρου: Ναι είναι για την ακρίβεια 13,5 ώρες στο κελί. Κλειστό το κελί 13,5 ώρες. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο.

(διάλειμμα, τέλος)

www.left.gr

ΑΡΧΕΙΟ